VII SA/Wa 1899/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, , Asesor WSA Karolina Kisielewicz (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 maja 2017 r. sprawy ze skargi K. B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę Przedmiotem skargi K. B. jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] czerwca 2016r. (nr [...]) o odmowie przywrócenia skarżącej terminu do wniesienia zażalenia. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. postanowieniem z [...] listopada 2015r. (nr [...]), na podstawie art. 128 § 1 pkt 2 ustawy z 17 czerwca 1996r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2014r., poz. 1619 ze zm.) orzekł o zastosowaniu wobec skarżącej wykonania zastępczego rozbiórki budynku magazynowo - gospodarczego (obecnie użytkowanego jako budynek mieszkalny), wybudowanego na działce nr ew. [...] przy ul. D. [...] w S. Postanowienie zostało doręczone K. B. (wówczas Grupa) w trybie doręczenia zastępczego ze skutkiem na dzień 4 grudnia 2015r. W piśmie z 22 kwietnia 2016r. skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia. Wnioskodawczyni oświadczyła, że nie otrzymała zawiadomienia o złożeniu korespondencji w placówce pocztowej wraz z informacją o możliwości jej odbioru. W dniu 20 kwietnia 2016r. złożyła w placówce pocztowej reklamację w tej sprawie, której kopię dołączyła do wniosku o przywrócenie terminu. Z powyższego wynika, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia. Wnioskodawczyni podała, że zachowała 7 - dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, który rozpoczął bieg 18 kwietnia 2016r. Strona wyjaśniła, że 29 marca 2016r., podczas kontroli przeprowadzonej na jej nieruchomości przez organ nadzoru budowlanego, dowiedziała się, że w aktach sprawy znajduje się "jakaś nieodebrana korespondencja" pochodząca od organu I instancji. Będąc w siedzibie organu uzyskała potwierdzenie tej informacji o nieodebranej przesyłce. Natomiast w dniu 18 kwietnia 2016r. odebrała w siedzibie organu kserokopię nieodebranego przez nią postanowienia organu z 17 listopada 2015r. dotyczącego orzeczenia środka egzekucyjnego w postaci wykonania zastępczego. W związku z tym tę datę skarżąca przyjęła za początek biegu 7 -dniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z [...] czerwca 2016r. odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w S. z [...] listopada 2015r. W uzasadnieniu przytoczył treść art. 58 § 1 k.p.a. i stwierdził, że wnioskodawczyni nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia. Zdaniem organu, w rozpatrywanej sprawie strona dopuściła się niedbalstwa. Sporna korespondencja została prawidłowo doręczona (awizowana). Niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw nie może stanowić podstawy do przywrócenia terminu. K. B.. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarzuciła organowi odwoławczemu nieuzasadnione przyjęcie, ż ponosi winę w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia. Nie miała bowiem żadnego wpływu na rzetelność operatora pocztowego doręczającego korespondencję zawierającą postanowienie organu I instancji. Strona podkreśliła, że dochowała 7 - dniowego terminu na złożenie wniosku, który rozpoczął bieg 18 kwietnia 2016r. Skarżąca stwierdziła, że w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ nie wyjaśnił, dlaczego uznał, że jej wniosek jest nieuzasadniony. Z tych przyczyn wniosła o uchylenie postanowienia organu odwoławczego oraz postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z [...] listopada 2015r. o zastosowaniu wobec niej wykonania zastępczego i umorzenie postępowania egzekucyjnego. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Skarga jest nieuzasadniona. Zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Według art. 58 § 2 k.p.a., prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z kolei art. 58 § 3 k.p.a. stanowi, że przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie organu I instancji z [...] listopada 2015r. został złożony w dniu 22 kwietnia 2016r. W uzasadnieniu tego wniosku skarżąca podała, że z treścią postanowienia organu I instancji zapoznała się w dniu, w którym organ wydał jej jego kopię (18 kwietnia 2016r.). Zdaniem strony okoliczność, że wcześniej (już 29 marca 2016r.) wiedziała o nieodebranej przez nią korespondencji pochodzącej od organu, nie ma znaczenia dla rozpoczęcia biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Jak już powiedziano, z przepisu art. 58 § 2 k.p.a. wynika, że prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w terminie siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Przyjmując, że przyczyną niezachowania terminu do wniesienia zażalenia jest niewiedza skarżącej o wydanym i wysłanym jej postanowieniu z [...] listopada 2015r., należy stwierdzić, że ta niewiedza ustała w chwili, gdy skarżąca dowiedziała się, że w aktach jej sprawy znajduje się niedobrana przez nią korespondencja dotycząca tej sprawy. Jak już była o tym mowa, stało się to w dniu 29 marca 2016r. Od tej daty należy zatem liczyć siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 58 § 2 k.p.a. Nie może być to natomiast odebrania w urzędzie kserokopii postanowienia, które zostało jej wcześniej wysłane pocztą i którego nie odebrała. Skarżąca odebrała bowiem kserokopię tego postanowienia dopiero po upływie prawie trzech tygodni od dnia, kiedy dowiedziała się o nieodebranej korespondencji. Przy minimalnej staranności i przewidywaniu powinna kojarzyć tę informację z postanowieniem o nałożeniu obowiązku wykonania zastępczego. Tym bardziej, że skarżąca wcześniej odbierała kierowaną do niej korespondencję dotyczą egzekucji obowiązku rozbiórki budynku magazynowo - gospodarczego (w sprawie nałożenia grzywny w celu przymuszenia i nieuwzględnienia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego). Uczestniczyła też w kontroli organu nadzoru budowlanego przeprowadzonej na jej nieruchomości w dniu 22 września 2015r. w sprawie wykonania przez nią obowiązku rozbiórki. Mała więc niewątpliwie świadomość toczącego się w tej sprawie postępowania i etapu, na którym to postępowanie się znajduje. Z powyższego wynika, że skarżąca nie zachowała niepodlegającego przywróceniu 7 - dniowego terminu do złożenia prośby o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Upłynął on bowiem w dniu 5 marca 2016r. Z tego względu rozpatrywanie zarówno przez organ jak i Sąd rozpoznający skargę na postanowienie na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu okoliczności i zarzutów dotyczących istnienia przesłanek przywrócenia terminu (uprawdopodobnienia braku zawinienia po stronie wnoszącej zażalenie) jest bezprzedmiotowe i również niedopuszczalne. Organ nie mógł bowiem rozpoznawać wniosku o przywrócenie terminu pod względem merytorycznym, jeżeli ten wniosek został wniesiony po terminie określonym w art. 58 § 2 k.p.a. Z tego powodu uzasadnienie zaskarżonego postanowienia należy uznać za wadliwe. Organ zajął się bowiem badaniem kwestii braku zawinienia skarżącej w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia. Nie rozważył natomiast podstawowego warunku złożenia wniosku o przywrócenie terminu - zachowania siedmiodniowego terminu do wniesienia tego wniosku. To uchybienie organu nie ma jednak wpływu na wynik sprawy (art. 145 § 1pkt 1 c ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.). Z przedstawionych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. W związku z tym na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.