VII SA/Wa 1906/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Lokalnego Zrzeszenia Właścicieli Nieruchomości w M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]sierpnia 2009r., nr [...] w przedmiocie: nakazu usunięcia nieprawidłowości postanawia: odrzucić skargę Lokalnego Zrzeszenia Właścicieli Nieruchomości w M. Wezwaniem z dnia 18 stycznia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do strony skarżącej reprezentowanej przez pełnomocnika o nadesłanie dokumentu określającego sposób reprezentacji strony skarżącej, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, iż przedmiotowe wezwanie zostało doręczone w dniu 21 stycznia 2010r. Wskazać należy, iż pomimo upływu zakreślonego terminu, nie nadesłano wymaganych dokumentów. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Natomiast zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi te określa art. 46 § 1 p.p.s.a. wskazując, iż każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Skarga powinna być zatem podpisana, w sposób czyniący zadość zasadom reprezentowania podmiotu, który ją składa. W niniejszej sprawie nie nadesłano żadnego dokumentu, z którego wynikałby sposób reprezentacji strony skarżącej (statutu, wypisu z rejestru, itp.). Powyższy brak uniemożliwia weryfikację uprawnienia osoby podpisującej skargę oraz określenie zdolności sądowej skarżącej. Z tego też względu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.