VII SA/Wa 193/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu G. w K. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 15 czerwca 2016 r. w sprawie ze skargi G. w K. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] listopada 2014 r., znak [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: umorzyć postępowanie wywołane sprzeciwem Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę G. w K. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] listopada 2014 r., znak [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Stowarzyszenie złożyło zażalenie na ww. postanowienie, a w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia (zarządzeniem z dnia 24 lutego 2016 r. Stowarzyszenie zostało wezwane do złożenia 1 odpisu zażalenia) złożyło również wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych tj. od wpisu sądowego od przedmiotowego zażalenia. Postanowieniem z dnia 15 czerwca 2016 r. referendarz sądowy umorzył postępowanie w przedmiocie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 25 stycznia 2016 r. z uwagi na fakt, iż przedmiotowe zażalenie na podstawie art. 220 § 4 ppsa jest wolne od wpisu. W dniu 11 lipca 2016 r. Stowarzyszenie złożyło sprzeciw od postanowienia z dnia 15 czerwca 2016 r. (mylnie wskazując, iż jest to zażalenie), a następnie pismem z dnia 25 lipca 2016 r. cofnęło ten sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: "ppsa", w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Natomiast stosownie do art. 259 § 3 ppsa jeżeli nie wniesiono sprzeciwu, postanowienie referendarza w przedmiocie przyznania (odmowy przyznania) prawa pomocy, ma skutki prawomocnego orzeczenia sądu. W niniejszej sprawie wniesiony przez stronę skarżącą sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 15 czerwca 2016 r. w przedmiocie przyznania prawa pomocy został cofnięty przed przystąpieniem przez Sąd do rozpoznania sprawy na podstawie art. 260 ppsa, co pozbawia tenże sprzeciw skutków prawnych, jakie wiążą się z jego wniesieniem. Cofnięcie sprzeciwu na tym etapie postępowania należy zatem potraktować tak, jakby środek ten w ogóle nie został złożony. W konsekwencji postanowienie referendarza sądowego zyskuje skutki prawomocnego orzeczenia zgodnie z art. 259 § 3 ppsa, a postępowanie na podstawie art. 260 ppsa nie może się toczyć. Mając powyższe na uwadze, należało orzec jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.