VII SA/Wa 1900/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Leszek Kamiński, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant spec. Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję [..] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2012 r., nr 918/12 w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz M. K. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASDNIENIE Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r., po przeprowadzeniu wznowionego postępowania na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. - ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. k.p.a. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) - odmówił uchylenia decyzji ostatecznej Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. Nr [...] z dnia [...] września 2011 r. Organ podał, iż decyzją ostateczną z dnia [...] września 2011 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał M. K. w terminie do dnia 15 listopada 2011 r. doprowadzenie do stanu zgodnego z przepisami wykonane roboty budowlane związane z wymianą stolarki drzwiowej w budynku wielorodzinnym usytuowanym na działce położonej w G. przy ul. K.w G. poprzez: demontaż drzwi wejściowych do lokalu nr [...] otwieranych na klatkę schodową, montaż drzwi wejściowych do lokalu nr [...] otwieranych do środka lokalu. W dniu 12 grudnia 2011 r. wpłynął wniosek skarżącego o wznowienie postępowania w tej sprawie z przyczyny wymienionej w art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. Zdaniem strony decyzja w jej uzasadnieniu zawiera nieprawdę oraz rażąco nieprawidłowo wykonane pomiary dostępnej szerokości drogi ewakuacyjnej. Organ podniósł, iż w toku wznowionego postępowania dokonano ponownych pomiarów. Lokal nr [...] - szerokość otworu drzwiowego w świetle ościeżnicy wynosi 80 cm, szerokość drzwi otwieranych na klatkę schodową 84, 5 cm. Przy otwarciu drzwi pod kątem 45° - szerokość drogi ewakuacyjnej wynosi 64 cm, przy kącie otwarcia 90° S2erokość - 1,10 cm. Szerokość drogi ewakuacyjnej po zamurowaniu wnęki na klatce schodowej wynosi 1,16 m (od ściany do balustrady) zaś od ściany z licznikami elektrycznymi do balustrady wynosi również 1,16 m. Ponadto dokonano pomiarów stanu istniejącego od chwili wybudowania obiektu - III kondygnacji budynku na której zlokalizowane są dwa lokale mieszkalne. Drzwi wejściowe otwierają się do wewnątrz mieszkań. Szerokość drogi ewakuacyjnej od ściany (w wnęce której zamontowane są liczniki elektryczne) do balustrady wynosi 1,10 m. Szerokość od ściany bez liczników (uskok na długości 1,38 m ) wynosi 1,23 m. W ścianie z uskokiem zamontowane włazy kominowe z prętów stalowych (szerokości 30 cm) na długości których droga ewakuacyjna wynosi 1,04 m. Organ wskazał, iż uzasadnienie ostatecznej decyzji zawiera stwierdzenie dotyczące wymiany drzwi wejściowych do lokalu Nr [...] o wymiarach w świetle ościeżnicy skrzydła - szerokość 0,90 m (pierwotnie skrzydło 0,80 m) zmieniając przy tym kierunek otwierania na klatkę schodową oraz fakt zabudowy przez inwestora wnęki na klatce schodowej szerokości 1,44 m i głębokości 0,125 m. Lokal Nr [...] usytuowany na drugiej kondygnacji budynku, na której istnieją dwa mieszkania. Uzasadnienie tejże decyzji przedstawia pomiary szerokości drogi ewakuacyjnej. Wpisana w uzasadnieniu szerokość 90 cm skrzydła drzwi otwieranych na klatkę schodową, a w rzeczywistości 84,5 cm (ponowne pomiary) nie stanowi istotnego błędu w dotychczasowym postępowaniu, który mógłby stanowić podstawę do nowego merytorycznego rozpoznania sprawy i wydania nowej decyzji. Istotą rozstrzygnięcia jest kierunek ich otwierania, czyli nowa decyzja byłaby tożsama z decyzją ostateczną. Ponowne pomiary utwierdzały zasadność decyzji - otwarcie drzwi pod kątem 45° - zawęża szerokość drogi ewakuacyjnej do 64 cm. Ponadto organ pierwszej instancji wskazał, że wnoszący o wznowienie postępowania zachował termin do złożenia wniosku wynikający z art. 148 k.p.a. Wskazał, że zapoznał się z decyzją ostateczną w dniu [...] listopada 2011r., wniosek złożył zaś w dniu 12 grudnia 2011r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy Prawo budowlane po rozpatrzeniu odwołania M. K. – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. Wskazał, że aby móc skutecznie powoływać się wskazaną przez skarżącego podstawę wznowienia postępowania, fałszywość dowodów musi być stwierdzona przez właściwy organ. Prawidłowo w toku wznowionego postępowania organ dokonał ponownych pomiarów. W trackie kontroli dokonano również pomiarów stanu istniejącego od chwili wybudowania obiektu - III kondygnacji budynku na której zlokalizowane są dwa lokale mieszkalne. Drzwi wejściowe otwierają się do wewnątrz mieszkań. Szerokość drogi ewakuacyjnej od ściany do balustrady wynosi 1,23 m. W ścianie z uskokiem zamontowane włazy kominowe z prętów stalowych (szerokość 30 cm), na długości których droga ewakuacyjna wynosi 1,04 m. Pierwotnie drzwi w lokalu nr 3 miały otwierać się do lokalu - wówczas szerokość drogi ewakuacyjnej wynosiła 1,25 m, obecnie przy otwieraniu się drzwi na zewnątrz (na klatkę schodową) szerokość drogi ewakuacyjnej wynosi 1,10 cm. Montaż drzwi w taki sposób powoduje nieprawidłowość dotyczącą bezpieczeństwa użytkowania i zapewnienia właściwej szerokości drogi ewakuacyjnej. Odnosząc się do argumentów podnoszonych przez skarżącego organ odwoławczy wskazał, że w uzasadnieniu decyzji została wpisana szerokość 90 cm skrzydła drzwi otwieranych na klatkę schodową, a w rzeczywistości wynosi ona 84,5 cm nie stanowi to jednak istotnego błędu w postępowaniu, który mógłby stanowić podstawę do nowego merytorycznego rozpoznania sprawy i wydania nowej decyzji. Ponowne pomiary potwierdziły zasadność decyzji - drzwi otwierane na klatkę schodową zmniejszają szerokość przejścia oraz naruszają przepisy dotyczące szerokości drogi ewakuacyjnej, stąd orzeczenie obowiązku na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego było właściwe. Skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2012r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. K. wnosząc o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzucił błędne ustalenia i rozstrzygnięcie w sytuacji, kiedy drzwi przedmiotowe w sprawie, nie ograniczają drogi ewakuacyjnej po ich otwarciu. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Sąd, zgodnie z przepisem art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja zapadły z naruszeniem prawa, choć ocena taka wynika z innych okoliczności niż wskazane w skardze. W okolicznościach niniejszej sprawy do organu zgłoszony został wniosek o wznowienie postępowania. Wnoszący zarzucił, że pomiary dokonane w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną są wadliwe, stanowią fałszywe dowody, co wypełnia podstawę wznowieniową z art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. W tych warunkach po ustaleniu, że dochodzący wznowienia postępowania zachował ustawowy termin, dla tej czynności, zasadnie doszło do wznowienia postępowania. W toku wznowieniowego postępowania organ zobowiązany był jednak w pierwszej kolejności ocenić to, czy wskazana przez wnioskodawcę przesłanka wznowieniowa zaistniała, a dopiero po pozytywnym ustaleniu w tym zakresie mógł przejść do oceny, czy się wypełniła. W sprawie niniejszej, w postępowaniu organów obu instancji, z pominięciem pierwszego ustalenia, doszło do analizy w zakresie wypełnienia się przesłanki wznowieniowej i jej wpływu na konieczność zmiany decyzji, po wznowieniu postępowania. Organy nie dokonały oceny, czy formalnie wskazana podstawa wznowieniowa z art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. – fałszywe dowody, zaistniała w okolicznościach wskazanych we wniosku o wznowienie postępowania. Ogólna teza organu drugiej instancji, co do wykładni tej przesłanki bez odniesienia do okoliczności sprawy nie mogła zmienić sądowej oceny zaskarżonej i poprzedzającej ja decyzji. Rozpoznając sprawę ponownie organ rozważy zgłoszoną przesłankę wznowieniową w sposób omówiony powyżej. Zbada, czy faktycznie zaistniała. Tylko pozytywne ustalenia w tym zakresie mogłyby być podstawą do oceny, czy się wypełniła i czy wymusza zmianę decyzji ostatecznej po wznowieniu postępowania. Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji w trybie art.145 § 1 pkt 1 lit c, art. 152 i art. 200 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tj. Dz. U. 2012r., poz. 270).