VII SA/Wa 194/16
WyrokWSA w Warszawie2016-12-09
Skład orzekający: Izabela Ostrowska, Mirosława Kowalska, Tadeusz Nowak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja PINB zatwierdzająca projekt budowlany zamienny, wydana na podstawie art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego, może stanowić podstawę do wydania zezwolenia na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości w trybie art. 47 ust. 2 Prawa budowlanego, jeśli wykonanie robót budowlanych objętych tym projektem wymaga czasowego zajęcia sąsiedniego gruntu?Ratio decidendi
Decyzja PINB zatwierdzająca projekt budowlany zamienny, wydana na podstawie art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego, może stanowić podstawę do wydania zezwolenia na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości w trybie art. 47 ust. 2 Prawa budowlanego, jeśli wykonanie robót budowlanych objętych tym projektem wymaga czasowego zajęcia sąsiedniego gruntu. Sąd uznał, że organ wojewódzki słusznie stwierdził, iż decyzje wydane na podstawie art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego mogą stanowić podstawę do zastosowania art. 47 ust. 2 Prawa budowlanego, jeżeli zachodzi potrzeba wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości w celu realizacji robót budowlanych objętych decyzją o pozwoleniu na ich wznowienie, a taka konieczność wynika z treści zatwierdzonego projektu budowlanego.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi J. B., H. B. i I. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (GINB) uchylającą decyzję Wojewody, która z kolei stwierdziła nieważność decyzji Starosty. Starosta odmówił inwestorom zezwolenia na wejście na część sąsiedniej działki w celu wykonania robót budowlanych niezbędnych do dostosowania budynku do stanu zgodnego z projektem zamiennym. Wojewoda stwierdził nieważność decyzji Starosty, uznając, że roboty te powinny być wykonane na podstawie wcześniejszej decyzji PINB zatwierdzającej projekt zamienny. GINB uchylił decyzję Wojewody, uznając, że decyzja PINB nie stanowi podstawy do zezwolenia na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości. Skarżący zarzucili GINB naruszenie przepisów k.p.a. i Prawa budowlanego.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego i zasądził od GINB na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi J. B., H. B. i I. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2015 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących J. B., H. B. i I. G. solidarnie kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2015 r. znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity - Dz. U. z 2013 r., poz. 267, ze zm.) dalej k.p.a. , po rozpatrzeniu odwołania I. K. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., Nr [...], znak: [...], stwierdzającej z urzędu nieważność decyzji Starosty [...] z dnia [...] września 2014 r., znak: [...], odmawiającej J. B. i H. B. udzielenia zezwolenia na wejście na część terenu sąsiedniej działki nr ewid. [...] należącej do I. K. w celu wykonania robót budowlanych niezbędnych do dostosowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego, położonego na działce nr ewid. [...] w miejscowości [...], Gmina [...], do stanu zgodnego z projektem zamiennym, uchylił zaskarżoną decyzję w całości i odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] września 2014 r., znak: [...].
Starosta [...], odmawiając na podstawie art. 47 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane (Dz. U. z2013r., poz. 1409 t.j.) dalej Prawo budowlane J. B. i H. B. zezwolenia na wejście na część terenu sąsiedniej posesji - dz. nr ew. [...] należącej do I. K. w celu wykonania robót budowlanych niezbędnych do dostosowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego na dz. nr w. [...] w miejscowości [...] gm. [...] do stanu zgodnego z projektem zamiennym stwierdził, że brak zgody właściciela nieruchomości sąsiedniej na wejście na jego grunt nie jest wystarczającą przesłanką wydania przez organ zgody w trybie omawianego przepisu. Kolejną przesłanką jest również niezbędność wejścia na teren nieruchomości sąsiedniej, celem wykonania określonych prac budowlanych oraz potrzeba ich wykonania. Wydanie zezwolenia, o którym stanowi art. 47 ust. 2 Prawa Budowlanego musi być poprzedzone uzyskaniem pozwolenia na budowę lub dokonaniem zgłoszenia.
Zdaniem Starosty inwestorzy J. B. i H. B. nie posiadali wcześniej uzyskanego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia co winno skutkować wydaniem decyzji odmawiającej udzielenia żądanego zezwolenia wejścia na teren nieruchomości sąsiedniej.
Wojewoda [...] decyzją z [...] czerwca 2015 r. stwierdził z urzędu nieważność, ostatecznej decyzji Starosty [...] z dnia [...].09.2014 r., znak: [...], odmawiającej J. i H. B. zezwolenia na wejście na część terenu sąsiedniej posesji - dz. nr ew. [...], należącej do T. K. w celu wykonania robót budowlanych niezbędnych do dostosowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego.
Zdaniem Wojewody, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...], decyzją Nr [...] z dnia [...].11.2009 r., znak: [...], na podstawie art. 51 ust.1 pkt 3 Prawa budowlanego nakazał inwestorom: J. i H. B. sporządzenie zamiennego projektu budowlanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego, zlokalizowanego na dz. nr ew. [...] w m. [...], gm. , uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz sposób doprowadzenia do stanu zgodnego z przepisami, usytuowania przedmiotowego budynku w stosunku do granicy działki
Wojewoda stwierdził, że decyzją Nr [...] z dnia [...].09.2010 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zatwierdził projekt budowlany zamienny. Decyzja ta wydana została na podstawie art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego, z jednoczesnym nałożeniem na inwestorów obowiązku uzyskania decyzji pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego obiektu. Jednocześnie Wojewoda wyjaśnił, że zgodnie z zatwierdzonym projektem istniejąca ściana garażu oraz ściana attyki ocieplona zostanie w taki sposób, aby jej lico znalazło się na granicy działki, likwidując niezgodny z przepisami odstęp wynoszący 23 cm. Roboty te zostaną wykonane na podstawie ostatecznej decyzji PINB w [...] Nr [...] z dnia [...].09.2010 r. Na ich wykonanie nie jest potrzebna decyzja Starosty [...]. Zakres prac przewidzianych do wykonania przez Inwestora określono w pkt_3.2, projektu budowlanego zamiennego, zatwierdzonego decyzją PINB Nr [...] z dnia [...].09.2010 roku, znak: [...].
Wyjaśnił również, że w myśl art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylając decyzję Wojewody i odmawiając stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] września 2014 r., znak: [...] wyjaśnił, że w przepisie art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego przewidziane zostały dwa rodzaje decyzji, do których wydania właściwy jest powiatowy inspektor nadzoru budowlanego: decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i pozwalająca na wznowienie robót budowlanych (jeżeli budowa nie została zakończona) oraz decyzja zatwierdzająca projekt budowlany zamienny (w przypadku, gdy budowa została zakończona). Z treści ww. decyzji PINB w [...] z dnia [...] września 2010 r., Nr [...], znak: [...], wynika, że zatwierdza ona jedynie projekt budowlany zamienny (nie udziela pozwolenia na wznowienie robót budowlanych). Należy ona zatem do drugiego rodzaju decyzji, o których mowa w art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego. Tym samym nie zawiera ona elementu zezwalającego na wykonywanie robót budowlanych - ma ona charakter decyzji wydawanej dla robót już zrealizowanych.
Zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego podstawowym warunkiem wydania decyzji zezwalającej na wejście w teren sąsiedniej nieruchomości jest konieczność wykonania określonych robót budowlanych. Treść ww. decyzji PINB z dnia [...] września 2010 r., Nr [...], znak: [...], nie wskazuje na taką konieczność.
Skarżący J. i H. B. zarzucili decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego naruszenie przepisów o postępowaniu administracyjnym tj. art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. , art. 7, 77 § 1 i art.107 kpa oraz naruszenie przepisów prawa budowlanego tj. art. 47 ust.2 , art. 51 ust 4 w zw. z art. 51 ust 1 pkt. 3 Prawa budowlanego.
Zdaniem Skarżących, organ prawidłowo ustalił stan faktyczny, natomiast dokonał błędnej interpretacji art. 47 ust 1 i 2 p.b. w zw. z art 51 ust 1 pkt 3 p.b. i art. 51 ust4 p.b. i w konsekwencji niewłaściwe zastosował wskazane przepisy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. Nr 270, zwana dalej p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia wystąpiły, wobec czego skarga zasługuje na uwzględnienie.
Bezsporną w sprawie okolicznością jest to, że inwestorzy J. i H. B. mocą decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], Nr [...] z dnia [...].11.2009 r., na podstawie art. 51 ust.1 pkt 3 Prawa budowlanego zostali zobowiązani do sporządzenia zamiennego projektu budowlanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego, zlokalizowanego na dz. nr ew. [...] w m. [...], gm. [...], uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz sposób doprowadzenia do stanu zgodnego z przepisami, usytuowania przedmiotowego budynku w stosunku do granicy działki.
Bezsporne jest również to że inwestorzy wykonali zamienny projekt budowlany i co więcej w projekcie tym wskazali sposób doprowadzenia do stanu zgodnego z przepisami, usytuowania przedmiotowego budynku w stosunku do granicy działki. Zakres prac przewidzianych do wykonania przez Inwestora określono w pkt 3.2, projektu budowlanego zamiennego.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydając, na podstawie art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego decyzję Nr [...] z dnia [...].09.2010 r. zatwierdził projekt zamienny, a jednocześnie zatwierdził wykonanie ocieplenia ściany garażu oraz ściany attyki w taki sposób, aby jej lico znalazło się na granicy działki, likwidując niezgodny z przepisami odstęp wynoszący 23 cm.
Nie można podzielić stanowiska Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zaprezentowanego w zaskarżonej decyzji, że powyższa decyzja PINB z dnia [...] września 2010 r., Nr [...], znak: [...] jedynie zatwierdza zamienny projekt budowlany, nie może więc stanowić podstawy do wydania decyzji zezwalającej na wejście w teren (art. 47 ust. 2 Prawa budowlanego) ponieważ treść tej decyzji nie wskazuje na taką konieczność.
Biorąc pod uwagę że w postępowaniu naprawczym zakończonym wydaniem decyzji na podstawie art. 51 ust.4 Prawa budowlanego nie jest potrzebna a co więcej przepisy Prawa budowlanego nie przewidują wydania kolejnej decyzji Starosty lub Powiatowego Inspektor Nadzoru Budowlanego, poza decyzją zezwalającą na użytkowanie obiektu, to nie ulega wątpliwości, że ocieplenia ściany garażu oraz ściany attyki powinno nastąpić na podstawie decyzji Nr [...] z dnia [...].09.2010 r. zatwierdzającej projekt zamienny.
Skoro tak to aby wykonać to docieplenie inwestor musi czasowo zając teren sąsiedniej nieruchomości właśnie na podstawie w/w decyzji PINB z dnia [...] września 2010 r., Nr [...] nawet jeśli ona nie wskazuje expressis verbis na taką konieczność.
Organ wojewódzki słusznie uznał , iż decyzje wydane na podstawie art. 51 ust. 4 mogą stanowić podstawę do zastosowania przepisu art. 47 ust 2 p.b. jeżeli zachodzi potrzeba wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości w celu realizacji robót budowlanych objętych decyzją o pozwoleniu na ich wznowienie a ponieważ w niniejszej sprawie taka konieczność zachodzi bowiem wynika ona z treści zatwierdzonego projektu budowlanego to wydanie zezwolenia, o którym stanowi art. 47 ust. 2 Prawa Budowlanego jest w tym przypadku uzasadnione.
Z tych względów Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), uznając , iż zapadła ona z naruszeniem art. 7, 77 k.p.a. oraz art. 47 ust 1 i 2 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 3 i art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego bowiem spełnione zostały przesłanki wydania przez organ zgody do zezwolenia na wejście w teren sąsiedniej nieruchomości w trybie omawianego przepisu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło