VII SA/Wa 1914/10

Maciej Majewski referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie VII SA/Wa 1914/08 ze skargi F. M. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2010 r., znak: [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: przyznać F. M. prawo pomocy w całości poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Razem ze skargą do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek F. M. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata z urzędu. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż F. M. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Wnioskodawca utrzymuje się z renty w wysokości 703 zł. Żona otrzymuje emeryturę w wysokości 605 zł. Posiadany majątek obejmuje jedynie 1500 zł oszczędności. Wnioskodawca mieszka u córki. Dodał, że jest osobą schorowaną (choroba wieńcowa) poruszającą się o kulach. Miesięcznie wydaje na leki kwotę około 200-250 zł. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową F. M. uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Wprawdzie strona posiada stały miesięczny dochód z którego może się samodzielnie utrzymać, jednakże dochód ten jest niewysoki i jego uszczuplanie, choćby na wydatki związane ze sprawą sądową, może narazić stronę na pogorszenie sytuacji życiowej. Należy również wziąć pod uwagę trudną sytuację zdrowotną strony. W tej sytuacji uznać należy, że opłacenie kosztów sądowych i opłacenie zawodowego pełnomocnika przekracza możliwości finansowe wnioskodawcy. Z uwagi na alternatywne zakreślenie o jakiego pełnomocnika strona wnosi przyznano radcę prawnego z urzędu. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).