VII SA/Wa 1895/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 1895/07 ze skargi D. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2007r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wykonania określonych czynności postanawia: uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 maja 2008r. w przedmiocie odmowy sporządzenia uzasadnienia wyroku. Zgodnie z art. 195 § 2 ww. ustawy jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Postanowieniem z dnia 5 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 2 kwietnia 2008 r. w sprawie ze skargi D. M., ze względu na złożenie wniosku po terminie wskazanym w art. 141 § 2 ppsa. D. M. w dniu 30 maja 2008 r. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, w którym wyjaśniła, że wniosek o uzasadnienie został wysłały w dniu 8 kwietnia 2008 r., a wiec z zachowaniem siedmiodniowego terminu, czego dowodem jest potwierdzenie nadania przesyłki nr [...] wystawione prze pocztę. Z uwagi na powyższe, Sąd na mocy zarządzenia z dnia 4 czerwca 2008 r. zwrócił się do Poczty Polskiej o wyjaśnienie rozbieżności dat pomiędzy dowodem nadania i pieczątką na kopercie, którą skarżąca nadała wniosek do Sądu, gdzie widnieje data nadania 11 kwiecień 2008 r. jako data wysłania listu. Z pisma z dnia 23 czerwca 2008 r. przesłanego w odpowiedzi przez Pocztę Polską wynika, że przesyłka nr [...] została nadana przez D. M. w Agencji Pocztowej w S. w dniu 8 kwietnia 2008r. Powyższe oznacza, że wnioskodawczyni zachowała 7 dniowy termin do złożenia przedmiotowego wniosku. W tej sytuacji zażalenie D. M. należy uznać za oczywiście uzasadnione i dlatego Sąd - na podstawie art. 195 § 2 ww. ustawy - orzekł jak w sentencji.