VII SA/Wa 1894/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędziowie sędzia WSA Monika Kramek, asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska (spr.), Protokolant spec. Agnieszka Wrzodak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi A. T na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2018 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z [...] maja 2018 r. znak [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "GINB", "organ odwoławczy", "organ II instancji"), po rozpatrzeniu odwołania A. T. (dalej: "skarżąca"), w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.; dalej: "k.p.a."), utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: "WINB", "organ wojewódzki", "organ I instancji") z [...] stycznia 2018 r. nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] (dalej: "PINB", "organ powiatowy") z [...] marca 2017 r. znak [...]. Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Na podstawie pozwolenia [...] Zarządu Architektury i Budownictwa Prezydium Rady Narodowej w[...] z [...] października 1957 r. nr [...] udzielono pozwolenia na wykonanie robót budowlanych budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego przy ul. [...] w [...] (według projektu zatwierdzonego [...] września 1957 r. pod warunkiem /m.in./ dostosowania się do uwag, poprawek i skreśleń oznaczonych w projekcie). Po dokonaniu w dniu 21 października 1960 r. komisyjnych oględzin nieruchomości, w toku których stwierdzono, iż roboty zostały wykonane zgodnie z ww. projektem budowlanym, w dniu [...] października 1960 r. wydano pozwolenie na użytkowanie budynku. Decyzją Prezydenta [...] z [...] czerwca 1996 r. nr [...] (zmienioną decyzją tego organu z [...] października 1996 r. nr [...], która z kolei została zmieniona decyzją z [...] lipca 2004 r. nr [...]) zatwierdzono aneks do projektu modernizacji dachu budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. [...] w [...], wykonany przez arch. A. L. i mgr. inż. K. S. oraz zezwolono na modernizację dachu i dobudowę wiaty przed wejściem do budynku. W dniu [...] marca 2016 r. skarżąca dokonała zgłoszenia przebudowy przedmiotowego obiektu budowlanego, a organ administracji architektoniczno-budowlanej nie wniósł sprzeciwu do tego zgłoszenia. W toku postępowania, w tym podczas kontroli przeprowadzonej w dniu 22 czerwca 2016 r., PINB ustalił, że znajdujące się w ścianie północnej obiektu dwa otwory okienne oraz otwór drzwiowy stanowią samowolę budowlaną. Ściana ze spornymi otworami (okiennymi i drzwiowymi) usytuowana jest w odległości ok. 2,90 m od granicy z działką sąsiednią, co jest niezgodne z § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 1422 ze zm.; dalej: "rozporządzenie"). Przepis ten nakazuje sytuowanie budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w odległości co najmniej 4 m od granicy z sąsiednią działką budowlaną. Postanowieniem z [...] sierpnia 2016 r. nr [...] (zmienionym postanowieniem z [...] września 2016 r. nr [...]) organ powiatowy nałożył na skarżącą obowiązek wykonania i przedłożenia w terminie do 31 października 2016 r. (m.in.) inwentaryzacji z uwzględnieniem stanu przed wykonaniem robót budowlanych w domu jednorodzinnym przy ul. [...] w [...] ze stanem teraźniejszym wraz z oceną techniczną (w formie graficznej i opisowej) określającą prawidłowość ich wykonania oraz zgodność z § 12 rozporządzenia. Skarżąca na powyższe postanowienie odpowiedziała w dniu 31 października 2016 r. Po dokonaniu oceny dokumentacji, przełożonej przez skarżącą przy piśmie z 31 października 2016 r., PINB decyzją z [...] marca 2017 r. nr [...], na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 51 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1202 ze zm.; dalej: "p.b.") zobowiązał skarżącą – jako właściciela nieruchomości przy ul. [...] w [...] - do doprowadzenia budynku do stanu poprzedniego poprzez wykonanie określonych robót budowlanych, tj. likwidację samowolnie wykonanych dwóch otworów okiennych w ścianie szczytowej północnej o wymiarach 0,53 x 0,84 m i 0,53 x 1,68 m oraz likwidację samowolnie wykonanego otworu drzwiowego o wymiarach 1,42 x 2,07 m w ścianie szczytowej północnej budynku. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ powiatowy wskazał, że w przesłanej archiwalnej dokumentacji nie odnaleziono dokumentów, które potwierdzałyby legalność wykonania okien oraz otworu drzwiowego w ścianie budynku, zaś okno w ścianie szczytowej północnej zostało wykonane pomimo warunku jego likwidacji zawartej w pozwoleniu na budowę. Skarżąca wniosła odwołanie od ww. decyzji PINB, ale uchybiła terminowi do jego wniesienia, dlatego WINB postanowieniem z [...] maja 2017 r. nr [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Następnie skarżąca wystąpiła z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego ww. decyzją organu powiatowego z [...] marca 2017 r. Jednak jej skarga wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie organu wojewódzkiego z [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego, została odrzucona postanowieniem Sądu z 19 lutego 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 2345/17 (orzeczenie prawomocne) z powodu nieprzedłożenia prawidłowego pełnomocnictwa procesowego. Natomiast pismem z 18 września 2017 r. skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji PINB z [...] marca 2017 r., podnosząc, iż istnieje prawomocne pozwolenie na budowę. Zatem sprawa została już prawomocnie rozstrzygnięta, a kwestionowana decyzja jest wadliwa z uwagi na brak podstawy prawnej. W tym kontekście skarżąca powołała się na okoliczność, iż na (znajdującym się w jej posiadaniu) egzemplarzu projektu na stronie z podpisami znajduje się uwaga ówczesnego Kierownika Działu Architektury M. C. z [...] lutego1959 o treści: "W dniu 16.02.1959 r. uzgodniono z inż. L. z dzielnicowego Zarządu Architektury [...], że okienko w łazience może być zrobione (...)". Jednocześnie na tej samej stronie znajduje się też warunek udzielenia pozwolenia na budowę: "3. Zastosowanie się do uwag, poprawek i skreśleń oznaczonych w projekcie." Zatem nie może być wątpliwości, iż okno to było przedmiotem pierwotnego pozwolenia na budowę. WINB decyzją z [...] stycznia 2018 r. nr [...], mając za podstawę art. 156 § 1 w związku z art. 158 § 1 k.p.a. oraz art. 83 ust. 2 p.b., odmówił stwierdzenia nieważności decyzji PINB z [...] marca 2017 r., nie dopatrując się kwalifikowanych wad w ww. rozstrzygnięciu organu powiatowego. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wojewódzki zwrócił uwagę, że na przesłanym przez Wydział Architektury i Budownictwa oryginalnym projekcie budowlanym, zatwierdzonym [...] września 1957 r., okno znajdujące się w ścianie północnej posiada oznaczenie skreślenia. W warunkach zatwierdzenia tego projektu wskazano, iż inwestor zobowiązany jest do zastosowania się do uwag, poprawek i skreśleń oznaczonych w projekcie. Na przedmiotowym projekcie dokumencie brak jest wskazywanej przez skarżącą uwagi M. C. z [...] lutego1959 r., według której "okienko w łazience może być zrobione". Również w protokole oględzin robót budowlanych z 21 października 1960 r. nie ma informacji o wykonaniu spornego otworu okiennego. Z aneksu do projektu modernizacji dachu oraz dobudowy wiaty w budynku (zatwierdzonego decyzją Prezydenta [...] z [...] października 1996 r. nr [...]), a także z aneksu do projektu modernizacji dachu budynku mieszkalnego (zatwierdzonego decyzją Prezydenta [...] z [...] lipca 2004 r. nr [...]) wyraźnie wynika, że zakresem tych opracowań objęte są jedynie roboty polegające na modernizacji dachu (częściowym podwyższeniu i wykonaniu dwóch lukarn) oraz dobudowie wiaty ze strychem przed wejściem do budynku. Natomiast nie ma informacji wskazującej, iż przedmiotem prac jest również wykonanie jakichkolwiek otworów okiennych. Uwidocznione na rysunkach przedstawiających elewację północną dwa otwory okienne oznaczone są jako już istniejące. Tożsamy wniosek WINB wywiódł z analizy projektu budowlanego przebudowy domu mieszkalnego jednorodzinnego z [...] marca 2016 r. stanowiącego załącznik do zgłoszenia skarżącej z [...] marca 2016 r. W pkt 3 tego opracowania podano, że zakres planowanych robót budowlanych dotyczy wymiany stolarki okiennej i drzwiowej wewnętrznej i zewnętrznej, wykonania schodów na poddasze oraz demontażu i murowania ścianek działowych. Z treści notatki służbowej sporządzonej 7 czerwca 2016 r. z rozmowy telefonicznej z pracownikiem [...] wynika, iż wykazany otwór drzwiowy znajdujący się w ścianie północnej w projekcie budowlanym został zaznaczony jako istniejący element, a znajdujący się w przedłożonym projekcie opis robót nie wskazywał na jego wykonanie. Akta organu architektoniczno-budowlanego prowadzone dla przedmiotowej nieruchomości położonej nie wskazują, aby wykonanie spornych otworów okiennych i otworu drzwiowego było kiedykolwiek przedmiotem postępowania, dlatego należy uznać, iż zostały zrealizowane w ramach samowoli budowlanej. Po rozpatrzeniu odwołania skarżącej od ww. decyzji, GINB powołaną na wstępie decyzją, utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy podzielił stanowisko WINB, że według oryginalnego projektu budowlanego (zatwierdzonego przez Prezydium Rady Narodowej [...] [...] września 1957 r.), okno znajdujące się w ścianie północnej posiada oznaczenie skreślenia, a jednocześnie inwestor zobowiązany jest m.in. do zastosowania się do uwag, poprawek i skreśleń oznaczonych w projekcie (warunek nr 3). Na powyższym projekcie brak jest adnotacji, która została dopisana ołówkiem na projekcie przedłożonym przez skarżącą, iż "okienko w łazience może być zrobione gdyż odległość budynku od budynku sąsiada wynosi przeszło 3 metry. Uwzględnienie to będzie przy odbiorze budynku i odnotowane w dzienniku". Ujawniona rozbieżność czyni niewiarygodnym twierdzenia zawarte w inwentaryzacji sporządzonej [...] października 2016 r. przez mgr inż. K. S., jakoby "istniejące otwory w ścianie północnej wykonano na podstawie prawomocnych decyzji Urzędu Dzielnicy [...] i Prezydenta [...] i są ujawnione na załączonych do nich ostemplowanych przez Urząd rysunkach. Jedyną zmianą stanu poprzedniego jest zmiana otworu okiennego łazienki parteru na drzwiowy. W zatwierdzonym (pierwotnym) projekcie budowy domu otwór w ścianie północnej jest wyrysowany w tym samym miejscu. Zostało to uzgodnione (zgodnie z ówcześnie obowiązującymi przepisami) na projekcie pierwotnym w dniu [...] lutego 1959 r. przez inż. L. z Dzielnicowego Zarządu Architektury [...]. Zakres zmian został zatwierdzony uprawomocnionym zgłoszeniem do Urzędu Dzielnicy [...]". Ponadto postępowanie zakończone decyzją Prezydenta [...] z [...] czerwca 1996 r. nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany i zezwalającą na modernizację dachu budynku wraz z dobudową wiaty przed wejściem do przedmiotowego budynku, swoim zakresem nie obejmowało wykonania jakichkolwiek otworów okiennych. Okoliczność, iż z projektu budowlanego wynika, że otwory okienne w elewacji północnej wrysowane są jako już istniejące, nie przesądza o ich legalności. Powyższa decyzja GINB stała się przedmiotem skargi skarżącej do tut. Sądu, w której zarzuciła organowi II instancji naruszenia mające istotny wpływ na wynik sprawy poprzez dokonanie błędnej oceny stanu faktycznego polegającej na błędnym odczytaniu projektu budowlanego oraz pominięciu wydanego pozwolenia na budowę. Skarżąca powołała się także na brak podstawy prawnej do wydania decyzji. Zdaniem skarżącej, decyzja organu powiatowego z [...] marca 2017 r. ignoruje prawomocne pozwolenie na budowę z [...] września 1957 r. (skarżąca błędnie podaje datę 10 września 1957 r. – w tym dniu projekt został zaopiniowany przez Komisję Urbanistyczno-Architektoniczną [...]) oraz prawomocną decyzję Prezydenta [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i zezwoleniu na modernizację z [...] czerwca 1996 r. (zmienioną decyzją ww. organu z [...] października 1996 r.). Sporne otwory są przedmiotem tych decyzji. Organ odwoławczy pominął całkowicie uwagę ówczesnego Kierownika Działu Architektury M. C. z [...] lutego 1959 r. znajdującą się na egzemplarzu projektu należącego do skarżącej. Zatem kwestionowane okno zostało usunięte z projektu z 1957 r., ale [...] lutego1959 r. zostało ono zatwierdzone, co organ zignorował. Skarżąca zwróciła też uwagę, że z nieznanego powodu Urząd Dzielnicy [...] udostępnił PINB nieostemplowane projekty rysunków do projektu technicznego do pozwolenia z [...] października 1996 r., które to rysunki nie zawierają trzech przedmiotowych otworów. W odpowiedzi na skargę GINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja GINB z [...] maja 2018 r. została wydana w postępowaniu nadzorczym prowadzonym w trybie stwierdzenia nieważności, którego przesłanki zastosowania enumeratywnie wymienia art. 156 § 1 k.p.a. Tryb ten jest wyjątkiem od wyrażonej w art. 16 k.p.a. zasady ogólnej trwałości decyzji administracyjnej, a organ administracji publicznej orzekający w tym trybie, posiada jedynie uprawnienia kasacyjne, tzn. rozstrzyga tylko i wyłącznie w kwestii wystąpienia przesłanek z art. 156 § 1 k.p.a. Postępowanie prowadzone w trybie nieważnościowym jest więc samodzielnym postępowaniem administracyjnym, ograniczonym przesłankami wynikającymi z ww. przepisu, uzasadniającymi stwierdzenie nieważności aktu administracyjnego. Oznacza to, że organ rozpatrując sprawę w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji nie rozstrzyga jej ponownie merytorycznie, lecz orzeka wyłącznie w kwestii kwalifikowanej wadliwości kontrolowanego aktu administracyjnego (tj. wadliwości, o której mowa w art. 156 § 1 k.p.a.). Zdaniem Sądu, organu nadzoru budowlanego obu instancji prawidłowo orzekły, iż weryfikowana decyzja PINB z [...] marca 2017 r. nie jest obarczona tego rodzaju wadą, która skutkowałaby koniecznością wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Z akt administracyjnych sprawy wynika, iż organy nadzoru budowlanego po raz pierwszy rozpatrywały sprawę dotyczącą robót budowlanych polegających na wykonaniu dwóch otworów okiennych oraz otworu drzwiowego w elewacji północnej spornego budynku. Powoływane przez skarżącą prawomocne pozwolenie na budowę z [...]września 1957 r. oraz decyzja Prezydenta [...]z [...] czerwca 1996 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i zezwoleniu na modernizację (zmieniona decyzją z [...] października 1996 r.) nie odnosiły się do kwestii wykonania kwestionowanych otworów. Nie można zatem uznać za zasadny zarzutu nieważności decyzji z powodu wystąpienia przesłanki określonej w art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. Trafnie też w tym kontekście GINB podniósł, iż organy nadzoru budowlanego rozpatrują i orzekają w sprawach przedmiotowo innych niż organy architektoniczno-budowlane. Dokumentacja dotycząca elewacji północnej oraz rzutu poddasza, zawarta w aneksie do projektu modernizacji dachu budynku mieszkalnego zatwierdzonego decyzją Prezydenta [...] z [...] lipca 2004 r. nr [...], przedstawia dwa otwory okienne - jeden na parterze, a drugi w pomieszczeniu na poddaszu (rzut poddasza i rysunek elewacji północnej). Natomiast projekt budowlany przebudowy budynku (stanowiący załącznik do zgłoszenia z [...]marca 2016 r. - rzut parteru i rzut piętra) wskazuje, iż na parterze w miejscu wcześniejszego otworu okiennego wykonano znacznie większy otwór drzwiowy, a na I piętrze (wcześniej poddasze) wykonano dodatkowy - nieistniejący we wcześniejszych opracowaniach otwór okienny na klatce schodowej. Zatem sporne otwory okienne i otwór drzwiowy nie istniały w dacie przyjęcia budynku do użytkowania. Zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 1 p.b. przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, właściwy organ w drodze decyzji nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. W myśl art. 51 ust. 7 p.b. przepisy ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1. Przepis ten rozszerza zakres zastosowania art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 p.b. na przypadki robót budowlanych już wykonanych. Stosownie do § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, jeżeli z przepisów § 13, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną nie mniejszej niż: 1) 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy, 2) 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy. Natomiast § 12 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia stanowi, że w zabudowie jednorodzinnej, uwzględniając przepisy odrębne oraz zawarte w § 13, 60 i 271-273, dopuszcza się sytuowanie budynku ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5 m, na działce budowlanej o szerokości mniejszej niż 16 m. Podkreślić w tym miejscu należy, iż organ powiatowy dokonał pomiarów odległości budynku od granicy z sąsiednią działką budowlaną. Z ustaleń tych wynika, że ściana szczytowa (północna), w której znajdują się sporne otwory (okienne i drzwiowe) usytuowana jest w odległości ok. 2,90 m od granicy z działką sąsiednią tj. z nieruchomością przy ul. [...]. Z uwagi na tę niezgodność z warunkami technicznymi, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, brak było technicznej i prawnej możliwości doprowadzenia przedmiotowego obiektu do stanu zgodnego z prawem w drodze decyzji, o których mowa w pkt 2 i 3 ust. 1 art. 51 p.b. Postępowanie w trybie art. 51 p.b. winno być prowadzone w przypadku, gdy brak jest zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych niewymagających pozwolenia na budowę lub decyzji pozwalającej na wykonanie określonych robót budowlanych (równoznaczne ze zgłoszeniem dokonanym nieskutecznie) lub gdy zakres prac został przekroczony. Z uwagi natomiast na to, że przedmiotowe prace dotyczyły już zrealizowanych robót budowlanych, zasadnym było skorzystanie z dyspozycji art. 51 ust. 7 p.b. Powyższy przepis umożliwia odpowiednie stosowanie art. 51 ust. 1 pkt 1p.b. w przypadku robót budowlanych innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b, wykonanych w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1 p.b. W przypadku już zakończonych prac organy nadzoru budowlanego upoważnione są do wydania decyzji na podstawie art. 51 ust. 1 p.b. bez uprzedniego wydania postanowienia w trybie art. 50 ust. 1 p.b. Na pierwotnym projekcie budowlanym, zatwierdzonym [...] września 1957 r., okno znajdujące się w ścianie północnej posiada oznaczenie skreślenia, a w warunkach zatwierdzenia tego projektu inwestor zobowiązany był (m.in.) do zastosowania się do uwag, poprawek i skreśleń oznaczonych w projekcie. Jednocześnie przedmiotowy projekt (znajdujący się w dyspozycji organu) nie posiadał dopisanej ołówkiem adnotacji odnośnie możliwości wykonania w łazience okna. Rozbieżność ta podważa twierdzenia zamieszczone w inwentaryzacji sporządzonej przez mgr inż. K. S. z [...] października 2016 r., wedle których istniejące w ścianie północnej otwory wykonano na podstawie prawomocnych decyzji Prezydenta [...] i są ujawnione na załączonych do nich ostemplowanych przez Urząd rysunkach, a jedyną zmianą stanu poprzedniego jest zmiana otworu okiennego łazienki parteru na drzwiowy. Powiększenie otworu okiennego i wykonanie w jego miejscu otworu drzwiowego stanowi również podstawę do prowadzenia postępowania w trybie art. 51 p.b. Samowolne zrealizowanie powyższych prac nie można uznać za legalne, co upoważniało organy nadzoru budowlanego do podjęcia działań kompetencyjnych celem zbadania ich zgodności z obowiązującymi przepisami. Odnosząc się zaś do podnoszonego przez skarżącą zarzutu wydania skarżonej decyzji bez podstawy prawnej, należy zaakcentować, że podstawą prawną decyzji może być wyłącznie norma materialna prawa, ustanowiona przepisem powszechnie obowiązującym. Wydanie decyzji bez podstawy prawnej oznacza, iż decyzja nie ma podstawy w żadnym powszechnie obowiązującym przepisie prawnym o charakterze materialnym, zawartym w ustawie lub w akcie wydanym z wyraźnego upoważnienia ustawowego. Nie jest zatem dopuszczalne powołanie jako podstawy prawnej decyzji przepisu prawa nieobowiązującego powszechnie. Tymczasem decyzja PINB z [...] marca 2017 r. nr [...] została wydana w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 51 ust. 7 p.b. stanowiące przepisy powszechnie obowiązujące. Jej analiza dokonana przez organy obu instancji trafnie wykazała, że nie jest obarczona żadną z kwalifikowanych wad wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a., w szczególności nie została wydana bez podstawy prawnej bądź z rażącym naruszeniem przepisów obowiązujących w dniu jej wydania. Nie dotyczy także – jak sugeruje skarżąca - spraw rozstrzygniętych wcześniej innymi decyzjami ostatecznymi. W świetle powyższego zarzuty skargi nie są zasadne. Stanowią one próbę wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji PINB z [...] marca 2017 r., której skarżąca nie zaskarżyła skutecznie w trybie zwykłego postępowania administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.).