VII SA/Wa 1898/10
PostanowienieWSA w Warszawie2011-01-26
Skład orzekający: Krystyna Tomaszewska, Jolanta Augustyniak - Pęczkowska, Tadeusz Nowak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą w postępowaniu administracyjnosądowym jest dopuszczalne i jakie są jego skutki prawne?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie sądowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 PPSA, uznając cofnięcie skargi przez skarżących za dopuszczalne, ponieważ czynność ta nie zmierza do obejścia prawa. Jednocześnie, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 PPSA, orzeczono o zwrocie uiszczonego wpisu sądowego.Stan faktyczny
Skarżący Z.B. i Z.B. wnieśli skargę na postanowienie Wojewody stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na przebudowę chlewni. Skarżący zarzucili naruszenie przepisów KPA dotyczących terminu do wniesienia odwołania oraz nieuznanie ich za stronę postępowania. Następnie skarżący cofnęli złożoną skargę.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe i zwrócono skarżącym kwotę 100 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska, Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant ref. staż. Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2011 r. ze skargi Z.B. i Z.B. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wniesienia odwołania z uchybieniem terminu postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić skarżącym Z.B. i Z.B. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.
Wejwoda [...] postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010r. na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. , Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej k.p.a – stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez Z. i Z.B. od decyzji Starosty [...] [...] czerwca 2010r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej p.p. K. pozwolenia na przebudowę chlewni wraz z budową obiektów towarzyszących na działce o nr ew. [...] w [...], gm. [...].
Organ przytoczył art. 134 k.p.a i wskazał, że odwołanie jest niedopuszczalne, gdy wnosi je osoba nieuprawniona, a także gdy wniesiono je po terminie określonym w art. 129 § 2 k.p.a. Następnie podniósł, że właściciele działki sąsiadującej z działką inwestorów nie byli uznani za stronę w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. Odwołanie mogli zatem złożyć w terminie 14 dni od dnia doręczenia zaskarżonej decyzji inwestorom. Termin 14-dniowy, wymieniony w art. 129 § 2 k.p.a rozpoczął bieg od następnego dnia po dniu doręczenia decyzji inwestorom, tj. 8 czerwca 2010r., upłynął zaś 21 czerwca 2010r. Odwołanie złożone 13 lipca 2010r. wniesiono zatem po upływie ww. terminu, co powoduje bezskuteczność odwołania.
W sprawie nie złożono wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
Skargę na powyższe postanowienie złożyli Z. i Z.B. wnosząc o jego uchylenie w całości i zarzucając naruszenie art. 129 § 2 k.p.a w zw. z art. 7 k.p.a w zw. z art. 8 k.p.a, art. 77 § 1 k.p.a.
Wskazali, że zaskarżone postanowienie rażąco narusza art. 129 § 2 k.p.a., który wskazuje, że odwołanie można złożyć w ciągu 14 dni "od daty doręczenia decyzji stronie". Przepis określa o jaką stronę chodzi, ale oczywiste jest, iż odnosi się do strony kwestionującej decyzję. Pozbawionym logiki jest zatem interpretacja organu, że początkiem biegu tego terminu jest data otrzymania decyzji przez inwestorów. Ten dzień stanowi początek biegu terminu, ale tylko odwołania inwestorów. Nie jest to początek biegu terminu dla skarżących. Skarżący uznali, że z naruszeniem art. 28 k.p.a nie uznano ich za stronę postępowania. W konsekwencji decyzja nie została im doręczona i termin do wniesienia odwołania nie rozpoczął biegu. Skarżący stwierdzili, że nie uchybili żadnemu terminowi i nie mogą zwracać się o jego przywrócenie, bo wina za nie doręczenie im decyzji spoczywa na organie I instancji.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o jej oddalenie.
W dniu 5 stycznia 2010r. do Sądu wpłynęło pismo, w którym skarżący cofnęli skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a, wskazuje, iż skarżący może cofnąć skargę.
Jak wskazano wyżej w dniu 5 stycznia 2011r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo Z. i Z.B., w którym skarżący cofnęli skargę złożoną na postanowienie Wejwoda [...] z dnia [...] sierpnia 2010r., wnosząc o umorzenie postępowania oraz zwrot wpłaconych wpisów.
Mając na uwadze, że ww. czynność nie zmierza do obejścia prawa, Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne.
Z tego też względu, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. , orzeczono jak w sentencji postanowienia.
W przedmiocie zwrotu wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 kpt 1 ww. ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło