VII SA/Wa 189/12

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 marca 2012 r. po rozpoznaniu wniosku D. W. i M. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi D. W., M. W., J. W., M.W. na Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie na działanie organu postanawia: przyznać D. W. i M. W. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W dniu 1 marca 2012 r. do Sądu wpłynął na uzupełnionym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy D. W. i M. W., w którym wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Z formularza wniosku wynika, że wnioskodawcy wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe i utrzymują się z dochodów uzyskiwanych z tytułu emerytur o łącznej wysokości 2.523,00 złotych brutto miesięcznie. Wnioskodawcy podali, że są współwłaścicielami działki nr [...] i [...] o powierzchni 2.500 m ² w N.. Oświadczyli, iż domu, mieszkania, innych nieruchomości oraz zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych nie posiadają. W niniejszej sprawie uwzględniono wyjaśnienia nadesłane przez wnioskodawców w sprawie VII SA/Wa 1984/11 w której również wnioskowali o przyznanie prawa pomocy. Z nadesłanych wyjaśnień w dniu 30 listopada 2011 r. do ww. sprawy wynika, że wnioskodawcy mieszkają w mieszkaniu o pow. 57 m² w którym nie ma zimnej wody i ogrzewania. Wyjaśnili, że wodę pobierają z własnej działki, a opłata z tytułu zużycia wody wynosi około 20,00 złotych. Wskazali, że ponoszą opłaty za energię elektryczną w wysokości 200,00-300,00 złotych miesięcznie, za gaz w wysokości 56,00 złotych oraz za telefon w wysokości od 80,00 do 100,00 złotych. Wnioskodawcy oświadczyli, że oprócz emerytur nie posiadają żadnych innych źródeł dochodu. Wskazali, że całą emeryturę przeznaczają na zakup żywności i podstawowych środków czystości. Podali, również, że nie kupują odzieży i nie posiadają środków transportu. Oświadczyli, że nie korzystają z pomocy od organizacji społecznych lub państwowych, jak również pomocy rodziny czy dzieci. Dodali także, że wysokość uzyskiwanych dochodów nie wystarcza na zakup lekarstw, a jedynie na opłaty i minimum socjalne. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy.) Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które nie osiągają żadnych dochodów lub osiągają dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych. Tak więc przepisy o prawie pomocy mają zastosowanie wyłącznie do osób, które mimo największych starań nie mogą poczynić oszczędności i ponieść kosztów postępowania sądowego. Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną wnioskodawców stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wskazać należy, iż wnioskodawcy przedstawili swoją sytuację materialną i życiową. Podali, że jedynym źródłem ich utrzymaniach jest dochód uzyskiwany z tytułu emerytur w wysokości w kwocie 2.523,00 złotych brutto miesięcznie. Ponadto wnioskodawcy nie posiadają innych dochodów ani oszczędności pieniężnych. Mając na względzie sytuację majątkową wnioskodawców oraz ponoszone wydatki uznano, że nie jest są oni w stanie ponosić jakichkolwiek kosztów postępowania. Stwierdzono, że poniesienie kosztów ustanowienia radcy prawnego przekracza ich możliwości finansowe zaś poniesienie kosztów sądowych niniejszego postępowania skutkować będzie uszczerbkiem w kosztach ich koniecznego utrzymania. Oceniono, że wysokość uzyskiwanych przez wnioskodawców dochodów wystarcza jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych dwóch dorosłych osób. Z tych też względów uznano, że wnioskodawcy kwalifikują się do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego z urzędu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.