VII SA/Wa 1933/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak, , Sędzia WSA Leszek Kamiński, Asesor WSA Dariusz Turek (spr.), Protokolant Agnieszka Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2008r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala Decyzją z dnia [...] lipca 2004 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. na podstawie art. 66 ust. 1 pkt. 1 i 66 ust. 2 ustawy z 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. Nr 156, poz. 1118, ze zm.), dalej jako Prawo budowlane nakazał A. S. i K. S. wykonać w terminie do 30 września 2004 r. roboty budowlane mające na celu doprowadzenie budynku ubikacji usytuowanego na działce nieskanalizowanej o nr ewid. [...] w miejscowości J. do zgodnego z wymaganiami technicznymi, poprzez naprawienie pokrycia dachu, wykonania szczelnego dołu kloacznego. Do czasu usunięci nieprawidłowości obiektu, zakazano jego użytkowania. Po rozpatrzeniu odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. decyzją z dnia [...] września 2004 utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Pismem z dnia 4 czerwca 2007 r., uzupełnionym pismem z dnia 2 lipca 2007 r., A. S. wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] września 2004 r. oraz z dnia [...] lipca 2004 r., gdyż w decyzjach tych uznano L. K. za stronę postępowania, co stanowi naruszenie art. 28 kpa. Przedmiotowy obiekt ubikacji usytuowany jest około 19 m. od granicy działki należącej do L. K., zatem nie doszło do naruszenia interesu prawnego L. K. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia [...] września 2007 r., odmówił stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] września 2004 r. W uzasadnieniu wskazano, iż decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. oraz utrzymana przez nią w mocy decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. nie zostały obarczone żadną z wad wymienionych w art. 156 par. 1 kpa, których wystąpienie obligowałoby organ do stwierdzenie nieważności decyzji. Odnosząc się do zarzutu wniosku o stwierdzanie nieważności wskazano, iż organ stwierdza nieważność decyzji jeśli została ona skierowana do osoby nie będącej stroną w sprawie, natomiast w sprawie niniejszej decyzja nakładająca obowiązki została skierowana do współwłaścicieli nieruchomości - K. i A. S., a nie do L. K. A. S. pismem z dnia 24 września 2007 r. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wskazał on, iż jest rzeczą znaną, że nakazy otrzymują strony zobowiązane do wykonania określonych czynności w decyzji, a nie L. K. Natomiast decyzję otrzymał również L. K. i stanowi to naruszenie art. 28 kpa. Decyzją z dnia [...] października 2007 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] września 2007 r. W uzasadnieniu powołano się na argumenty wskazane w decyzji z dnia [...] września 2007 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarzucono zaskarżonej decyzji brak wnikliwego zbadania sprawy oraz rażące naruszenie przepisów kpa - art. 28 kpa przez uznanie za stronę postępowania L. K., który stroną nie jest. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie Sąd zauważa, iż zgodnie z art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) dalej powoływanej jako p.p.s.a. kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy trzeba stwierdzić, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu dającym podstawę do jej uchylenia. Należy w pełni podzielić pogląd wyrażony w zaskarżonej decyzji, iż przy wydawaniu decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] września 2004 r. oraz decyzji poprzedzającej to rozstrzygnięcie nie doszło do wystąpienia wad wymienionych w art. 156 kpa, które obligowałyby organ do stwierdzenia nieważności decyzji nakładających obowiązek wykonania robót budowlanych na podstawie art. 66 Prawa budowlanego. Analizując zarzuty skargi należy wskazać, iż skierowanie decyzji do osoby nie będącej stroną w sprawie w rozumieniu art. 156 par. 1 pkt 4 kpa. zachodzi wtedy, gdy decyzja ta została skierowana i rozstrzyga o prawach i obowiązkach osoby nie będącej stroną, nie chodzi przy tym o omyłkę w doręczeniu decyzji. W decyzji z dnia [...] lipca 2004 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. na podstawie art. 66 Prawa budowlanego nakazał A. S. i K. S. wykonać w terminie do 30 września 2004 r. roboty budowlane mające na celu doprowadzenie budynku ubikacji do stanu zgodnego z wymaganiami technicznymi, poprzez naprawienie pokrycia dachu i wykonania szczelnego dołu kloacznego. Do czasu usunięcia nieprawidłowości obiektu, zakazano jego użytkowania. Decyzja ta nie rodziła praw ani obowiązków dla L. K., któremu jedynie doręczono tę decyzję, gdyż był on inicjatorem postępowania przeprowadzonego przez organy nadzoru budowlanego. Mając na uwadze powyższe, wobec tego, że przy wydaniu zaskarżonej decyzji nie doszło do naruszenia przepisów prawa, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.