VII SA/Wa 1939/07

Referendarz sądowy -Katarzyna Pakuła- Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 grudnia 2007r. po rozpoznaniu wniosku B.J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi B.J. na postanowienie [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2007r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia: odmówić B. J. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych. W dniu 12 listopada 2007. wraz ze skargą wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy B. J., w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. W nadesłanym formularzu wnioskodawca podał, że wspólnie z żoną i czwórką dzieci utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 3.085,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawca zaznaczył, że oprócz ww. dochodu, żona otrzymuje zasiłek wychowawczy w wysokości 750,00 złotych. Skarżący podkreślił, że ponosi koszty wynajmu mieszkania w wysokości 1.500,00 złotych miesięcznie. Skarżący wskazał, że posiada działkę o pow. 500 m ² oraz dom w stanie surowym zamkniętym, który przeznaczony jest do rozbiórki. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania ( pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny ( pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 ww. ustawy.) Z regulacji prawnych dotyczących kosztów sądowych wynika, że zasadą jest, iż strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem. Zatem każdy, wnoszący pismo do Sądu podlegające opłacie, obowiązany jest do uiszczenia stosownych kosztów sądowych ( art. 199 ww. ustawy). Ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie. Do obowiązków sądu należy zaś ocena złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia i ewentualna jego weryfikacja, w celu wyważenia interesu ogółu (Skarbu Państwa) i słusznego interesu jednostki ( obywatela) ( postanowienie WSA z dnia 24.05.2005r. Lex nr 193942). Analizując dane przedstawione przez wnioskodawcę we wniosku uznano, że nie kwalifikuje się w niniejszej sprawie do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Rozpatrując niniejszy wniosek uwzględniono przede wszystkich wysokość wymagalnych kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie. Wskazać należy, że do kosztów sądowych na dzień rozpoznania wniosku zaliczyć można jedynie wpis od skargi w wysokości 100,00 złotych, tj. w najmniejszej wysokości, jaką przewidziano w art. 233 cytowanej wyżej ustawy oraz w wydanym na podstawie tego przepisu rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 221, poz. 2193). W świetle powyższego uznano, że wnioskodawca mając wspólnie z żoną stały miesięczny dochód w wysokości 3.835,00 złotych, pomimo wydatków jakie ponosi, jest w stanie samodzielnie ponieść koszty sądowe w niniejszej sprawie. Oceniono, że zapłata kosztów postępowania w przedmiotowej sprawie nie spowoduje utraty płynności finansowej i nie przyczyni się do uszczerbku utrzymania koniecznego dla wnioskodawcy i jego rodziny. Z powyższych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.