VII SA/Wa 1902/10

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D.W. i M.W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi D.W. i M.W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia : przyznać D.W. i M.W. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W dniu 12 listopada 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez D.W. i M.W. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnoszą o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym dotyczącym w niniejszej sprawie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego z urzędu następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak wynika z powołanych przepisów ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie. W niniejszej sprawie wnioskodawcy wykazali, że znajdują się w sytuacji materialnej uprawniającej ich do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawcy wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe i utrzymują się z dochodów uzyskiwanych z tytułu emerytur o łącznej wysokości 2.453,00 złotych brutto miesięcznie. Wnioskodawcy podali, że są współwłaścicielami działki nr [...] i [...] o powierzchni 2.500 m ² w N. Oświadczyli, iż domu, mieszkania, innych nieruchomości oraz zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych nie posiadają. Jednocześnie wskazali, że zostali pozbawieni prawa do mieszkania. Z nadesłanych przez wnioskodawców w dniu 15 listopada 2010 r. (data stempla biura podawczego) dodatkowych wyjaśnień do spraw o sygn. akt VII SA/Wa 1149/09 oraz VII SA/Wa 1657/10 wynika, że wnioskodawcy zamieszkują w domu o powierzchni 56 m ², który został sprzedany i w którym nie ma zimnej wody i ogrzewania etażowego. Oświadczyli, że nie podejmują prac dodatkowych i nie uzyskują żadnych innych dochodów oprócz z tytułu emerytur. Dodali, że nie korzystają z pomocy od organizacji społecznych lub państwowych, jak również z pomocy rodziny czy dzieci. Podali, że nie posiadają żadnych samochodów oraz kont bankowych. Wyjaśnili, iż nie składają deklaracji podatkowych do Urzędu Skarbowego, gdyż czynność tą wykonuje za nich Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Biorąc pod uwagę powyższe dane uznano, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania wnioskodawcom prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wprawdzie wnioskodawcy nie podali wysokości wydatków ponoszonych na bieżące utrzymanie siebie oraz domu, jednakże przy aktualnym poziomie cen i opłat za dobra i usługi oraz artykuły spożywcze i przemysłowe uznano, że nie są oni w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego samodzielnie jak również kosztów zatrudnienia fachowego pełnomocnika z wyboru. Stwierdzono, że byłby to wydatek wykraczający poza ich możliwości finansowe. Z tego względu, przyznano wnioskodawcom prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.