VII SA/Wa 1902/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Bogusław Cieśla, sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi J. G. na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] lipca 2019 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów oddala skargę Minister Zdrowia postanowieniem z [...] lipca 2019r., [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 58 § 1 § 2 w zw. z art. 144 k.p.a. ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018r., poz. 2096 ze zm.- dalej kpa) i art. 18 ustawy z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2018r., poz. 1314 ze zm. - dalej u.p.e.a.), po rozpatrzeniu zażalenia J. G. – utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z [...] sierpnia 2017r., [...] - odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Organ wskazał, że postanowieniem z [...] czerwca 2017r. Wojewoda [...] nałożył na J. G. grzywnę w celu przymuszenia z powodu uchylania się od poddania małoletniej córki W. G. obowiązkowym szczepieniom ochronnym. Pismem z 30 czerwca 2017r. skarżąca złożyła zarzuty do postępowania egzekucyjnego, a pismem z 20 lipca 2017r. wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zarzutów. Minister przytoczył art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a. wskazując, że informacja o terminie, w jakim można zgłosić zarzuty znajdowała się w tytule wykonawczym. Powołał następnie art. 58 § k.p.a. Dalej wskazał, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że postanowienie wraz z tytułem wykonawczym skarżąca odebrała 22 czerwca 2017r., a więc termin na złożenie zarzutów upłynął 29 czerwca 2017r Organ nie zgodził się z twierdzeniem, że sprawdzenie daty doręczenia w elektronicznym systemie śledzenia przesyłek Poczty Polskiej było niemożliwe ze względu na błędny adres na kopercie ("Os. B." zamiast "miejscowość B."), bowiem sprawdzenia dokonuje się po numerze przesyłki, a nie adresie doręczenia. Wskazał, że uchybienie terminu - co podano też we wniosku - wynikało z błędnego odnotowania daty przez skarżącą. Minister stwierdził zatem, że skarżąca nie uprawdopodobniła, że uchybienie nastąpiło bez jej winy. Zaznaczył, że przez brak winy rozumieć należy sytuacje, w których z przyczyn obiektywnie niezależnych, nawet przy zachowaniu należytej staranności, skarżący nie miał możliwości dochowania terminu. Przy ocenie tych okoliczności należy mieć także na uwadze okoliczności świadczące o podjęciu bądź niepodjęciu działań w celu dotrzymania terminu. Nawet nieznaczne przekroczenie terminu do wniesienia odwołania zobowiązuje organ do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Skargę na ww. postanowienie złożyła J. G. i wnosząc o uchylenie orzeczeń organów obu instancji zarzuciła naruszenie przepisów mających istotny wpływ na wynik postępowania, tj. art. 58 k.p.a. w zw. z art. 6 k.p.a., art. 7, 8, 9, 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. poprzez wadliwe przyjęcie, że nie uprawdopodobniła braku winy pomimo, iż wskazała, że przesyłka została wysłana na zły adres zamieszkania, a więc nie miała możliwości sprawdzenia daty odbioru postanowienia. Zdaniem skarżącej postanowienia o nałożeniu grzywny nigdy skutecznie nie doręczono, gdyż na przesyłce podano błędny adres. Wskazano os. B." a powinna być miejscowość B. Z tego powodu skarżąca nie mogła sprawdzić daty doręczenia w systemie Poczty Polskiej i omyłka wynikała z błędnego odnotowania daty. O uchybieniu terminu dowiedziała się z pisma przewodniego Wojewody [...] adresowanego do Ministra Zdrowia. Z uwagi na powyższe w terminie 7 dni złożyła wniosek o przywrócenie terminu. Doszło zatem do nieprawidłowego doręczenia postanowienia, co skutkowało niewniesieniem w ustawowym terminie zarzutów, bez winy strony. W odpowiedzi na skargę Minister Zdrowia wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 i art. 120 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019r., poz. 2325 ze zm. – dalej p.p.s.a.). Przedmiotem kontroli Sądu było postanowienie Ministra Zdrowia z [...] lipca 2019r. utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody [...] z [...] sierpnia 2017r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Przedstawienie przyczyn, jakie legły u podstaw takiej oceny Sądu, rozpocząć należy od przypomnienia, że termin do wniesienia zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego - zgodnie z art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a. - wynosi 7 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu tytułu wykonawczego. Jest to termin o charakterze procesowym. Jego uchybienie powoduje bezskuteczność czynności procesowej. Nie było kwestionowane w niniejszej sprawie i znajduje potwierdzenie w aktach, że postanowienie o nałożeniu grzywny z [...] czerwca 2017r. wraz tytułem wykonawczym z [...] lutego 2017r. nr [...] doręczono skarżącej w dniu 22 czerwca 2017r. Tytuł wykonawczy zawierał pouczenie o możliwości wniesienia zarzutów w terminie 7 dni od dnia doręczenia jego odpisu. Termin do wniesienia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego upływał zatem w dniu 29 czerwca 2017r. Natomiast zarzuty skarżąca wniosła pismem z 30 czerwca 2017r. (które nadała tego samego dnia), a zatem z uchybieniem terminu do dokonania tej czynności. Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zarzutów strona złożyła pismem z 20 lipca 2017r. - jak podała w skardze - po otrzymaniu pisma przewodniego Wojewody [...] przesyłającego jej zażalenie na postanowienie [...] czerwca 2017r. o nałożeniu grzywny, z którego to pisma dowiedziała się, że uchybiła terminowi. Zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 18 u.p.e.a., jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym odpowiednie zastosowanie mają przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. W k.p.a. instytucję przywrócenia terminu reguluje art. 58, stwarzający możliwość skutecznego dokonania czynności procesowej w sytuacji, gdy upłynął termin do jej podjęcia. Jego zastosowanie jest możliwe w przypadku łącznego spełnienia następujących przesłanek: wniesienia pisma z wnioskiem przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu, dokonanie - równocześnie z wnioskiem – czynności do dokonania której terminowi uchybiono. W orzecznictwie i doktrynie jednolicie przyjmuje się, że brak winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (zob. wyrok WSA w Warszawie z 29 marca 2006r., sygn. akt IV SA/Wa 1559/05, LEX nr 227785). Tym samym o braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko wtedy, gdy stało się ono niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, a więc takiej, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, np. problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe np. powódź, pożar, czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (por. postanowienie NSA z 10 września 2010r., sygn. akt II OZ 849/10, wyrok NSA z 2 lutego 2014r., sygn. akt I OZ 64/14). Ponadto, przy ocenie winy lub jej braku należy uwzględnić nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły dokonanie czynności w terminie, ale i okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań w celu zabezpieczenia dotrzymania terminu. W świetle przedstawionej argumentacji, prawidłowo zatem organy uznały, że podniesione we wniosku okoliczności nie uprawdopodabniają braku winy strony w uchybieniu terminu. Nie zasługiwał bowiem na uwzględnienie zarzut nieprawidłowego doręczenia postanowienia o nałożeniu grzywny oraz tytułu wykonawczego z uwagi na błędny adres, na który kierowano pisma. Zauważyć należy, że - pomimo kierowania szeregu pism na wskazany adres - skarżąca nigdy nie kwestionowała jego prawidłowości. Korespondencję zawierającą ww. postanowienie i tytuł wykonawczy skierowaną na adres os. B., odebrała osobiście 22 czerwca 2017r. Jak sama strona podała we wniosku o przywrócenie terminu uchybienie wynikało z błędnego odnotowania daty przez skarżącą. Wbrew argumentacji skargi - na co słusznie zwrócił uwagę organ - błędny adres nie mógł uniemożliwić skarżącej sprawdzenia w systemie śledzenia przesyłek Poczty Polskiej daty odbioru przesyłki, skoro nie adres identyfikuje przesyłkę a numer korespondencji znajdujący się na naklejce na kopercie, w której przesyłkę doręczono. Strona miała zatem możliwość ustalenia, kiedy upływał termin do wniesienia zarzutów. Tym samym skarżąca nie wykazała, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy.. Z podanych przyczyn Sąd uznał za prawidłowe rozstrzygnięcie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów w niniejszej sprawie. W konsekwencji nie zasługiwały na uwzględnienie pozostałe zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów: art. 6, art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 9 k.p.a. oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a, skargę oddalił.