VII SA/Wa 1910/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka po rozpoznaniu w dniu 30 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. M. J. w skardze wniesionej na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r., utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. z dnia [...] maja 2014 r. nr [...], nakazującą skarżącemu dokonanie rozbiórki altany o konstrukcji drewnianej położonej na działce nr [...] przy ul. [...] w W., wniósł o wstrzymanie jej wykonania. W piśmie z dnia 18 września 2014 r. wskazał, że wykonanie decyzji naraża go na poniesienie niepowetowanej szkody i spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Dojdzie bowiem do trwałej zmiany rzeczywistości poprzez usunięcie obiektu budowlanego, którego ewentualne odtworzenie będzie wymagać dużych nakładów sił i środków (choćby materiałów budowlanych, które ulegną zniszczeniu w ramach rozbiórki oraz konieczności wykonania określonych prac konstrukcyjno-montażowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie decyzji pod warunkiem zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 ustawy, a mianowicie wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, bowiem wykonanie rozbiórki obiektu budowlanego ze swej istoty rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie nakazu rozbiórki prowadzi bowiem zazwyczaj do zniszczenia co najmniej części użytych do budowy materiałów budowlanych oraz wiąże się z poniesieniem nakładów finansowych. Ponadto ewentualny powrót do stanu poprzedniego po wykonaniu takiego obowiązku wymaga również poniesienia dodatkowych kosztów oraz dodatkowego nakładu pracy (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 10 września 2014 r. II OZ 883/14, z 24 lutego 2012 r. II OSK 385/12 LEX nr 1138198, z 19 stycznia 2012 r. II OZ 1382/11 LEX nr 1104245, z 10 stycznia 2012 r. II OSK 2619/11 LEX nr 1104202, z 8 marca 2013 r. II OSK 461/13 LEX nr 1305559). Warto też zauważyć, że rozbiórka obiektu przed prawomocnym rozpoznaniem sprawy przez sąd może nie tylko narazić stronę skarżącą na straty finansowe, ale także sprawić, że w razie ewentualnego uwzględnienia skargi, udzielona właścicielowi obiektu ochrona sądowa może okazać się iluzoryczna (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 września 2014 r. II OSK 2332/14, z dnia 29 lipca 2014 r. II OSK 1858/14, z dnia 8 października 2013 r. II OSK 444/13, z dnia 8 września 2010 r. II OZ 828/10 LEX nr 743922). W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.