VII SA/Wa 1887/12

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 grudnia 2012 r. po rozpoznaniu wniosku Spółdzielczego Zrzeszenia [...] w W. w upadłości o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi Spółdzielczego Zrzeszenia [...] w W. w upadłości na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2012 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: przyznać Spółdzielczemu Zrzeszeniu [...] w W. w upadłości prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 28 listopada 2012 r. do Sądu wpłynął na uzupełnionym formularzu PPPr wniosek o przyznanie prawa pomocy Spółdzielczego Zrzeszenia [...] w W. w upadłości, w którym wniosło o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. W niniejszej sprawie zważono co następuje: Stosownie do art. 246 § 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U z 2012r. poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a prawo pomocy może być przyznane osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania bądź w zakresie częściowym gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Ogólną zasadą postępowania przed sądami administracyjnymi jest ponoszenie przez strony kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy strona wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania lub nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Z powyższego przepisu wynika, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki przemawiające za udzieleniem prawa pomocy, ciąży na ubiegającej się o takie prawo stronie. W niniejszej sprawie oceniając dane przedstawione we wniosku uznano, że Spółdzielcze Zrzeszenie [...] w W. w upadłości wykazało, że nie ma środków by ponieść koszty sądowe samodzielnie. Z nadesłanego formularza oraz akt sprawy wynika, że wobec Spółdzielczego Zrzeszenia [...] w W. ogłoszono upadłość, co potwierdza postanowienie Sądu Rejonowego [...] z dnia [...] maja 2002 r. sygn. akt [...]. Po ogłoszeniu upadłości syndyk przejął środki upadłej i zarząd majątkiem spółdzielni. Spółdzielcze Zrzeszenie [...] w W. podało, że nadal pozostaje właścicielem rzeczy i nieruchomości, jednak podkreśliło, że zarząd Spółdzielni [...] w W. z chwilą ogłoszenia upadłości stracił możliwość dysponowania majątkiem Spółdzielni i uprawnienia do dokonywania czynności rozporządzających w sprawach materialnych. Wnioskujące Zrzeszenie podało, że żadne składniki majątku nie zostały wyłączone z masy upadłości, a tym samym nie ma żadnych środków na pokrycie kosztów sądowych. Nadto, strona wnioskująca o prawo pomocy oświadczyła, że nie ma żadnych dochodów ani majątku wydzielonego lub przydzielonego przez sędziego komisarza. Zrzeszenie podało, że nie posiada żadnego konta bankowego. Biorąc pod uwagę przedstawione powyższe dane uznano, że w opisywanej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania stronie wnioskującej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Oceniono, że w niniejszej sprawie Zrzeszenie wykazało, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Ze względu na fakt, iż strona wnioskująca wniosła o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, dokonano wyboru i ustanowiono w niniejszej sprawie adwokata. Wyjaśnić należy, że dla zapewnienia stronie należytej reprezentacji przed sądem administracyjnym wystarczające jest bowiem ustanowienie jednego pełnomocnika. Zgodnie bowiem z treścią art. 205 § 2 p.p.s.a. niezbędne koszty postępowania strony reprezentowanej przez zawodowego pełnomocnika obejmują wynagrodzenie i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 2 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.