VII SA/Wa 1955/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek po rozpoznaniu w dniu 27 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] stycznia 2003 r. znak: [...] w przedmiocie wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego datowaną na dzień 21 lipca 2006 r. złożoną przez J. K.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 lutego 2004 r. oddalił skargę J. K. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] stycznia 2003 r. znak: [...] W dniu 20 kwietnia 2006 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) J. K. wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lutego 2004 r. sygn. akt I SA 837/03. Uzasadniając skargę wskazał, iż wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lutego 2004 r. wydany został z naruszeniem przepisów prawa materialnego i procesowego. Ponadto stwierdził, iż wyrok ten zawierał "liczne błędy w ustaleniach faktycznych", które stanowiły jego podstawę, a także został oparty na dokumencie zawierającym poświadczenie nieprawdy. Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił w/w skargę o wznowienie postępowania sądowego złożoną przez J. K.. W dniu 27 lipca 2006 r. (data prezentaty Sądu) wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo J.K. datowane na dzień 21 lipca 2006 r. zatytułowane "Wniosek". W piśmie tym J. K. wskazał m.in., że Sąd "przy całkowitym braku analizy akt i kolidujących treści orzeczeń" z treścią składanych przez skarżącego pism od razu odrzucił skargę skarżącego bez jej rozpoznania. Ponadto stwierdził, że "Sąd analizował jedynie (...) terminy i oddalenie wniosku o przyznanie adwokata z urzędu, ale (...) nie analizował sposobów i metod działania organów strony przeciwnej", które w jego ocenie wyczerpują znamiona czynu zabronionego. Wobec braku możliwości ustalenia treści żądania J. K. zawartego w w/w piśmie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 4 sierpnia 2006 r. zwrócił się do J. K. o wskazanie, czy w/w pismo jest skargą kasacyjną skierowaną do Sądu wyższej instancji od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 9 czerwca 2006 r., czy też jest to inny wniosek, a jeśli tak to na jakiej podstawie prawnej został oparty. W odpowiedzi na w/w pismo Sądu, J. K., w piśmie datowanym na dzień 17 sierpnia 2006 r. wskazał, iż jego pismo datowane na dzień 21 lipca 2006 r. nie jest skargą kasacyjną lecz jest wnioskiem o wznowienie postępowania "na podstawie przepisów o wznowieniu postępowania zawartych w ustawie p.s.a". Zgodnie z żądaniem J. K., Sąd potraktował pismo datowane na dzień 21 lipca 2006 r. jako skargę o wznowienie postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Sąd odrzuci skargę o wznowienie postępowania, jeżeli została ona wniesiona z uchybieniem terminu lub nie jest oparta na przesłankach wznowienia postępowania sądowego wymienionych w art. 271-273 w/w ustawy. Z treści powołanego przepisu wynika, iż warunkiem dopuszczalności skargi o wznowienie jest spełnienie łącznie dwóch warunków: wniesienie skargi w terminie i oparcie jej na ustawowej podstawie wznowienia. Skargę wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy (art. 277 w/w ustawy). Wznowienie postępowania sądowego ma charakter nadzwyczajny, stanowi odstępstwo od zasady stabilności orzeczeń sądowych i dlatego możliwość jego zastosowania obwarowana została tak ostrymi restrykcjami. Z tego też względu niedopuszczalne jest zastosowanie rozszerzającej wykładni przesłanek zastosowania wznowienia postępowania sądowego. W postępowaniu ze skargi o wznowienie postępowania nie są więc rozpoznawane zarzuty poza zakresem ustawowych podstaw wznowienia. Niespełnienie choćby jednego z wymienionych wyżej warunków tj. wniesienie skargi w terminie i oparcie jej na ustawowej podstawie wznowienia powoduje niemożność merytorycznego rozpoznania sprawy, a w konsekwencji odrzucenie skargi o wznowienie postępowania. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak i Sądu Najwyższego ugruntowany jest pogląd, że samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom zawierającym przesłanki do wznowienia postępowania (art. 271-274 ppsa) nie oznacza oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego jej uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Taka skarga, jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu na podstawie art. 280 § 1 ppsa, dlatego też w każdym przypadku konieczne jest zbadanie, czy twierdzenia skargi będą stanowiły ustawową podstawę wznowienia postępowania. W przedmiotowej sprawie J. K. w skardze datowanej na dzień 21 lipca 2006 r. o wznowienie postępowania sądowego stwierdził, iż "treść orzeczeń wystawianych przez organy strony przeciwnej dowodzą w sposób niezbity o wyczerpaniu ustawowych znamion czynu zabronionego przez organy strony przeciwnej" oraz że "Sąd analizował jedynie (...) terminy i oddalenie wniosku o przyznanie adwokata z urzędu, ale sąd nie analizował sposobów i metod działania organów strony przeciwnej", które wyczerpują znamiona czynu zabronionego. Należy wskazać, iż w niniejszej sprawie J. K. nie wskazał okoliczności, które stanowiłby przesłanki będące podstawą do wznowienia postępowania sądowego, co uniemożliwia rozpatrywanie skargi o wznowienie postępowania. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie wystąpiły podstawy wznowienia postępowania sądowego. Skarga ta, jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega więc odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.