VII SA/Wa 1943/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Nina Beczek po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 maja 2025 r. nr DOR.7110.479.2024.MML w przedmiocie umorzenia postępowania wznowieniowego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) na rzecz M. M. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. M. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 19 maja 2025 r. nr DOR.7110.479.2024.MML utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] listopada 2024 r. nr [...] umarzającą wznowione na wniosek R. M. postępowanie w sprawie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 sierpnia 2025 r. skarżący został wezwany do wykazania interesu prawnego w niniejszym postępowaniu, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi skarżący w piśmie z 22 października 2025 r. wskazał, że ojciec jako właściciel nieruchomości położonej w bezpośrednim obszarze oddziaływania inwestycji posiada interes prawny w rozumieniu art. 28 kpa i art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego. Skarżącemu zaś powierzono pełnomocnictwo i skarżący nadal reprezentuje ojca jako stronę w zakresie jego praw i obowiązków wynikających z postępowania budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na wstępie wyjaśnić należy, że badanie merytorycznej zasadności skargi w każdym przypadku poprzedzone być musi sprawdzeniem, czy sprawa będąca jej przedmiotem podlega kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego, tj. czy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, czy skargę wniósł uprawniony podmiot oraz czy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w ustawowym terminie. Krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi określa art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.). Zgodnie z treścią tego przepisu, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Legitymacja do złożenia skargi została oparta na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą może wystąpić – co do zasady – podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Kryterium "interesu prawnego" ma zatem charakter materialnoprawny. Innymi słowy interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się tym, że działa on bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienia z nałożonego obowiązku. Akt, czynność lub bezczynność organu administracji musi dotyczyć interesu prawnego skarżącego, który musi być własny, indywidualny i oparty o konkretny przepis prawa powszechnie obowiązującego. Mieć interes prawny to tyle, co wskazać przepis prawa uprawniający dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej. W rozpoznawanej sprawie skarżący nie posiada interesu prawnego pozwalającego złożyć skargę w niniejszej sprawie, albowiem zaskarżona decyzja dotyczy jego ojca R. M. i to on ma przymiot strony postępowania. Stroną postępowania administracyjnego był R. M. a nie skarżący. A zatem zaskarżona decyzja nie ma bezpośredniego wpływu na sferę praw i obowiązków skarżącego. A skoro tak, to skarżący również nie posiada legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W tej sytuacji skarga wniesiona przez podmiot niemający legitymacji do jej wniesienia, jest niedopuszczalna i obliguje Sąd do jej odrzucenia. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, rozstrzygając o zwrocie wpisu od skargi na mocy art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.