VII SA/Wa 1933/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 10 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na pismo Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] stycznia 2002 r. znak: [...] postanawia: odrzucić wniosek A. S. o przywrócenie terminu. W dniu 13 października 2010 r. do Sądu wpłynęła skarga A. S. na "stanowisko, decyzję, inny akt czy, czynności lub bezczynność Szefa Służby Cywilnej w przedmiocie konkursu na stanowisko Biura Dyrektora Generalnego Kancelarii Prezesa Rady Ministrów – konkurs [...] zawarte w piśmie z dnia [...] marca 2001 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminie do wniesienia tej skargi. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżący podniósł, że Sąd Okręgowy w W. [...] Wydział Pracy wydał w dniu [...] lipca 2010 r. wyrok w sprawie [...] , w którym wywiódł, iż prawidłowość przeprowadzenia konkursu i jego wynik ...rozpatrywane być mogą wyłącznie przez sądy administracyjne " czyli, że w sprawie nie był i nie jest właściwym sąd powszechny tylko był i jest sąd administracyjny. Skarżący podkreślił, że w pismach organu brak jest stosownych pouczeń o możliwości wniesienia skargi na wynik postępowania konkursowego, terminie do jej wniesienia oraz wniosku o przywróceniu terminu. Zatem, w ocenie skarżącego nie doszło do uchybienia terminowi, a tym bardziej brak jest winy skarżącego w uchybieniu terminu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie lub ewentualne oddalenie. Zarządzeniem z dnia 25 lutego 2011 r. zobowiązano pełnomocnika skarżącego ustanowionego z urzędu do wskazania jakiego aktu prawnego dotyczy wniesiona skarga lub też w wydaniu jakiego rozstrzygnięcia organ pozostaje w bezczynności i jednocześnie zobowiązano do wykazania, że został wyczerpany tryb postępowania administracyjnego przed wniesieniem skargi w terminie 14 dni pod rygorem zawieszenia postępowania. Pismem 17 lutego 2011 r. pełnomocnik skarżącego wskazał, że "głównym przedmiotem zaskarżenia jest rozstrzygnięcie Szefa Służby Cywilnej zawarte w piśmie z dnia [...] stycznia 2002 r. ( sygn. [...] ) w przedmiocie zarządzenia ponownego konkursu z uwagi na naruszenie zasad prowadzenia konkursu. Kolejnym zarządzeniem z dnia 31 sierpnia 2011 r. wezwano do wskazania w terminie 7 dni kiedy dowiedział się o treści uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia [...] lipca 2010 r. sygn. akt [...] , daty otrzymania pisma Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] stycznia 2002 r. znak: [....] . W dniu 22 września 2011 r. wpłynęła odpowiedź pełnomocnika skarżącego na powyższe. Pełnomocnik wskazał, że zgodnie z oświadczeniem skarżącego wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia [...] lipca 2010 r., sygn. akt [...] wraz z uzasadnieniem został przesłany skarżącemu na jego wniosek pismem z dnia 27 sierpnia 2010 r. Skarżący nie jest w stanie jednak podać konkretnej daty doręczenia wyroku. Pełnomocnik skarżącego poinformował również, że z uwagi na znaczny upływ czasu skarżący nie jest w stanie ustalić a tym samym podać dokładnej daty otrzymania pisma Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] stycznia 2002 r. [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zarazem jednak w myśl art. 87 § 5 p.p.s.a po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. Przez "wyjątkowy przypadek" należy rozumieć okoliczność nadzwyczajną, która uniemożliwiała stronie dokonanie czynności w normalnym trybie. Z zestawienia powyższych przepisów wynika, że brak winy w uchybieniu terminu nawet oczywisty nie uzasadnia jego przywrócenia, jeżeli minął rok od upływu uchybionego terminu tj. stanu powstałego w wyniku uchybienia terminu do podjęcia czynności procesowej, zastrzegając, że powrót do sytuacji sprzed upływu tego czasu jest możliwy tylko w sytuacji wyjątkowej. Na podstawie art. 87 § 1 i 2 , § 3 i § 4 p.p.s.a, pismo w wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z powyższych przepisów wynika, że sąd rozpoznając złożony wniosek o przywrócenie terminu powinien najpierw rozstrzygnąć, czy zachodzą warunki dopuszczalności jego rozpoznania, a więc czy przywrócenie uchybionego terminu w okolicznościach danej sprawy jest w ogóle dopuszczalne. W niniejszej sprawie z akt sprawy wynika, że skarżący nie dochował terminu do wniesienia skargi. Okoliczność tę można w rozpatrywanej sprawie stwierdzić mimo braku dowodu doręczenia skarżonego pisma skarżącemu, dokonując zestawienia dat tj. daty podjęcia zaskarżonego pisma przez organ i daty wniesienia skargi przez skarżącego. Zaskarżone przez skarżącego pismo zostało wydane przez organ w dniu 23 stycznia 2002 r., natomiast skarga została wniesiona w dniu 14 września 2010 r. Skarżący nie kwestionuje przy tym, że pismo z dnia 23 stycznia 2002 r. zostało mu doręczone ( pismo skarżącego z dnia [...] listopada 2010 r. k.13) Dokonując oceny spełnienia formalnych warunków wniosku należy wskazać, że skarżący wnosząc skargę wraz z wnioskiem do Sądu za pośrednictwem organu, którego działanie skarży spełnił przesłankę wynikającą z przepisu art. 87 § 3 i 4 p.p.s.a. Na podstawie zgromadzonych akt sprawy nie sposób jednak ustalić, czy wniosek ten nie jest spóźniony, tj. nie został złożony po upływie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu ( art. 87 § 1 p.p.s.a). Niewątpliwie natomiast można, stwierdzić, iż wniosek został złożony po upływie ponad roku od uchybionego terminu, a to stosownie do art. 87 § 5 p.p.s.a oznacza , iż jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w wyjątkowym przypadku. W ocenie Sądu wyjątkowa sytuacja w rozpoznawanej sprawie nie występuje. Wskazane przez skarżącego okoliczności nie mogły być uznane za "wyjątkowy przypadek", o którym mowa w art. 87 § 5 p.p.s.a. Reasumując, w niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony po upływie ponad ośmiu lat, a więc ze znacznym przekroczeniem roku od uchybienia terminu do wniesienia skargi, a ponadto wnioskodawca nie wskazał wyjątkowych okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę do przywrócenia terminu, Z tego tez względu uznano, iż przedmiotowy wniosek podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalny (por. postanowienia NSA z dnia 22 stycznia 2009 r., II OZ 26/09). W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 88 w związku z art. 87 § 5 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.