VII SA/Wa 1935/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr), Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 marca 2008 r. sprawy ze skargi E. i M. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie budowy tarasu. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. P. z Kancelarii Adwokackiej przy ul. K. lok. [...] w W., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 305 (trzysta pięć) złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt złotych), tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 55 (pięćdziesiąt pięć) złotych. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] wydaną dnia [...] września 2007r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa po rozpatrzeniu odwołania E. i M. W. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] maja 2007r. umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie budowy tarasu przy budynku mieszkalnym na działce nr ew. [...] położonej w miejscowości W. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że w wyniku czynności podjętych na wniosek E. i M. W. powiatowy organ nadzoru budowlanego ustalił, że na działce nr [...] w W. należącej do S. G. zlokalizowany jest w odległości 2 m od ogrodzenia sąsiedniej działki budynek mieszkalny jednorodzinny. W ścianie od strony sąsiedniej działki znajdują się 3 otwory okienne wypełnione luksferami. W budynku wykończone są użytkowane piwnice i parter. W budynku nie stwierdzono tarasu o którym pisali E. i M. W. Inwestor przedstawił organowi decyzję o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego z dnia [...] lutego 1997r. wydaną przez Kierownika Urzędu Rejonowego w S. i projekt budowlany oraz złożył oświadczenie do protokołu wizji, że jesienią 1998r. zawiadomił Urząd Rejonowy w S. o zakończeniu budowy. Po sprawdzeniu, nie odnaleziono w archiwum Starostwa Powiatowego w S. dokumentów pozwalających stwierdzić, czy inwestor zawiadomił organ o zakończeniu budowy i przystąpieniu do użytkowania budynku. Zdaniem organu ponieważ w postępowaniu wszczętym w sprawie budowy tarasu przy budynku mieszkalnym budowy tej nie ustalono prawidłowo organ nadzoru budowlanego umorzył postępowanie administracyjne. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli E. i M. W. podnosząc, że wystąpili do organu o zbadanie czy budynek jest użytkowany na podstawie pozwolenia na użytkowanie oraz czy drzwi balkonowe wykonane przez inwestora zostały zgodnie z projektem budowlanym – a więc organ nie orzekł co do treści wniosku. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) Sądy Administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło od naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem oceny Sądu w rozpoznawanej sprawie jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2007r. utrzymująca w mocy decyzję powiatowego organu nadzoru budowlanego wydaną dnia [...] maja 2007r. umarzająca postępowanie administracyjne. Skarga jest zasadna, a zawarte w niej zarzuty należy uznać za trafne bowiem zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 kpa, a także art. 105 kpa co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 kpa. Ponadto uzasadnienie decyzji nie spełnia wymogów określonych w art. 107 § 3 kpa. Zasada prawny obiektywnej wyrażona w art. 7 kpa oraz zasada zupełności postępowania dowodowego zawarta w art. 77 § 1 kpa, nakładają na organ administracji publicznej prowadzący postępowanie obowiązek ustalenia prawdziwego stanu faktycznego na podstawie zebranego materiału w sprawie. Przede wszystkim należy podnieść, że organ nadzoru budowlanego prowadził w rozpoznawanej sprawie postępowanie w sprawie budowy tarasu w budynku mieszkalnym na działce nr [...] w miejscowości W., mimo, że wniosek skarżących E. i M. W. wszczynający postępowanie administracyjne nie dotyczył budowy tarasu a innych żądań wnioskujących. Jeżeli żądanie skarżących było zredagowane niezręcznie i mało zrozumiale, to organ administracji publicznej zobowiązany był wyjaśnić przedmiot i zakres żądania, zgodnie z intencją osoby wnoszącej. W razie wątpliwości organ mając na względzie postanowienia art. 7 - 9 kpa, powinien zwrócić się do strony o zajęcie stanowiska. Organy obu instancji tego nie uczyniły, tym samym naruszając przepisy postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, bowiem organ administracji nie jest uprawniony do sprecyzowania treści żądania. Nadto zdaniem Sądu organy rozstrzygając sprawę naruszyły art. 105 kpa. Umorzenie postępowania administracyjnego w oparciu o art. 105 § 1 kpa może nastąpić jedynie wówczas gdy postępowanie to z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie w rozpoznanej sprawie zostało wszczęte na wniosek strony tj. E. i M. W. Organ I instancji nie miał uzasadnienia do umorzenia postępowania jeżeli strona żądała rozpatrzenia sprawy co do jej istoty. Żądanie takie świadczyło bowiem, iż postępowanie nie stało się bezprzedmiotowe. Wprawdzie decyzje obu organów zawierały elementy merytorycznej oceny części żądania strony lecz umorzenie postępowania w oparciu o art. 105 § 1 kpa oznacza, że sprawa co do jej istoty nie została załatwiona. Rozstrzygając ponownie sprawę organy winny dokładnie wyjaśnić przedmiot wniosku małżonków W., a następnie po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego ocenić zgłoszone żądania i rozstrzygnąć sprawę co do jej istoty odnośnie wszystkich żądań skarżących. Z tych wszystkich przyczyn na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c, art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji wyroku.