VII SA/Wa 193/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 13 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.H. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : odmowy wydania nakazu rozbiórki postanawia : uzupełnić wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lipca 2011 r. w ten sposób, że w dotychczasowej sentencji dodać pkt III. w brzmieniu: "III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego Z. H. kwotę 500,00 zł (słownie : pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego". Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej ppsa - strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Paragraf 2 przywołanego przepisu stanowi, że wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym, natomiast paragraf 3 tego przepisu wskazuje, że orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów. Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 166 ppsa). Zgodnie z art. 200 ustawy w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 (art. 201 ustawy). Stosownie do treści art. 209 w/w ustawy wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 ppsa. Przepis art. 210 § 1 stanowi natomiast, iż strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stronę działającą bez adwokata lub radcy prawnego sąd powinien pouczyć o skutkach nie zgłoszenia wniosku w powyższym terminie. Przepis § 1 nie ma zastosowania w przypadku orzekania na posiedzeniu niejawnym, gdy strona nie jest reprezentowana przez adwokata lub radcę prawnego. W takim przypadku o kosztach należnych stronie sąd orzeka z urzędu (§ 2). W przedmiotowej sprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 lipca 2011 r. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, a zatem skarga została przez Sąd uwzględniona. Odpis wyroku został doręczony skarżącemu w dniu 12 sierpnia 2011 r., a w dniu 18 sierpnia 2011 r. (data stempla pocztowego) skarżący złożył wniosek o uzupełnienie wyroku Sądu poprzez zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, bowiem w piśmie z dnia 15 czerwca 2011 r. (data stempla biura podawczego) skarżący wniósł o zasądzenie takich kosztów. Wskazać należy, iż wniosek o uzupełnienie postanowienia jest zasadny, gdyż Sąd nie zawarł w treści orzeczenia rozstrzygnięcia o kosztach postępowania. W przedmiotowej sprawie do należnych kosztów postępowania sądowego należy zaliczyć kwotę uiszczonego przez skarżącego wpisu sądowego od skargi, który w niniejszej sprawie wynosił 500,00 zł. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia.