VII SA/Wa 1914/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Agnieszka Wilczewska-Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. P. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi H. P. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014r., Nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: odmówić H. P. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Pismem z dnia 13 sierpnia 2014r. H. P. za pośrednictwem organu wniosła skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014r., Nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Zarządzeniem z dnia 12 września 2014r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi wniesionej na ww. postanowienie w kwocie 100 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej przy piśmie z dnia 19 września 2014r. - w dniu 24 października 2014r. W dniu 6 listopada 2014r. do Sądu wpłynął wniosek H. P. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi tj. do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wnioskodawczyni wskazała, że składa "ponownie" pismo procesowe z dnia 31 października 2014r. wraz z wnioskiem PPF o przyznanie prawa pomocy. Wnioskodawczyni wyjaśniła, że pismo z dnia 31 października 2014r. wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy zostało złożone pomyłkowo. Z informacji sądowych wynika, że ww. pismo wraz z wnioskiem PPF zostało wniesione do sprawy o sygn. VII SA/Wa 2845/12, gdyż taka sygnatura została wskazana przez skarżącą. Wnioskodawczyni podniosła, że nastąpiła pomyłka przy wydruku pisma wraz z wnioskiem z nośnika magnetycznego i nie zapisane zostały zmiany w dokumentach elektronicznych przez komputer. Dodała, że osoba która wysyłała dokumenty na poczcie w dniu 31 października 2014r. nie zwróciła na powyższe uwagi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) zwana dalej p.p.s.a stanowi, iż jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z ww. przepisem przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej jest możliwe wówczas gdy strona uprawdopodobni, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, a więc wtedy gdy zaistniały obiektywne i niezależne okoliczności od woli wnioskodawcy, umożliwiające dokonanie tych czynności w terminie. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Aby zatem uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające wniosek o przywrócenie terminu, strona powinna wskazać, że podjęte przez nią działania były prowadzone z należytą starannością, jak również, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna. Przywrócenie uchybionego terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonywujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy. O braku winy w uchybieniu terminu można zatem mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W rozpoznawanej sprawie w ocenie Sądu skarżąca nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Podnoszone argumenty, że przyczyną uchybienia terminu było nie zapisanie zmian w dokumentach elektronicznych przez komputer i tym spowodowanie błędnego wydruku pism nie uprawdopodabniają przesłanki braku winy skarżącej w uchybieniu terminu. Pismo nadesłane przez wnioskodawczynię z dnia 4 lutego 2013r. (data wpływu do Sądu 31 października 2014 r.) oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy z dnia 31 października 2014 r. do sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 2845/12, wyraźnie wskazywało nie tylko sygnaturę akt do jakiej ww. pisma wnoszono ale również wniosek zawierał datę i numer zaskarżonej decyzji. Z tego też względu uznano, że ww. pismo wraz z wnioskiem PPF zostały złożone do ww. sprawy. Zdaniem Sądu nie można uznać, iż brak dokonania zapisów w komputerze oraz brak sprawdzenia (zczytania) treści pisma oraz wniosku PPF kierowanego do Sądu nie było zawinione przez skarżącą. W takich okolicznościach sprawy błędne wysłanie pisma wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy (przy dokładnym wskazywaniu danych do jakiej sprawy skarżąca je wnosi) świadczy o niezachowaniu należytej staranności oraz o braku dbałości w prowadzeniu własnej sprawy. Podkreślić należy, iż od strony postępowania należy bowiem oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. Należyta staranność w prowadzeniu swych spraw wymaga, by zachować szczególną dbałość i ostrożność, zwłaszcza w dokonywaniu istotnych czynności sądowych. W świetle powyższego stwierdzić należy, że w sprawie nie zaistniały przesłanki uzasadniające uwzględnienie złożonego wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a postanowił jak w sentencji postanowienia.