VII SA/Wa 1910/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska -Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Szkoły [...] w W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2010r., nr [....] w przedmiocie: uznania za nieuzasadnione zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić wniosek Szkoły [....] w W. o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego. W dniu 9 września 2010r. Szkoła [...] w W. złożyła skargę na postanowienie [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2010r., nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. z dnia [...] kwietnia 2009r. w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. W skardze strona skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego "wobec obowiązku wstrzymania egzekucji według art. 45 ust 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji", ponadto podniesiono, iż wniosek uzasadniony jest brakiem wskazania przez organy nadzoru budowlanego legalnych sposobów wykonania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Sąd uznał, iż wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania postępowania egzekucyjnego nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazać należy, iż z treści art. 61 § 3 ww. ustawy wynika, że skarżący może wnosić o wstrzymanie "aktów" wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Chodzi tu zatem o postępowania zaliczane do trybu głównego, a więc toczące się przed organem pierwszej i drugiej instancji, jak i postępowania należące do trybu nadzwyczajnego, a więc postępowanie w sprawie wznowienia postępowania, stwierdzenia nieważności decyzji oraz w sprawie uchylenia lub zmiany decyzji prawidłowej bądź dotkniętej wadami niekwalifikowanymi. Sąd nie może wstrzymać postępowania egzekucyjnego, bowiem możliwe jest udzielenie ochrony tymczasowej jedynie w odniesieniu do aktów i czynności organów administracji publicznej, które objęte są zakresem kontroli działalności administracji publicznej sprawowanej przez sądy administracyjne. Oznacza to, że sąd może podjąć orzeczenie o wstrzymaniu wykonania tylko w odniesieniu do tych decyzji i postanowień, natomiast żądanie wstrzymania czynności egzekucyjnych nie może zostać uwzględnione, ponieważ nie są one objęte zakresem kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne (por. postanowienie NSA z 24 lutego 2005r., sygn. OZ 1592/04, niepubl). Należy zauważyć, iż zgodnie z art. 1a pkt 15 i 16 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przez wstrzymanie czynności egzekucyjnych - rozumie się wstrzymanie wykonania wszystkich lub części zastosowanych środków egzekucyjnych, które nie powoduje uchylenia dokonanych czynności egzekucyjnych natomiast przez wstrzymanie postępowania egzekucyjnego - rozumie się wstrzymanie wykonania zastosowanych środków egzekucyjnych, które nie powoduje uchylenia dokonanych czynności egzekucyjnych, oraz niepodejmowanie nowych środków egzekucyjnych. Bezspornym jest, iż na gruncie powołanej ustawy wstrzymania postępowania egzekucyjnego może dokonać wyłącznie organie egzekucyjny czyli organ uprawniony do stosowania w całości lub w części określonych w ustawie środków służących doprowadzeniu do wykonania przez zobowiązanych ich obowiązków o charakterze pieniężnym lub obowiązków o charakterze niepieniężnym oraz zabezpieczania wykonania tych obowiązków. W niniejszej sprawie organem egzekucyjnym nie jest z całą pewnością sąd administracyjny. Przedmiotem oceny Sądu w przedmiotowej sprawie będzie wyłącznie ocena prawidłowości zaskarżonego postanowienia z dnia [...] lipca 2010r., Sąd nie będzie badał również legalności decyzji nakazującej opróżnienie budynku mieszkalnego z dnia 23 sierpnia 2007r. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.