VII SA/Wa 1896/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprzeciwu R. K. od zarządzenia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2015 r. pozostawiającego bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi R. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wyznaczenia dodatkowego terminu do załatwienia sprawy postanawia: wniosek o przyznanie prawa pomocy pozostawić bez rozpoznania. W skardze na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r., znak: [...], R. K., dalej skarżący, zawarł wniosek o przyznania prawa pomocy. Wniosek ten ponowił w zażaleniu na postanowienie z dnia 13 stycznia 2015 r. Ponieważ wniosek o przyznanie prawa pomocy, osoba fizyczna powinna złożyć na urzędowym formularzu PPF, Sąd w dniu 18 lutego 2015 r., wezwał skarżącego do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Do wezwania załączono formularz PPF. Przesyłka zawierająca ww. pismo Sądu oraz formularz wniosku została dwukrotnie awizowana – w dniu 24 lutego 2015 r. i w dniu 4 marca 2015 r. a zwrócona, jako niepodjęta w terminie – w dniu 11 marca 2015 r. Zgodnie zaś z treścią art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), dalej "p.p.s.a.", doręczenie Sąd uznał za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu awizowania, tj. w dniu 10 marca 2015 r. Tym samym termin do nadesłania uzupełnionego formularza PPF upływał w dniu 17 marca 2015 r. W konsekwencji, ponieważ skarżący nie złożył wniosku na urzędowym formularzu PPF we wskazanym terminie, zarządzeniem z dnia 14 kwietnia 2015 r, referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Odpis zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 5 maja 2015 r. W dniu 12 maja 2015 r. (data nadania) skarżący wniósł sprzeciw od zarządzenia. Do sprzeciwu nie załączył jednak wniosku o przyznanie prawa pomocy na wymaganym urzędowym formularzu PPF. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Wniosek Skarżącego należy pozostawić bez rozpoznania. Stosownie do art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Zgodnie z art. 260 p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Skarżący został prawidłowo pouczony o konsekwencjach niezastosowania się do treści wezwania, do którego załączono urzędowy druk PPF. Pomimo upływu terminu na wykonanie wezwania z dnia 18 lutego 2015 r., wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został uzupełniony. Również składając sprzeciw od zarządzenia z dnia 14 kwietnia 2015 r. skarżący nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. Z tych przyczyn, na podstawie art. 257 w związku z art. 260 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia