VII SA/Wa 191/14

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła- Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 marca 2014 r. po rozpoznaniu wniosku R. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi D. Z. i R. Z. na rozstrzygnięcie Rzecznika Praw Pacjenta z dnia [...] listopada 2013 r. znak: [...] w przedmiocie niestwierdzenia naruszenia praw pacjenta postanawia: przyznać R. Z. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 3 marca 2014r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy R. Z., w których wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku przedstawił swoją sytuację rodzinną, majątkową i finansową. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a. Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu uznano, iż wnioskodawca wykazał w nim, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z uzupełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną. Podał, że wspólnie utrzymują się z dochodu jaki uzyskuje z tytułu emerytury w wysokości 2.096,80 złotych brutto, netto zaś 1.739,09 złotych miesięcznie. Wnioskodawca oświadczył, że posiada mieszkanie o pow. 62,37 m ². Wnioskodawca wskazał, że ponosi następujące wydatki tj. opłatę za czynsz w wysokości 1000 złotych, opłatę za energię elektryczną w wysokości 130,00 złotych, abonament RTV w wysokości 125,00 złotych. Nadto ponosi wydatki na zakup lekarstw + dojazdy do lekarzy specjalistów około 200,00 złotych. Podał, że po dokonaniu stałych opłat na codzienne utrzymanie dla niego i małżonki pozostaje jedynie kwota 300,00 złotych. Mając na względzie powyższe dane uznano, że wnioskodawca kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. zwolnienia od kosztów sądowych. Dochody uzyskiwane przez wnioskodawcę są niewielkie, wystarczają jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych wnioskodawcy i jego małżonki. Stwierdzono zatem, że sytuacja materialna wnioskodawcy w jakiej się znajduje, nie pozwala mu na ponoszenie kosztów sądowych bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu dla siebie i małżonki. Z powyższych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.