VII SA/Wa 1942/08
PostanowienieWSA w Warszawie2009-02-25
Skład orzekający: Jarosław Stopczyński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji cofającej upoważnienie do wystawiania zaświadczeń lekarskich, uzasadniony jedynie utratą możliwości zarobkowania i pozbawieniem środków do utrzymania rodziny, spełnia przesłanki określone w art. 61 § 3 PPSA?Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie może zostać uwzględniony, jeśli skarżący nie uprawdopodobnił wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Samo wskazanie na utratę możliwości zarobkowania nie jest wystarczające, zwłaszcza gdy decyzja dotyczy jedynie cofnięcia upoważnienia do wystawiania zaświadczeń lekarskich, a nie zakazu wykonywania zawodu.Stan faktyczny
Skarżąca B. A. złożyła skargę na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] października 2008 r. cofającą jej upoważnienie do wystawiania zaświadczeń lekarskich. Wraz ze skargą wniosła o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że spowoduje to utratę możliwości zarobkowania i pozbawi ją oraz jej rodzinę środków do utrzymania. Skarżąca podkreśliła, że jest samotną matką trojga dzieci.Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. A. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] października 2008 r. znak: [...] w przedmiocie cofnięcia upoważnienia do wystawienia zaświadczeń lekarskich postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
W skardze z dnia [...] października 2008 r. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] października 2008 r. znak [...] skarżąca B. A. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Skarżąca wskazał, iż utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji spowoduje utratę możliwości zarobkowania i w konsekwencji pozbawi ją i jej rodzinę środków do utrzymania. Podniosła również, iż jest osobą samotnie wychowującą troje dzieci w wieku szkolnym i studenckim.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 zm. zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć przy tym należy, iż przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może być jedynie szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku strony skarżącej, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004). W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania aktu, nie wystarczy więc samo powtórzenie przez stronę treści przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wręcz uniemożliwia sądowi jego merytoryczną ocenę (zob. szerzej na ten temat B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 168 i nast.).
Zdaniem Sądu w świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wniosku skarżącego w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Strona skarżąca we wniosku nie wskazała żadnych przesłanek przemawiających za jego uwzględnieniem.
Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń lub okoliczności świadczących o tym, że wniosek winien zostać przez Sąd uwzględniony.
Skarżąca wskazała, iż wykonanie w/w decyzji spowodowałoby utratę możliwości zarobkowania i w konsekwencji pozbawi ją i jej rodzinę środków do utrzymania, co nie jest wg. Sądu wystarczającą przesłanką do wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji. Należy zauważyć, iż zaskarżona decyzja nie powoduje utraty możliwości zarobkowania ponieważ dotyczy ona tylko cofnięcia upoważnienia do wystawienia zaświadczeń lekarskich. Skarżąca może wykonywać swój zawód, jedynie nie może wystawiać zaświadczeń lekarskich.
Z tego też względu na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło