VII SA/Wa 1891/07

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 marca 2008r. po rozpoznaniu wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2007r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej obowiązek ubezpieczenie zdrowotnego postanawia: 1. przyznać A. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego, 2. w pozostałym zakresie wniosek oddalić. W dniu 3 marca 2008r. do Sądu wpłynął wniosek o przyznanie prawa pomocy A.K., w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy.) Zwolnienie od kosztów sądowych ma charakter wyjątkowy i jest odstępstwem od zasady ponoszenia kosztów sądowych przez strony postępowania. Intencją wprowadzenia tego przepisu było stworzenie możliwości dochodzenia swych praw przed sądem osobom, które znajdując się w wyjątkowo trudnej sytuacji finansowej nie mogą uiścić kosztów sądowych. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskodawcy. W niniejszej sprawie wnioskodawca w złożonym wniosku wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru. Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca wspólnie z żoną i trójką dzieci utrzymują się z dochodów w wysokości 2.800,00 złotych brutto miesięcznie. Skarżący zakreślił w formularzu, że posiada dom o pow. ok. 130 m ² oraz nieruchomość rolną o pow. 0,91 ha fiz. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca podkreślił, że jest jedynym żywicielem rodziny, ma na utrzymaniu bezrobotną żoną oraz troje uczących się dzieci. Skarżący zaznaczył, że oprócz kosztów codziennego utrzymania, stałych opłat ponosi również koszty leczenia żony, koszty związane z kształceniem dzieci oraz ich dojazdu do szkoły i uczelni jak również koszty dojazdów do pracy. Biorąc pod uwagę wysokość uzyskiwanych dochodów oraz sytuację rodzinną wnioskodawcy uznano, że nie jest on w stanie ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru bez spowodowania uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oceniono, że poniesienie tego wydatku wykracza poza możliwości finansowe wnioskodawcy. Z tego względu przyznano prawo pomocy w zakresie pełnomocnika z urzędu. Ze względu na fakt, iż wnioskodawca wniósł zarówno o ustanowienie radcy prawnego lub adwokata, dokonano wyboru i ustanowiono w niniejszej sprawie radcę prawnego. Jednocześnie stwierdzono, że brak jest podstaw do przyjęcia, że wnioskodawca nie może ponosić kosztów postępowania sądowego. Z akt sprawy wynika, że wnioskodawca uiścił wpis sądowy od wniesionej skargi w wysokości 200,00 złotych. Ponadto skarżący dokonał nadpłaty należnego w niniejszej sprawie wpisu sądowego w wysokości 100,00, który został mu zwrócony. Powyższe wskazuje, że wnioskodawca jest w stanie zgromadzić z uzyskiwanych dochodów środki na ponoszenie ewentualnie pozostałych kosztów sądowych w sprawie. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.