VII SA/Wa 1923/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 17 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. i Z. G. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 2051/12 postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 2051/12. Wyrokiem z dnia 15 lutego 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 2051/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T. G. i Z. G. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2012 r. [...], utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r., odmawiające wszczęcia, na wniosek T. i Z. G., postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] października 2010 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pp. K. pozwolenia na częściową rozbiórkę z budową budynku gospodarczego na działce nr ew. [...], przy ul. [...] w W. Pismem z dnia 12 sierpnia 2013 r. skarżący wnieśli o: wznowienie kilku postępowań sądowych toczących się przed tut. Sądem, w tym postępowania zakończonego ww. wyrokiem z dnia 15 lutego 2013 r., zmianę orzeczenia Sądu i przyznanie statusu stron lub nakazanie organom przeprowadzenie postępowań naprawczych z urzędu oraz o zwrot kosztów postępowania. Skarżący jako podstawę do wznowienia wskazali art. 273 § 2 i § 3 p.p.s.a. Oświadczyli, że nie mogli skorzystać z przedstawionych w skardze stwierdzeń organu w poprzednich postępowaniach sądowych, bowiem Sąd nie wziął pod uwagę wniosku, zastrzeżeń i uwag skarżących przyznając rację organom, Sąd nie przyznał im przymiotu strony, ale też nie wskazał, aby organy przeprowadziły ponownie postępowanie naprawcze z urzędu. Takie błędy w ocenie skarżących powodują pozostanie w obrocie prawnym decyzji dotkniętych wadami nieważności art. 156 § 1 pkt 2, 3 i 5 k.p.a. Dodali, że przebudowano kompleks stadniny koni wbrew ustaleniom miejscowego planu, bez decyzji środowiskowej, co jest rażącym naruszeniem prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 280 p.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań Sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Na żądanie Sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia. Zaznaczyć należy, że samo sformułowanie ustawowej podstawy wznowienia postępowania nie oznacza, że skarga opiera się na takiej podstawie. W niniejszej sprawie skarżący jako podstawy wznowienia wskazali art. 273 § 2 i art. 271 pkt 2 p.p.s.a. Wskazać zatem trzeba, że zgodnie z art. 273 § 2 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W ocenie Sądu, podane przesłanki nie stanowią podstawy do wznowienia postępowania sądowego. Przede wszystkim dotyczą one wadliwości postępowania administracyjnego, a nie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 2051/12. Postanowienia objęte kontrolą Sądu w sprawie VII SA/Wa 2051/12 wydano w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w stosunku do decyzji zawalającej na budowę wyłącznie budynku gospodarczego i tylko w takim zakresie dokonywano oceny interesu prawnego wnioskodawców. Powoływane zaś argumenty w istocie sprowadzają się do kwestionowania prawidłowości szeregu postępowań administracyjnych dotyczących kilku inwestycji na działce nr ew. [...], przy ul. [...] w Warszawie. W orzecznictwie wskazuje się, że wykrycie nowych okoliczności lub dowodów, o których mowa art. 273 § 2 p.p.s.a. odnosi się jedynie do takich, które w poprzednim postępowaniu w ogóle nie były ujawnione i zgłaszane, bowiem nie były znane stronom. Sytuacja taka nie odnosi się jednak do okoliczności i dowodów jawnych, wynikających z materiału poprzedniego postępowania, a tylko odmiennie ocenionych przez organ, czy też nawet orzekający w sprawie sąd administracyjny (por. wyrok NSA z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt II FSK 1776/11, LEX nr 1336952). W związku z powyższym, tym bardziej za nową okoliczność lub dowód nie może być uznane podnoszone pominięcie przez Sąd w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 2051/12 zastrzeżeń skarżących, że sporna inwestycja wchodzi w skład przedsiębiorstwa służącego hodowli koni (stadnina koni), użytkowanego jako ośrodek sportu i rekreacji oraz nieuwzględnienie wniosku o połączenie spraw toczących się przed Sądem. Powyższe zagadnienia wykraczały bowiem poza przedmiot niniejszej sprawy. Odnosząc się do kolejnej podstawy wznowienia art. 273 § 3 p.p.s.a., wyjaśnić trzeba, że podstawę skargi o wznowienie postępowania stanowić może tylko takie wykryte później prawomocne orzeczenie dotyczące tego samego stosunku prawnego, które było już prawomocne, zanim zapadł wyrok w postępowaniu, którego wznowienia żąda strona. Orzeczenie to musi dotyczyć tej samej sprawy, a więc musi zachodzić tożsamość przedmiotu i stron postępowania. Sformułowanie "dotyczącego tej samej sprawy" użyte w art. 273 § 3 p.p.s.a., oznacza, że przedmiotem rozstrzygnięcia w tym wyroku są te same prawa i obowiązki, dotyczące tych samych podmiotów, wynikające z określonych norm prawnych, które były przedmiotem rozstrzygnięcia w postępowaniu, którego wznowienia dotyczy skarga.(por. wyrok NSA z dnia 25 listopada 20111 r., sygn.. akt II FSK 976/10, LEX nr 1070021, W skardze o wznowienie postępowania sądowego oprócz powołania się na art. 2733 § 3 p.p.s.a. skarżący nie wskazali żadnego prawomocnego orzeczenia, które mogłoby stanowić podstawę wznowienia, o której mowa w omawianym przepisie. W szczególności za takie, nie można uznać przywoływanych licznie orzeczeń zapadłych przed tut. Sądem z udziałem skarżących. Orzeczenia te nie dotyczą bezpośrednio przedmiotu sprawy objętej wyrokiem w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 2051/12. Wobec powyższego Sąd stwierdził, że skarga nie opiera się na ustawowych podstawach wznowienia postępowania sądowego (art. 271 – 273 p.p.s.a.). W tym stanie rzeczy, skoro już z samego uzasadnienia skargi wynika, że podnoszone podstawy wznowienia postępowania sądowego nie zachodzą, to skarga, na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a., podlegała odrzuceniu.