VII SA/Wa 1931/07

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 marca 2008r. po rozpoznaniu wniosku I. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi I. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2007r. znak: [...] w przedmiocie przekazania pisma według właściwości postanawia: przyznać I. K. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 25 lutego 2008r. do Sądu wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy I.K., w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym - gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy.) Podkreślić należy, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, wyd. Zakamycze 2005, s. 594). Instytucja przyznania prawa pomocy ma zatem charakter wyjątkowy i jest stosowana tylko w przypadkach osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną. Do osób tych można zaliczyć osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko podstawowe potrzeby życiowe. Z powołanego wyżej przepisu wynika, że ciężar udowodnienia braku możliwości pokrycia kosztów sądowych spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawczyni w złożonym wniosku wykazała, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić adwokata z wyboru. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż skarżąca jest osobą niepełnosprawną, bez obu nóg i ręki, poruszającą się na wózku inwalidzkim. Wnioskodawczyni podała, że utrzymuje się z renty w wysokości 1.477,00 złotych miesięcznie. W uzasadnieniu wniosku skarżąca zaznaczyła, że ponosi znaczne koszty związane z utrzymaniem i eksploatacją wózka inwalidzkiego. Ponadto podkreśliła, że musi korzystać z pomocy osób trzecich, co również wiąże się z ponoszeniem dodatkowych kosztów. Wnioskodawczyni zakreśliła, że posiada mieszkanie o pow. 51 m -. Skarżąca we wniosku nie wskazała, aby posiadała oszczędności pieniężne. Biorąc pod uwagę powyższe uznano, że w opisywanej sprawie zachodzą ustawowe przesłanki do przyznania wnioskodawczyni prawa pomocy w zakresie całkowitym; poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.