VII SA/Wa 1926/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak – Nowakowska, , Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska (spr.), Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Protokolant Marika Krawczyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi C. G. i J. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę skargę oddala Wojewoda [...] decyzją nr [...] wydaną [...] sierpnia 2009 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję nr [...] wydaną [...] kwietnia 2009 r. przez Prezydenta m. W. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Sp. z o.o. B. pozwolenia na budowę zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych ( osiem budynków ) z garażem podziemnym na działce nr Ew. [...] przy ul. [...] w W. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że w jego ocenie rozstrzygnięcie organu I instancji jest zgodne z prawem. Powołując zapisy Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego z dnia [...].06.2009 r. organ podał, że działka objęta decyzją znajduje się na obszarze oznaczonym symbolem MN – 9 przeznaczonym dla zabudowy jednorodzinnej i wielorodzinnej z dopuszczeniem usług nieuciążliwych. Zdaniem organu zostały spełnione przez inwestora wymogi określone w art. 32 ust. 4 i 35 ust. 1 Prawa budowlanego – a z uwagi na to, wobec treści art. 35 ust. 4 ustawy organ nie mógł odmówić wydania pozwolenia na budowę. Skargę na decyzje Wojewody [...] wniosła C. G. wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji Prezydenta miasta W. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 roku. Skarżąca zakwestionowała zgodność ww. decyzji z miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego, wskazując, że z wypisu Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego z dnia 30 grudnia 2003 r. dla działki nr [...], przylegającej bezpośrednio do omawianej działki inwestycyjnej z tego samego obrębu [...] ([...] ), wynika, iż znajduje się na terenie oznaczonym w planie symbolem MJ-35 o podstawowej funkcji terenu – zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna z dopuszczeniem usług nieuciążliwych ( Uchwała Nr [...] Rady Gminy W. z dnia [...] grudnia 2001 ). Podniosła, że osobiście w Urzędzie Gminy W., sprawdzała jaka zabudowa została zatwierdzona dla jej nieruchomości i była to zabudowa jednorodzinna z dopuszczeniem usług nieuciążliwych, a teren obejmujący min. działkę nr [...] ( bezpośrednio przylegającą do działki inwestycyjnej ), został oznaczony symbolem MJ – 35. Podkreśliła ponadto, ze od kilkudziesięciu lat osiedle obejmujące min. cały obręb [...] ( [...]) ma charakter domów jednorodzinnych lub bliźniaczych o wysokości budynków do 10 m od poziomu terenu do najwyższej kalenicy dachu. Teraz Wojewoda [...] wydał pozwolenie na budowę bloków wielorodzinnych o wysokości 13,34 m do kalenicy dachu, pośrodku domków jednorodzinnych. [...] od dawna ma charakter dzielnicy uzdrowiskowej, willowej takimi decyzjami pozwalającymi na budowanie blokowisk pośrodku niskiej zabudowy, psuje się architekturę dzielnicy, charakter osiedla, a także obniża wartość sąsiednich nieruchomości. Nadto skarżąca twierdzi, iż budowa parkingu podziemnego, prowadzona, tuż przy granicy jej działki oraz budowa bloków tej wielkości spowoduje osunięcia jej domu i pęknięcia, ponieważ są to tereny piaszczyste. Skargę wniosła również J. O., właścicielka zabudowanej nieruchomości położonej przy ul. [...] , podnosząc, ze budowa bloków ograniczy dostęp światła dziennego do jej domu ( od zachodu ). W całym obrębie [...] nie ma bloków, są same domy jednorodzinne lub bliźniacze o niskiej zabudowie. Ze wszystkich trzech stron, sporna inwestycja obejmująca działkę nr [...], otoczona jest zabudową niską jednorodzinną i bliźniaczą. Nawet kościół i plebania zostały umiejętnie wpasowane do istniejącej niskiej zabudowy. W odpowiedzi na skargi organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skarg. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153, poz. 1269 ) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji / postanowień / , a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa ( art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( dz. U. nr 153, poz. 1270 ). Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią przepisu art. 35 ust. 1 cyt. wyżej ustawy Prawo budowlane przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza m. innymi zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi, kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń. Kontrolując zaskarżoną decyzję w zakresie jej zgodności z prawem ( art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sadów administracyjnych Dz. U. 2002 nr 153, poz. 1269 ), Sąd stwierdził, iż Inwestor do wniosku o pozwolenie na budowę dołączył wymagane prawem dokumenty spełniające wymogi art. 35 ustawy Prawo budowlane, tj. projekt budowlany sporządzony przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane, zawierający wymagane opinie i uzgodnienia, w tym uzgodnienie projektu przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, rzeczoznawcę do spraw sanitarno – higienicznych i rzeczoznawcę do spraw bezpieczeństwa i higieny pracy. Biorąc pod uwagę treść zarzutów skarżących należy podkreślić, że objęta kontrolowaną decyzją inwestycja planowana jest na działce nr ew. [...] z obrębu [...] znajdującą się na terenie oznaczonym w Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego symbolem MN/9, dla którego jako przeznaczenie podstawowe ustalono zabudowę jednorodzinną i wielorodzinną z dopuszczeniem usług nieuciążliwych. W stosunku do nowej zabudowy plan ustalił, że dopuszczalna jest budowa budynków o wysokości do 10, 2 m od poziomu terenu do spodu okapu lub gzymsu wieńczącego budynek. Inwestycja której dotyczy kontrolowana decyzja polegać będzie na budowie zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych ( osiem budynków) o projektowanych wysokościach 10, 12 m od poziomu terenu do gzymsu wieńczącego budynek, z garażem podziemnym, co pozostaje w zgodności z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego obszaru oznaczonego miejscowym planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego m. W. symbolem UM – 4 oraz płd. I płn. stronę ul. [...] na odcinku od ul. [...] do ul. [...] zatwierdzonego Uchwałą Nr [...] Rady Gminy W. z dnia [...].12.2001 r. ( Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...] poz. [...] z [...].01.2002 r. ) sporządzonym w dniu [...].06.2009 r. dla działki nr ew. [...] w obrębie [...] ([...]) w W. Odnosząc się do zarzutu skarżącej C. G., iż projektowane budynki powodować będą zacienienie jej nieruchomości, należy podkreślić, że projekt budowlany zawiera tzw. linijkę słońca oraz oświadczenie projektanta o zgodności inwestycji z § 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Odnosząc się do argumentacji skarżącej C. G. Sądowi trudno jest wyjaśnić dlaczego w roku 2003 strona uzyskała dla swojej działki wypis o treści załączonej do skargi, lecz nie ulega wątpliwości, że działka nr ew. [...] z obrębu [...] ( [...]) położona przy ul. [...] w W., na terenie której projektowana jest inwestycja, jest przeznaczona również pod zabudowę wielorodzinną. Argumenty podnoszone przez strony skarżące nie mogą zatem skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji utrzymującej w mocy decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę ww. inwestycji. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji jest zgodna z prawem i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270) skargi oddalił.