VII SA/Wa 1920/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Daria Gawlak – Nowakowska, Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Protokolant Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi S. w [...] na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2009 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji; II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2009r., Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 23 § 6 w związku z art. 23 § 8 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity: Dz. U. z 2005r. Nr 229, poz. 1954 z późn. zm.) oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity: i Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) po rozpoznaniu wniosku [...] w [...] dnia 29 kwietnia 2009r., o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego prowadzonego celem wyegzekwowania obowiązku nałożonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z dnia [...] sierpnia 2007r., Nr [...]nakazującą [...] w [...] opróżnienie w całości budynku mieszkalnego wielorodzinnego usytuowanego przy ul. [...] w [...] - odmówił wstrzymania postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu organ, powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 1999r., sygn. akt: III SA 7798/98 wskazał, że: ustawa z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie zna instytucji "wstrzymania" tego postępowania na wniosek dłużnika. Ponadto organ wskazał, że wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego [...] w [...] uzasadniła tym, że powstały wątpliwości co do stanu prawnego oraz niemożności wykonania obowiązku przez zobowiązanego ze względu na konieczność wymuszenia zachowania osób trzecich - byłych najemców lokali. Zdaniem organu powyższe argumenty nie są szczególnie uzasadnionym przypadkiem, który mógłby stanowić podstawę do wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Powołując się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2005r. sygn. akt: III SA/Wa 2432/04 wskazał, że "szczególnie za uzasadnione przypadki" mogą być uznane tylko takie sytuacje, spowodowane określonymi czynnikami, na których wystąpienie skarżący nie miałby wpływu, niezależne od sposobu jego postępowania, mające charakter losowy. Kwestia ustalenia podmiotu właściwego do zapewnienia lokali mieszkalnych zamiennych została ustalona przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] w postanowieniu z dnia [...] kwietnia 2009r., Nr [...], którym uznano za nieuzasadnione zarzuty [...]. Podmiotem zobowiązanym do zapewnienia zamiennych lokali mieszkalnych jest właściciel przedmiotowego budynku - [...] w [...]. Zaskarżonym w niniejszym postępowaniu, postanowieniem z dnia [...] września 2009r., znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity ustawy Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz.1071, z późn. zm., zwana dalej k.p.a.), po rozpatrzeniu zażalenia [...] w [...] na omówione wyżej postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2009 r., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ odwoławczy, wskazał, iż przywołany przez stronę argument, iż to na [...] spoczywa obowiązek zapewnienia lokalu zastępczego nie może być uznana za okoliczność dającą podstawę do wstrzymania prowadzonego postępowania egzekucyjnego, nie jest to bowiem okoliczność nadzwyczajna, której nie dałoby się usunąć. Organ II instancji podkreślił, ze prowadzone postępowanie egzekucyjne dotyczy wyegzekwowania obowiązku nałożonego na podstawie art. 68 Prawa budowlanego, dodatkowa zwłoka w egzekwowaniu obowiązku opróżnienia budynku niesie za sobą bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia i życia użytkownika lokalu w przedmiotowym budynku mieszkalnym. Odnosząc się do zarzutów zawartych w zażaleniu organ II instancji wyjaśnił, iż podnoszona przez stronę kwestia, iż w przedmiotowej sprawie zachodzi błąd co do osoby zobowiązanego, jedynie może stanowić podstawę zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej (art. 33 pkt 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji), a nie przesłankę do wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2009r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie [...] wnosząc o jego uchylenie w całości oraz o skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania przez właściwy organ. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie: - przepisów postępowania art.7, art. 77§ 1 oraz art.107 § 3 k.p.a. poprzez brak dokładnego i wyczerpującego wyjaśnienia okoliczności faktycznych podstawy prawnej przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. - art. 33 pkt 1,3, 4, 5, 8 oraz art.45 ust. 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ze względu na wykonanie obowiązku przez skarżącego wg decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z dnia [...] sierpnia 2007r. nr [...] poprzez wypowiedzenie umów najmu lokali wszystkim najemcom budynku przy ul. [...], wezwania do opuszczenia budynku, oznakowania i wygrodzenia budynku, jak również skierowania powództw do właściwego sądu cywilnego; brak zgodności egzekwowanego obowiązku opróżnienia budynku z treścią obowiązku wynikającego z wyroku Sądu Rejonowego dla [...] sygn. [...], błąd co do osoby zobowiązanego, bowiem to [...], ma zapewnić lokale zamienne; niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym, bowiem wymagany jest wpływ na zachowanie osób trzecich: - naruszenie przepisów materialno-prawnych art. 11 ust. 2 pkt 4 w zw. z art.32 ustawy o ochronie praw lokatorów poprzez nieuprawniony brak uznania, iż to na [...] spoczywa w całości obowiązek zapewnienia przeprowadzki oraz lokali zamiennych. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Przed rozprawą wpłynęło do akt pismo skarżącej Szkoły z dnia 13 kwietnia 2010r., wraz z załącznikami m.in. odpisami wyroków sądów cywilnych i wyrokiem tutejszego sądu w sprawie o sygn. akt VIISA/Wa 1560/09 - w przedmiocie uchylenia postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2009r, nr [...] o uznaniu za nieuzasadnione zarzutów dotyczących postępowania egzekucyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie, choć z innych przyczyn niż wskazane w jej uzasadnieniu. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Ponadto, zgodnie z przepisem art. 134 § 1 i 2 ww. ustawy, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi. Sąd stwierdza, że w aktach administracyjnych przedstawionych wraz ze skargą przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie znajdował, się przedmiotowy dla tego postępowania, wniosek [...] w [...], z dnia 29 kwietnia 2009r., jak wskazał organ, w przedmiocie wstrzymania postępowania egzekucyjnego prowadzonego celem wyegzekwowania obowiązku opróżnienia budynku, nałożonego decyzja Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] z dnia [...] sierpnia 2007r., nr [...]. W tych okolicznościach Sąd dopuścił dowód z akt administracyjnych, dołączonych do sprawy rozpoznawanej przed tutejszym sądem pod sygn. akt VII SA/Wa 1560/09. Analiza wniosku o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego wykazała, że ten zgłoszony został w piśmie z dnia 29 kwietnia 2009r., stanowiącym zażalenie na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z dnia [...]kwietnia 2009r., nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów za nieuzasadnione. Wnioskiem tym dochodzono wstrzymania postępowania egzekucyjnego do czasu rozpatrzenia ww. zażalenia ze względu na wątpliwości stanu prawnego i okoliczności faktyczne, które zostały podniesione w uzasadnieniu zażalenia przez zobowiązanego. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie nieuzasadnione było, jak uczyniły to organy obu instancji, rozpoznanie wniosku na podstawie przepisów art. 23 § 6 w zw. z art. 23 § 8 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U.05.229.1954 j.t. ze zm.) Zdaniem Sądu przedmiotowy wniosek o wstrzymanie powinien zostać rozpoznany zgodnie z dyspozycją przepisu art. 35 § 1 ww. ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Powołany wyżej przepis stanowi, że wniesienie przez zobowiązanego zarzutu w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego nie wstrzymuje tego postępowania. Organ egzekucyjny może jednak w uzasadnionych przypadkach wstrzymać postępowanie egzekucyjne lub niektóre czynności egzekucyjne do czasu rozpatrzenia zarzutu. W odróżnieniu od trybu opisanego w przepisie art. 23 ww. ustawy, wstrzymanie postępowania egzekucyjnego w trybie przepisu art. 35 może nastąpić nie w szczególnie uzasadnionych przypadkach, ale w uzasadnionych przypadkach. Podkreślić należy, że wniosek o wstrzymanie postępowania może stanowić jedynie podstawę podjęcia czynności z urzędu. Ocena stanu faktycznego z punktu widzenia wystąpienia przesłanek – uzasadnionego przypadku - należy zawsze do organu, wniosek może jedynie stanowić ukierunkowanie organu na zdaniem zobowiązanego ważne powody. Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd orzekł jak w sentencji w trybie art.145 §1 pkt 1 lit c , art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U.153 poz. 1270) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.