VII SA/Wa 1904/12

Maciej Majewski referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: po rozpoznaniu w dniu 9 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie VII SA/Wa 1904/12 ze skargi J. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2012 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania prowadzonego w trybie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać J. K. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek J. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika – wnioskodawca wskazał, że wnosi o przyznanie radcy prawnego lub adwokata. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż J. K. prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Wnioskodawca wskazał, że jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Wskazał, że środki na utrzymanie własne oraz córek zamieszkujących razem z ich matką otrzymuje od rodziców – emerytów. Na córki miesięcznie przekazuje 850 zł. Posiadany majątek obejmuje mieszkanie o pow. 30 m2, Wnioskodawca nie podał innych okoliczności wskazujących na trudną sytuację materialną. Do wniosku dołączył zaświadczenie z urzędu pracy o posiadaniu statusu bezrobotnego bez prawa do zasiłku od dnia 3 lipca 2009 r. Z uwagi na okoliczność, iż powyższe oświadczenie okazało się niewystarczające do oceny faktycznych możliwości finansowych strony, na mocy zarządzenia z dnia 7 września br. wnioskodawca został zobowiązany do nadesłania dodatkowych wyjaśnień w sprawie nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy. W piśmie z dnia 20 września 2012 r. wnioskodawca podał, że od rodziców otrzymuje około 1 600 zł. miesięcznie. Pozostaje z żoną w faktycznej separacji (trwa proces rozwodowy). Nie posiada rachunku bankowego, telefonu, nie ma dostępu do gazu, nie korzysta z telefonu. Miesięczne opłaty wynoszą za energię eklektyczną około 30 zł., czynsz około 300 zł., żywność 300 zł., przejazdy i poligrafia 100 zł., lekarstwa około 20 zł. Nie otrzymuje pomocy ze strony organizacji społecznych i państwowych, nie posiada oszczędności. Do pisma dołączono kserokopie postanowień zobowiązujących wnioskodawcę na czas procesu rozwodowego do łożenia na utrzymanie córek 500 zł i 300 zł. miesięcznie. W sprawie zważono, co następuje. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Żądanie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym dotyczącym w niniejszej sprawie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia adwokata następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak wynika z powołanych przepisów ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową J. K. uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie zawodowego pełnomocnika. Wnioskodawca jest osobą bezrobotną od lipca 2009 r. utrzymującym się jedynie z pomocy materialnej rodziców. Dodatkowo wnioskodawca jest zobowiązany do łożenia na utrzymywanie dwóch córek zamieszkujących ze swoją matką. W tym stanie rzeczy uznano, że wnioskodawca nie jest w stanie samodzielnie opłacić kosztów sądowych i pełnomocnika w sprawie. Z uwagi na niewskazanie o jakiego zawodowego pełnomocnika wnioskodawca wnosi przyznano adwokata z urzędu. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.