VII SA/Wa 1937/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędziowie sędzia WSA Jadwiga Smołucha, sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Dawejnis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2018 r. sprawy ze skargi A. S., D. S. i J. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę Zaskarżoną decyzją z [...] czerwca 2017 r. nr [...], znak: [...],[...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania [...] i [...]oraz [...] od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z [...]maja 2017 r. nr [...], znak: [...]nakazującej [...],[...]i [...]rozbiórkę budynku gospodarczego o wymiarach 8,0 m x 6,0 m zlokalizowanego na działce nr 94/1 położonej w miejscowości [...], gm. [...]- utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podał, że w związku z wnioskiem [...]S.A. Oddział w [...]z 12 stycznia 2017 r. przedstawiciele organu powiatowego dokonali czynności kontrolnych 14 lutego 2017 r., w wyniku których stwierdzili, że na działce nr [...]położonej w miejscowości [...] istnieje ciąg trzech budynków gospodarczych w tym przedmiotowy budynek o wymiarach 8,0 m x 6,0 m konstrukcji mieszanej murowano - drewnianej, od poziomu terenu ziemi do wysokości 2,6 m ściany murowane, powyżej konstrukcja drewniana - część drewniana wysokości 1,55 m do okapu. Strop żelbetowy, dach dwuspadowy pokryty eternitem. Budynek zlokalizowany w odległości 2,80 m od istniejącego ogrodzenia z działką nr [...], na której istnieje widoczny betonowy słupek oznacznikowy trasy gazociągu wysokiego ciśnienia DN 500 relacji [...]- [...]. Słupek oznacznikowy koloru żółtego w odległości 6,3 m od ogrodzenia, zatem budynek gospodarczy zlokalizowany w odległości ok. 9,15 m od osi gazociągu wysokiego ciśnienia DN 500. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] zawiadomieniem z 20 marca 2017 r., znak: [...], poinformował, że na wniosek [...] S.A. Oddział w [...] zostało wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie zgodności z przepisami prawa budowlanego zrealizowania budynku gospodarczego konstrukcji mieszanej o wymiarach 8,0 m x 6,0 m zlokalizowanego na działce nr [...] położonej w miejscowości [...], gm. [...] w odległości ok. 9,15 m od osi gazociągu wysokiego ciśnienia DN 500 relacji [...]-[...]. Pismem z 31 marca 2017 r. Urząd Gminy [...] poinformował, że "dla działki nr [...] położonej w miejscowości [...], gm. [...] nie posiada aktualnie obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego". Następnie, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z [...] maja 2017 r. nr [...], znak: [...], na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290 ze zm.) oraz art. 123 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2016 r., poz. 23 ze zm.), nakazał [...] i [...] oraz [...] rozbiórkę budynku gospodarczego o wymiarach 8,0 m x 6,0 m zlokalizowanego na działce nr [...] położonej w miejscowości [...], gm. [...]. Odwołanie od ww. decyzji w ustawowym terminie wnieśli [...] i [...] oraz [...]. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] czerwca 2017 r. nr [...], znak: [...], po rozpatrzeniu odwołania [...] i [...] oraz [...] od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z [...] maja 2017 r. nr [...], utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego niniejszej sprawy. Przedmiotem sporu w rozpoznawanej sprawie jest budowa budynku gospodarczego konstrukcji mieszanej: murowano - drewnianej o wymiarach 8,0 m x 6,0 m zlokalizowanego na działce nr [...] położonej w miejscowości [...], gm. [...]. Od poziomu terenu ziemi do wysokości 2,6 m ściany murowane, powyżej konstrukcja drewniana - część drewniana wysokości 1,55 m do okapu. Budynek zlokalizowany jest w odległości 2,80 m od istniejącego ogrodzenia z działką nr [...], na której istnieje widoczny betonowy słupek oznacznikowy trasy gazociągu wysokiego ciśnienia DN 500 relacji [...]-[...]. Słupek oznacznikowy koloru żółtego w odległości 6,3 m od ogrodzenia, zatem budynek gospodarczy zlokalizowany w odległości ok. 9,15 m od osi gazociągu wysokiego ciśnienia DN 500. W myśl art. 28 Prawa budowlanego: "Roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31". Przepisy art. 29 - 31 Prawa budowlanego wskazują na możliwość rozpoczęcia budowy w oparciu o zgłoszenie zamiaru ich wykonywania właściwemu organowi administracji architektoniczno - budowlanej. Według przepisów obowiązujących na dzień wszczęcia postępowania zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego od konieczności uzyskania pozwolenia na budowę została zwolniona budowa "wolno stojących parterowych budynków gospodarczych, garaży, wiat lub przydomowych ganków i oranżerii (ogrodów zimowych) o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy czym łączna liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde 500 m2 powierzchni działki", niemniej jednak z uwagi na powierzchnię zabudowy 48 m2 oraz charakter budynku, który nie jest obiektem wolnostojącym bezspornym jest, że zamierzenie inwestycyjne polegające na budowie ww. budynku powinno być realizowane dopiero po uzyskaniu pozwolenia na budowę od organu administracji architektoniczno - budowlanej. Obowiązek ten nie został przez inwestora spełniony o czym świadczy protokół z przesłuchania z 14 lutego 2017 r. do którego [...] (poprzedni właściciel) oświadczył, że "budynki gospodarcze na działce nr [...] położonej w [...] wybudowałem w 2002 r.", a także wyjaśnił, że "nie posiadał pozwolenia na budowę". W związku z powyższym, zdaniem [...] Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Budowlanego, organ I instancji prawidłowo stwierdził, że budowa spornego budynku została wykonana w warunkach samowoli budowlanej. Organ odwoławczy wskazał, że budowa obiektu bez pozwolenia na budowę, w pierwszej kolejności oceniana jest pod kątem możliwości jej legalizacji. Zasadne było zatem zastosowanie w stosunku do tego obiektu budowlanego trybu określonego w art. 48 Prawa budowlanego. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] jako podstawę materialno - prawną rozstrzygnięcia wskazał art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego, zgodnie z którym: "Organ nadzoru budowlanego nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo 2) bez wymaganego zgłoszenia dotyczącego budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a, 2b i 19a, albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia". Od zasady, że obiekt budowlany lub jego część, będący w budowie albo wybudowany bez wymaganego pozwolenia na budowę, podlega rozbiórce ustawodawca przewidział wyjątek, wskazany w art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego, dopuszczając możliwość legalizacji samowoli budowlanej. Zgodnie z tym przepisem: "Jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1, jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego oraz nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem, organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych". [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, że jakkolwiek obowiązek orzeczenia nakazu rozbiórki w stosunku do obiektów wybudowanych bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę nie ma charakteru bezwzględnego, niemniej jednak organ I instancji nakazał rozbiórkę budynku gospodarczego konstrukcji mieszanej o wymiarach 8,0 m x 6,0 m zlokalizowanego na działce nr [...] położonej w miejscowości [...], gm. [...] w odległości ok. 9,15 m od osi gazociągu wysokiego ciśnienia DN 500 relacji [...]-[...], wskazując na niedające się usunąć naruszenie przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki z 26 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie. Powyższe stanowisko znajduje uzasadnienie w orzecznictwie sądowo - administracyjnym, w tym w wyroku z 10 sierpnia 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 2066/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że "Nakaz rozbiórki przewidziany w art. 48 ust. 1, w obowiązującym obecnie stanie prawnym, nie jest orzekany bezwzględnie. Ustawodawca zobowiązał bowiem organ do badania, czy budowa zrealizowana (realizowana) bez wymaganego pozwolenia na budowę jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i, czy nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem. Nakaz rozbiórki obiektu może być orzeczony dopiero wówczas, gdy okaże się, że nie ma prawnych możliwości jego legalizacji". Wobec powyższego, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, że przedmiotowy obiekt budowlany nie spełnia przesłanek z art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego, a tym samym nie było możliwe uruchomienie postępowania legalizacyjnego. Jak ustalił w toku czynności kontrolnych organ powiatowy budynek zlokalizowany jest w odległości ok. 9,15 m od osi gazociągu wysokiego ciśnienia DN 500 relacji [...]-[...]. Zgodnie z § 10 pkt 3 ww. rozporządzenia w strefach kontrolowanych (obszar wyznaczony po obu stronach osi gazociągu, którego linia środkowa pokrywa się z osią gazociągu, w którym przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się transportem gazu ziemnego podejmuje czynności w celu zapobieżenia działalności mogącej mieć negatywny wpływ na trwałość i prawidłowe użytkowanie gazociągu - § 2 pkt 30 ww. rozporządzenia) "nie należy wznosić obiektów budowlanych, urządzać stałych składów i magazynów oraz podejmować działań mogących spowodować uszkodzenia gazociągu podczas jego użytkowania". Zgodnie z pismem [...] S.A. Oddział w [...] z 19 kwietnia 2017 r. strefa kontrolowana dla przedmiotowego gazociągu względem budynków niemieszkalnych wynosi 15 m na stronę od osi gazociągu, bowiem przyjęto zmniejszoną szerokość stref kontrolowanych co najmniej 50 % połowy szerokości strefy, przy zmniejszeniu naprężenia zredukowanego w ściance rury o 20 %. Powyższe potwierdza tabela nr 1 "Szerokość stref kontrolowanych gazociągów układanych w ziemi o ciśnieniu gazu powyżej 0,4 MPa do 10,0 MPa wybudowanych przed dniem 12 grudnia 2001 r. lub dla których przed tym dniem wydano pozwolenie na budowę" zawarta w załączniku nr 2 w/w rozporządzenia, a także pkt 1 i 2 ww. załącznika. Mając na uwadze, że przedmiotowy obiekt budowlany usytuowany jest w sposób naruszający przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki z 26 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że na gruncie przedstawionego stanu faktycznego nie ma możliwości zalegalizowania ww. obiektu budowlanego. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowo - administracyjnym "Decyzja wydana na podstawie art. 48 ust. 1 p.b. jest przykładem tzw. decyzji związanej, co oznacza że w przypadku ziszczenia się określonych w danym przepisie warunków, organ ma obowiązek wydać orzeczenie o danej treści, w tym przypadku jest to orzeczenie rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części" (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 5 marca 2015 r. sygn. akt II SA/Go 553/14). Dokonując oceny tak zarysowanej kwestii spornej organ odwoławczy stwierdził, że słuszne w tym zakresie jest stanowisko organu I instancji przedstawione w zaskarżonej decyzji. Zdaniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, argumenty przedstawione w odwołaniu nie wnoszą do sprawy istotnych elementów i w świetle Prawa budowlanego nie mogą skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji organu I instancji. Za chybiony i nieznajdujący uzasadnionych podstaw prawnych organ odwoławczy uznał wniosek o odroczenie terminu rozbiórki. Zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 14 października 2015 r. sygn. akt II SA/Gd 171/15 "Obowiązek rozbiórki obiektu budowlanego orzeczony na podstawie art. 48 ust. 1 p.b. podlega wykonaniu niezwłocznie po tym, jak orzeczenie w tym zakresie stało się ostateczne. Oznacza to, że zobowiązany na tej podstawie ma obowiązek niezwłocznie wykonać nałożony na niego obowiązek, bowiem w przeciwnym razie naraża się na wszczęcie postępowania egzekucyjnego w celu jego przymusowego wykonania. Jeżeli zobowiązany nie wykona obowiązku dobrowolnie, wierzyciel musi podjąć czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych. Wierzyciel nie może kierować się własnym uznaniem, czy wszczynać egzekucję, ale ciąży na nim taki obowiązek. Wszczęcie postępowania egzekucyjnego nie zależy od jego woli". W ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, bez znaczenia na treść końcowego rozstrzygnięcia pozostają podnoszone przez odwołujących się kwestie związane z "odpowiedzialnością [...] S.A. Oddział w [...]" za powstanie spornego obiektu budowlanego, bowiem kwestie te wykraczają poza uprawnienia organów nadzoru budowlanego i powinny być dochodzone na drodze postępowania cywilnego przed sądami powszechnymi. W konsekwencji, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, że organowi I instancji nie można zarzucić obrazy przepisów prawa materialnego, jak też procesowego, które mogłoby uzasadniać odmienne rozstrzygnięcie sprawy. W ramach prowadzonego postępowania w niniejszej sprawie powiatowy organ nadzoru budowlanego wyczerpująco zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy, jak również dokonał oceny zebranego materiału dowodowego zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami zawartymi w k.p.a. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] czerwca 2017 r. nr [...], znak: [...], wnieśli [...] i [...] oraz [...]. W uzasadnieniu skargi skarżący przyznali, że cyt. "decyzja W.I.N.B. jest zgodna z istniejącymi przepisami i jestem winny zaistniałej sytuacji ale wina nie leży tylko po mojej stronie, ponieważ [...]S.A. nie zainteresował się budowlanymi obiektami w trakcie budowy. Były one budowane przez cztery lata, ukończone zostały w 2002r. [...] S.A. kontrolując gazociąg przez wszystkie lata od początku budowy tych obiektów czyli 1998r zauważył ich istnienie dopiero w 2014r.". Zdaniem skarżących [...]S.A. nie dopełnił swoich obowiązków, gdyż mógł ostrzec skarżących o strefie kontrolowanej. Dlatego też skarżący podali, że wystąpili z pismem do [...] S.A o pokrycie kosztów rozbiórki, gdyż sytuacja finansowa skarżących nie pozwala im na wynajęcie firmy rozbiórkowej. Skarżący podali, że nie są przeciwni rozbiórce ww. obiektów, ale są za rozłożeniem kosztów z firmą [...]S.A. Wobec powyższego skarżący wnieśli o przesunięcie terminu rozbiórki ww. obiektów, które powstały w warunkach samowoli budowlanej do czasu zajęcia stanowiska przez [...] S.A Oddział w [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonego i poprzedzającego go aktu pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Skarga nie mogła zostać uwzględniona, zaskarżona decyzja odpowiada przepisom prawa. Sąd w pełni podziela ustalenia i argumentację organu, które legły u podstaw rozstrzygnięcia podjętego w zaskarżonym orzeczeniu. Ocenia je jako prawidłowe, wyczerpujące. Przyjmuje za własne. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja nakazująca [...],[...] i [...] rozbiórkę budynku gospodarczego o wymiarach 8,0 m x 6,0 m zlokalizowanego na działce nr [...] położonej w miejscowości [...], gm. [...]. W ocenie Sądu, w odniesieniu do przedmiotowego obiektu zasadnie zastosowano tryb wynikający z obowiązującego obecnie art. 48 ustawy - Prawo budowlane. Przepis w ust. 1 stanowi – właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2 (ten przewiduje okoliczności legalizacji) w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego: 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo 2) bez wymaganego zgłoszenia dotyczącego budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a, 2b i 19a, albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia. Zauważyć jednak trzeba, że nakaz rozbiórki przewidziany w art. 48 ust. 1, w obowiązującym obecnie stanie prawnym (i tym mającym zastosowanie w sprawie), nie jest orzekany bezwzględnie. Ustawodawca zobowiązał bowiem organ do badania, czy budowa zrealizowana (realizowana) bez wymaganego pozwolenia na budowę jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i, czy nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem. Nakaz rozbiórki obiektu może być orzeczony dopiero wówczas, gdy okaże się, że nie ma prawnych możliwości jego legalizacji (art. 48 ust. 1). Organ zasadnie stwierdził, że sporny budynek został wykonany w warunkach samowoli budowlanej. W niniejszej sprawie bezsporne jest, że przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne polegające na budowie ww. budynku powinno być realizowane dopiero po uzyskaniu pozwolenia na budowę od organu administracji architektoniczno – budowlanej, stosownie do art. 28 Prawa budowlanego. Obowiązek ten nie został przez inwestora spełniony, co wynika z protokołu z przesłuchania z 14 lutego 2017 r., do którego [...] (poprzedni właściciel) oświadczył, że "budynki gospodarcze na działce nr [...] położonej w [...] wybudowałem w 2002 r.", a także wyjaśnił, że "nie posiadał pozwolenia na budowę". Również skarżący w skardze wniesionej do Sądu przyznali, że zaskarżona decyzja jest zgodna z istniejącymi przepisami oraz dodali, że są winni zaistniałej sytuacji, ale wina nie leży tylko po ich stronie, ponieważ [...] S.A. nie zainteresował się budowlanymi obiektami w trakcie budowy, zatem ww. spółka powinna pokryć koszty rozbiórki. Wobec powyższego organy prawidłowo zakwalifikowały przedmiotowy budynek jako obiekt budowlany wzniesiony bez wymaganego w dacie jego budowy pozwolenia na budowę. W ocenie Sądu, rację ma organ, że skoro obiekt wymagał pozwolenia na budowę, a inwestor pozwolenia nie uzyskał, to trybem właściwym w odniesieniu do tak wzniesionego obiektu jest tryb wynikający z art. 48 ustawy - Prawo budowlane. Z powyższego przepisu wynika, że organ przed zastosowaniem art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego obowiązany jest ustalić, czy obiekt nadaje się do zalegalizowania. W niniejszej sprawie organy orzekające nie widziały takiej możliwości i prawidłowo odstąpiły od legalizacji obiektu, bowiem sporny budynek gospodarczy o wymiarach 8,0 m x 6,0 m zlokalizowany na działce nr [...] położonej w miejscowości [...], gm. [...] w odległości ok. 9,15 m od osi gazociągu wysokiego ciśnienia DN 500 relacji [...]-[...], nie jest zgodny z rozporządzeniem Ministra Gospodarki z 26 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie (Dz. U. z 2013 r., poz. 640). Zgodnie z § 10 pkt 3 ww. rozporządzenia, w strefach kontrolowanych (obszar wyznaczony po obu stronach osi gazociągu, którego linia środkowa pokrywa się z osią gazociągu, w którym przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się transportem gazu ziemnego podejmuje czynności w celu zapobieżenia działalności mogącej mieć negatywny wpływ na trwałość i prawidłowe użytkowanie gazociągu - § 2 pkt 30 ww. rozporządzenia) "nie należy wznosić obiektów budowlanych, urządzać stałych składów i magazynów oraz podejmować działań mogących spowodować uszkodzenia gazociągu podczas jego użytkowania". Zgodnie z pismem [...] S.A. Oddział w [...] z 19 kwietnia 2017 r. strefa kontrolowana dla przedmiotowego gazociągu względem budynków niemieszkalnych wynosi 15 m na stronę od osi gazociągu, bowiem przyjęto zmniejszoną szerokość stref kontrolowanych co najmniej 50 % połowy szerokości strefy, przy zmniejszeniu naprężenia zredukowanego w ściance rury o 20 %. Powyższe potwierdza tabela nr 1 "Szerokość stref kontrolowanych gazociągów układanych w ziemi o ciśnieniu gazu powyżej 0,4 MPa do 10,0 MPa wybudowanych przed dniem 12 grudnia 2001 r. lub dla których przed tym dniem wydano pozwolenie na budowę" zawarta w załączniku nr 2 ww. rozporządzenia, a także pkt 1 i 2 ww. załącznika. W związku z powyższym prawidłowo organy orzekające w sprawie stwierdziły, że wobec wskazanej niezgodności przedmiotowej inwestycji z przepisami ww. rozporządzenia nie ma prawnej możliwości legalizacji przedmiotowego budynku gospodarczego. W konsekwencji, prawidłowo Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] , stosownie do art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego, nakazał rozbiórkę spornego budynku gospodarczego jako wybudowanego bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę, a przy tym naruszającym przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki z 26 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie, co uniemożliwiło jego legalizację. Sąd uznał, że orzeczenia zapadłe w sprawie są prawidłowe, zgodne z przepisami. Powyższej oceny Sądu nie zmienia powołany w skardze wniosek o odroczenie terminu rozbiórki. Prawidłowo [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił w zaskarżonej decyzji, że obowiązek rozbiórki obiektu budowlanego, orzeczony na podstawie art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego, podlega wykonaniu niezwłocznie po tym, jak orzeczenie w tym zakresie stało się ostateczne. Oznacza to, że zobowiązany na tej podstawie ma obowiązek niezwłocznie wykonać nałożony na niego obowiązek, bowiem w przeciwnym razie naraża się na wszczęcie postępowania egzekucyjnego w celu jego przymusowego wykonania. Jeżeli zobowiązany nie wykona obowiązku dobrowolnie, wierzyciel musi podjąć czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych. Wierzyciel nie może kierować się własnym uznaniem, czy wszczynać egzekucję, ale ciąży na nim taki obowiązek. Wszczęcie postępowania egzekucyjnego nie zależy od jego woli (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 14 października 2015 r. sygn. akt II SA/Gd 171/15 ). Ponadto, bez znaczenia jest powoływana przez skarżących okoliczność związana z ponoszeniem kosztów rozbiórki przedmiotowego obiektu budowlanego i pokrywaniu ich przez [...] S.A. Oddział w [...]. Zasadnie organ odwoławczy wskazał, że kwestie te wykraczają poza uprawnienia organów nadzoru budowlanego. Kierując się powyższą argumentacją, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł, jak w sentencji, w trybie art. 151 p.p.s.a. - ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.).