VII SA/Wa 1935/08

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi B. i J. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2008 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić skarżącym B. i J. W. przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W przedmiotowej sprawie wraz ze skargą na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] października 2008 r. skarżący złożyli na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym wniosku B. i J. W. wykazali, że posiadają mieszkanie o powierzchni 59 m2 oraz nieruchomość rolną o powierzchni 14 arów. Wnioskodawcy podnieśli, że utrzymują się z dochodów uzyskiwanych z tytułu działalności gospodarczej oraz renty – łącznie ok. 3780 zł miesięcznie. W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, o którym mowa w przywołanym przepisie, należy natomiast rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Podkreślenia jednocześnie wymaga, że udzielenie stronie prawa pomocy przed sądem administracyjnym jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście niemożliwe. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową i finansową B. i J. W. uznać należy, że nie uzasadnia ona przychylenia się do złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Podkreślić trzeba, że zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy musi być rozpatrywana w dwóch aspektach, z jednej strony z uwzględnieniem możliwości finansowych strony, z drugiej strony - wysokości wymagalnych kosztów sądowych. W niniejszej sprawie wpis od skargi należny jest w wysokości 200 zł, natomiast wysokość innych wpisów, które mogłyby się w tej sprawie pojawić w związku z ewentualnym wnoszeniem przez stronę środków odwoławczych od wydawanych w niej orzeczeń wynosiłaby 100 zł. Pozwala to na przyjęcie, że skarżący uzyskujący dochody w wysokości ok. 3780 zł miesięcznie są w stanie ponieść koszty postępowania w niniejszej sprawie, a ich poniesienie nie uniemożliwi wnioskodawcom zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Mając powyższe względy na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia.