VII SA/Wa 1916/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2013 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia z urzędu nieważności decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca w skardze na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2013 r., znak [...] w wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, którą utrzymano w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2013 r., stwierdzającą z urzędu nieważność decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej A. L. pozwolenia na nadbudowę, przebudowę wraz ze zmianą sposobu użytkowania poddasza budynku mieszkalnego wielorodzinnego na cele mieszkalne z wewnętrznymi instalacjami na działce nr ew. [...], obręb [...], przy ul. [...] w K. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wprowadzenie zaskarżonej decyzji do obrotu prawnego może doprowadzić do nałożenia na stronę obowiązku rozbiórki przedmiotowego obiektu budowlanego, co prowadzić będzie do powstania u skarżącej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a przejawiających się w zniweczeniu całego przedsięwzięcia budowlanego przeprowadzonego oraz opłaconego przez skarżącą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych został utrwalony pogląd, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania aktu lub czynności mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2004, s. 122). Wobec tego nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania oraz aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki. Wskazać należy, iż w niniejszej sprawie wnioskiem o wstrzymanie wykonania objęto zaskarżoną decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2013 r., znak [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2013 r., stwierdzającą z urzędu nieważność pozwolenia na nadbudowę, przebudowę wraz ze zmianą sposobu użytkowania poddasza. Zaskarżona do Sądu decyzja nie posiada cechy wykonalności, bowiem nie wymaga ona żadnej czynności stron - nie przyznaje stronie, co do zasady, żadnych uprawnień ani nie nakłada na stronę żadnych obowiązków. Innymi słowy zaskarżona decyzja nie kreuje nowego stanu prawnego i ze swej istoty nie nadaje się do wykonania i nie podlega wykonaniu. Zatem charakter skarżonego aktu nie zezwala na zastosowanie w sprawie instytucji wstrzymania wykonania, określonej w art. 61 § 3 powołanej ustawy. Tym samym w świetle powyższych rozważań Sądu, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, nie mógł zostać uwzględniony. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.