VII SA/Wa 1923/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odmówić W. Z. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Zarządzeniem z dnia 23 października 2009 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2009r. w kwocie 500,00 złotych oraz do nadesłania trzech egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę z uwagi na nie uzupełnienie przez skarżącego braków formalnych w terminie tj. nie nadesłanie trzech odpisów skargi. W dniu 10 grudnia 2009 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącego w którym wyjaśnia, że odpisy przesyła z opóźnieniem ponieważ w dniu 30 października 2009 r. otrzymał tylko wezwanie do dokonania wpisu w wysokości 500 złotych. Skarżący zaznaczył, że wpis od skargi uiścił niezwłocznie po dokonaniu wezwania. Podniósł, że z treści postanowienia o odrzuceniu skargi wynika, że powinien jeszcze wtedy otrzymać wezwanie do złożenia skargi w trzech egzemplarzach. Podkreślił, że gdyby je otrzymał z pewnością przesłałby brakujące dokumenty ponieważ bardzo zależy mu na rozpatrzeniu przez Sąd sprawy. Zarządzeniem z dnia 8 kwietnia 2010r. wezwano skarżącego do sprecyzowania ww. pisma poprzez wskazanie: czy stanowi ono wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, czy też jest skargą kasacyjną na postanowienie Sądu z dnia 25 listopada 2009 r. W dniu 26 kwietnia 2010 r. wpłynęło do Sądu pismo w którym skarżący sprecyzował pismo z dnia 4 grudnia 2009 r. i wniósł o potraktowanie pisma jako wniosku o przywrócenie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwana dalej p.p.s.a stanowi, iż jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z ww. przepisem przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej jest możliwe wówczas gdy strona uprawdopodobni, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, a więc wtedy gdy zaistniały obiektywne i niezależne okoliczności od woli wnioskodawcy, umożliwiające dokonanie tych czynności w terminie. Kryterium braku winy, jako przesłanki możliwości przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu tej czynności (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2003 r., II SA 4162/01 Monitor Prawniczy 2003, nr 8, s 340). Przywrócenie uchybionego terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonywujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy. O braku winy w uchybieniu terminu można zatem mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Mając powyższe na uwadze, uznać należy, iż skarżący nie wykazał we wniosku braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, a wskazana przez niego przyczyna nie usprawiedliwia uchybienia terminu. Z akt sprawy wynika, że wnioskodawca otrzymał wezwanie zarówno do uiszczenie wpisu sądowego oraz do nadesłania trzech egzemplarzy odpisów skargi. Zatem podnoszony fakt, iż nie otrzymał wezwania do złożenia skargi w trzech egzemplarzach nie może zostać uwzględniony. Wskutek powyższego nienadesłanie odpisów skargi w wyznaczonym przez Sąd terminie potraktowano, jako niedopatrzenie przez skarżącego wezwania do uzupełnienia braków co należy traktować w kategoriach niedbalstwa i braku dochowania należytej staranności w pilnowaniu własnej sprawy. Podkreślić należy, że obowiązkiem strony skarżącej jest dochowanie szczególnej staranności przy dokonywaniu wszelkich czynności procesowych i przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona skarżąca dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Z powyższych względów na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.