VII SA/Wa 1959/10

Wojewódzki Sądu Administracyjnego w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący – sędzia WSA Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. S. i Z. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie VII SA/Wa 1959/10 ze skargi W. S. i Z. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej udzielającej pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania budynku gospodarczego na budynek usługowy postanawia: 1. przyznać W. S. i Z. S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, 2. w pozostałym zakresie wniosek oddalić. W dniu 25 listopada 2010 r. do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek W. i Z. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wniosek ten został rozpoznany postanowieniem referendarza sądowego z dnia 2 grudnia 2010 r. Na postanowienie to wnioskodawcy złożyli sprzeciw, stąd straciło ono moc, a sprawa wniosku o przyznanie prawa pomocy podlega rozpoznaniu na nowo. Z treści wniosku wynika, iż W. i Z. S. prowadzą wspólne gospodarstwo domowe i utrzymują się z emerytur o łącznej wysokości 3 625,35 złotych netto miesięcznie. Ich majątek obejmuje mieszkanie o powierzchni 90 m2 oraz działkę rekreacyjną. Innego majątku ani oszczędności wnioskodawcy nie wskazali. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawcy wskazali, że są starszymi i schorowanymi ludźmi, którzy znaczną część uzyskiwanych dochodów przeznaczają na leczenie siebie i zakup lekarstw. Oświadczyli, że wydatki związane z leczeniem wnioskodawczyni, zakupem lekarstw oraz zabiegami i prywatnymi badaniami wynoszą ponad 1 200 złotych miesięcznie. Natomiast koszty związane z leczeniem wnioskodawcy i zakupem lekarstw, w tym prywatne badania i zabiegi to wydatek w wysokości około 900 złotych miesięcznie. Wnioskodawcy oświadczyli, że ponoszą także koszty związane z utrzymaniem mieszkania w tym z tytułu opłat za gaz potrzebny na ogrzanie mieszkania oraz do celów bytowych takich jak gotowanie, ciepła woda, energię elektryczną, telewizję kablową o łącznej wysokości około 1 000 złotych miesięcznie. Dodali, że na srodki czystości wydają około 150,00 złotych miesięcznie. Dodali, że w dniu 8 listopada 2010 r. wnioskodawczyni miała przeprowadzoną operację prawego kolana i w chwili obecnej konieczny jest zakup kuli za kwotę 300 złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym, następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i rodziny. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych lub opłacenie zawodowego pełnomocnika. Rozpoznając sprawę przyznania prawa pomocy dla W. i Z. S. Sąd uznał, iż uzasadnione jest tylko częściowe przychylenie się do wniosku strony i przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Wnioskodawcy wykazali, że nie są w stanie ponieść tego wydatku. Okoliczność, że wnioskodawcy są w podeszłym wieku co pociąga za sobą konieczność ponoszenia dodatkowych wydatków związanych z leczeniem i opieką, a także ewentualną pomocą prawną, ma wpływ na ich sytuację materialną i tym samym jest okolicznością przemawiającą za przyznaniem im prawa pomocy. Z tego też względu Sąd przyznał im prawo pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Jednakże Sąd uznał, że wnioskodawców stać na opłacenie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Sąd miał przy tym na względzie wysokość tych kosztów, które na obecnym etapie sprowadzają się do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. oraz okoliczność, że wnioskodawcy utrzymują się z dochodu w wysokości 3 625,35 zł, a zatem uwzględniając zwiększone wydatki wnioskodawców związane z ich wiekiem należy uznać, że są w stanie uiścić kwotę 200 zł wobec wysokości ich dochodów. Okoliczności te wskazują, że wnioskodawcy nie znajdują się w tak trudnej sytuacji materialnej by nie stać ich było na opłacenie kosztów sądowych Z tego względu w zakresie kosztów sądowych wniosek oddalono. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 260 ww. ustawy.