VII SA/Wa 1918/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Banku [...] w M. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] czerwca 2015 r., znak [...] w przedmiocie odmowy skreślenia z rejestru zabytków p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] sierpnia 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) strona skarżąca – Bank [...] w M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] czerwca 2015 r., znak [...] w przedmiocie odmowy skreślenia z rejestru zabytków budynku spichlerza położonego przy ul. R. w M. Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 1 września 2015 r. strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 14 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a - ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jak wynika z akt sprawy strona skarżąca otrzymała w dniu 14 września 2015r. wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, jednakże w zakreślonym terminie tj. do 21 września 2015 r., zarządzenie Przewodniczącego Wydziału nie zostało wykonane tj. brak jest w aktach sprawy dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Tym samym skarga obarczona jest brakiem formalnym uniemożliwiającym nadanie jej dalszego biegu. Na marginesie wskazać należy, że w rozpatrywanej sprawie strona skarżąca przedmiotem skargi uczyniła decyzję organu I instancji Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.