VII SA/Wa 1922/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska po rozpoznaniu w dniu 6 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi (...) Klubu Sportowego (...) S.A. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia (...) czerwca 2011 r. znak (...) w przedmiocie zakazu prowadzenia imprezy masowej z udziałem publiczności postanawia: odrzucić skargę. W dniu 19 lipca 2011 r. (...) Klub Sportowy (...) S.A. z siedzibą w W. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia (...) czerwca 2011 r., znak (...) utrzymującą w mocy decyzję Wojewody (...) z dnia (...) maja 2011 r., Nr (...) zakazującą przeprowadzenia imprezy masowej z udziałem publiczności planowanej w dniu (...) maja 2011 r., tj. meczu piłki nożnej pomiędzy drużynami S. i G. na terenie stadionu przy ul. (...) w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) – dalej p.p.s.a. – sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Taki tryb wnoszenia skargi powoduje, iż za skuteczne można uznać jedynie wniesienie skargi pod adresem organu i to przed upływem 30 dniowego terminu. Inaczej mówiąc złożenie skargi bezpośrednio w Sądzie nie wywołuje skutku jaki ustawa łączy z wniesieniem skargi, nie powoduje zatem zachowania ww. terminu. Skarżący, wbrew pouczeniu wniósł skargę bezpośrednio do Sądu, zamiast, jak nakazują ww. przepisy, pod adresem organu, który decyzję wydał. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny, jako niewłaściwy do przyjęcia skargi, przesłał skargę do organu, celem zajęcia stanowiska i nadesłania akt. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 10 czerwca 2011 r. W związku z powyższym termin do wniesienia skargi (z uwzględnieniem dyspozycji art. 83 § 2 p.p.s.a.) upłynął z dniem 11 lipca 2011 r. Z akt sprawy wynika, że skarga na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia (...) czerwca 2011 r., znak (...) została wniesiona bezpośrednio do Sądu w dniu 19 lipca 2011 r. (data wpływu do Sądu). Jednakże błąd skarżącego we wniesieniu skargi bezpośrednio do Sądu, zamiast do organu, spowodował, iż Sąd przesłał ww. skargę do organu w dniu 22 lipca 2011 r. (data nadania w UP). Wskazać należy, iż w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do Sądu, termin do wniesienia skargi zachowany jest jedynie wtedy, gdy Sąd, do którego wniesiono omyłkowo skargę, zdoła ją nadać na adres organu przed upływem wspomnianego trzydziestodniowego terminu. Ewentualne ryzyko przekroczenia w/w procesowego terminu oraz skutki z tym związane (odrzucenie skargi) obciążają stronę postępowania. Skarga wniesiona zatem została z uchybieniem terminu. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.