VII SA/Wa 1903/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Bogusław Cieśla, sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi J. G. na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] lipca 2019 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę Minister Zdrowia postanowieniem z [...] lipca 2019 r. [...]. 2017(1), na podstawie art. 59 § 1 i 2 w zw. z art. 144 k.p.a. i art. 18 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2018 r., poz. 1314, ze zm.- upea), po rozpatrzeniu wniosku J. G. - odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewody [...] z [...] czerwca 2017 r. [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia z powodu uchylania się od poddania małoletniej córki W. G., obowiązkowym szczepieniom ochronnym. Organ wskazał, że pismem z 30 czerwca 2017 r. skarżąca złożyła ww. zażalenie, a 25 lipca 2017 r. do Wojewody [...] wpłynął wniosek z 20 lipca 2017 r. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, który organ zgodnie z właściwością przekazał do Ministra Zdrowia. We wniosku wskazano, że postanowienia nie doręczono prawidłowo, gdyż nie strona zamieszkuje na os. B. (jak zaadresowano przesyłkę), lecz w miejscowości B. W związku z tym nie była ona sprawdzić daty doręczenia w systemie Poczty Polskiej i omyłka wynikała z błędnego odnotowania daty. Minister stwierdził, że ww. postanowienie skutecznie doręczono 22 czerwca 2017 r., co potwierdziła własnoręcznym podpisem skarżąca. Organ nie zgodził się również z twierdzeniem, że sprawdzenie daty doręczenia w elektronicznym systemie śledzenia przesyłek Poczty Polskiej było niemożliwe ze względu na błędny adres na kopercie, skoro śledzenia przesyłki dokonuje się na podstawie numeru przesyłki, a nie adresu doręczenia. Uchybienie terminowi - jak wynika z wniosku - wynikało z błędnego odnotowania daty przez skarżącą. Skarżąca nie uprawdopodobniła zatem, że uchybienie nastąpiło bez jej winy. Organ dodał, że uchybienie terminowi jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ nie ma możliwości innej niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminowi (art. 134 k.p.a.). W tej sprawie termin do wniesienia zażalenia upłynął 29 czerwca 2017 r. Zażalenie wniesiono 30 czerwca 2017 r. (data stempla pocztowego na kopercie), a więc z przekroczeniem 7 dni. Minister Zdrowia odmówił zatem przywrócenia uchybionego terminu. Skargę na to postanowienie złożyła J. G. i wnosząc m.in. o jego uchylenie zarzuciła naruszenie przepisów mających istotny wpływ na wynik postępowania, tj. art. 58 kpa § 1 zw. z art. 6 kpa, art. 7 kpa, art. 8 kpa, art. 9 kpa i art. 9 kpa i 77 § 1 kpa w zw. art. 18 upea poprzez wadliwe przyjęcie, że strona nie uprawdopodobniła braku winy, mimo iż wskazała, że wysłano na zły adres zamieszkania a zatem nie mogła sprawdzić daty odbioru postanowienia. Zdaniem strony, postanowienia nigdy skutecznie nie doręczono, gdyż przesyłkę błędnie zaadresowano. Wskazano "os. B." zamiast miejscowość B. Z tego powodu skarżąca nie mogła sprawdzić daty doręczenia w systemie Poczty Polskiej przesyłki i omyłka wynikała z błędnego odnotowania daty. O uchybieniu dowiedziała się z pisma Wojewody [...] do Ministra Zdrowia. W terminie 7 dni złożyła wniosek o przywrócenie terminu. Powyższe skutkowało przekroczeniem przez skarżącą terminu o jeden dzień przy braku jej winy oraz pociągnęło ujemne skutki. Według skarżącej, zarzut naruszenia art. 58 § 1 k.p.a. uzasadnia fakt, iż organ nie przywrócił terminu wbrew ustawowemu nakazowi. W odpowiedzi na skargę wniósł po jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 - dalej p.p.s.a.) - sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Na wstępie wskazać trzeba, że stosownie do art. 58 § 1 i § 2 k.p.a. przesłankami przywrócenia uchybionego terminu w postępowaniu administracyjnym są: złożenie wniosku o przywrócenie terminu; w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu; uprawdopodobnienie, że uchybienie nastąpiło bez winy wnioskującego, jednoczesne dopełnienie czynności, dla której określony był termin. Przesłanka braku winy, szeroko komentowana w orzecznictwie i doktrynie pojmowana jest, jako uprawdopodobnienie, że czynności dokonano z uchybieniem terminu z uwagi na zajście sytuacji nadzwyczajnej, nie dającej się w żaden sposób uniknąć. W świetle art. 58 § 1 k.p.a. to na osobie wnoszącej o przywrócenie terminu ciąży obowiązek uprawdopodobnienia, że uchybienie nastąpiło bez jej winy poprzez złożenie stosownych argumentów lub dowodów. Organ nie prowadzi z urzędu postępowania wyjaśniającego w celu ustalenia przyczyn uchybienia terminu, a jedynie poddaje ocenie argumenty i dowody przedstawione przez stronę. W tej sprawie postanowienie o nałożeniu grzywny zostało skutecznie doręczone 22 czerwca 2017 r. Natomiast zażalenie złożono 30 czerwca 2017 r., a wiec jeden dzień po upływie ustawowego terminu. Rozpatrując pod tym kątem przesłanki wskazane we wniosku, jak i w skardze należy zgodzić się z organem, że skarżąca nie wykazała przesłanek, które mogłyby skutkować uwzględnieniem skargi. We wniosku o przywrócenie terminu wskazała bowiem, że postanowienie o nałożeniu grzywny nigdy nie zostało jej skutecznie doręczone, gdyż przesyłkę błędnie zaadresowano na "os. B.", zamiast miejscowość B. Nie mogła więc sprawdzić daty doręczenia w systemie Poczty Polskiej przesyłki i omyłka wynikała z błędnego odnotowania daty. O uchybieniu dowiedziała się z pisma Wojewody [...] do Ministra Zdrowia. Od daty ww. pisma w terminie 7 dni złożono wniosek o przywrócenie terminu. Zdaniem Sądu, przedstawione okoliczności nie uprawdopodabniają, że miała miejsce sytuacja nadzwyczajna, o której mowa w art. 58 § 1 k.p.a. Przeciwnie z akt sprawy wynika, że przesyłka z postanowieniem o nałożeniu grzywny została skarżącej skutecznie doręczona, o czym świadczy jej podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. W postanowieniu z [...] czerwca 2017 r. organ prawidłowo pouczył skarżącą o przysługującym środku i terminie zaskarżenia. W konsekwencji, skoro skarżąca odebrała postanowienie Wojewody [...] z [...] czerwca 2017 r., to bez znaczenia jest fakt, że na kopercie niewłaściwie wpisano os. B., zamiast B. (miejscowość). Skarżąca odebrała postanowienie, tym samym zapoznała się z jego treścią. Uchybienie terminu do wniesienia zażalenia wynikało zatem - jak sama skarżąca podała w skardze - z błędnego odnotowania daty odbioru postanowienia. Jest to zatem zaniedbanie strony i przesądza o winie w niedochowaniu terminu. Słusznie bowiem argumentował organ, że odwołanie się w art. 58 § 1 k.p.a. do braku winy powoduje, że przywrócenie uchybionego terminu uzasadniają wyłącznie takie obiektywne, występujące bez woli strony, okoliczności i zdarzenia, które mimo dołożenia należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności we właściwym czasie. Tym samym termin do dokonania czynności procesowej nie może zostać przywrócony, jeżeli strona zawiniła uchybienie terminu, choćby w postaci lekkiego niedbalstwa. Taką winę można przypisać w niniejszej sprawie, skoro błędnie skarżąca odnotowała datę doręczenia. Chybiona okazała się również argumentacja związana z brakiem możliwości sprawdzenia daty doręczenia z uwagi na niewłaściwe wskazanie miejsca zamieszkania. Zasadnie bowiem organ wskazał, że w systemie monitoringu Poczty Polskiej takich sprawdzeń dokonuje się za pośrednictwem numeru przesyłki, a nie po adresie. Mając na uwadze, że ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne z własnych twierdzeń, a te nie zostały w tej sprawie przedstawione, słusznie przyjął organ, że wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.