VII SA/Wa 1959/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mariola Kowalska, Sędziowie sędzia Monika Kramek (spr.), asesor WSA Karolina Kisielewicz, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi B. sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w P. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2017 r. znak [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lipca 2017 r. znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej jako: GINB) utrzymał w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej jako:WINB) z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] o sprostowaniu błędu pisarskiego w postanowieniu tego organu z dnia [...] marca 2017 r. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że postanowieniem z dnia [...] marca 2017 r. znak: [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że odwołanie B. Sp. z o.o. Spółka komandytowa z siedzibą w P. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...], zostało wniesione z uchybieniem terminu. Ww. decyzją organu powiatowego nakazano B. Sp. z o.o. Spółka komandytowa z siedzibą w P. wykonanie rozbiórki obiektu budowlanego - czerpni wody do zewnętrznego gaszenia pożaru, na działce nr [...] w P., gmina [...], prawy brzeg rzeki [...] w km [...]+[...], w terenie prawnie chronionym NATURA 2000, zrealizowanego bez zgody właściwego organu architektoniczno-budowlanego. Postanowieniem z dnia [...] maja 2017 r., organ wojewódzki na podstawie art. 113 § 1 Kpa sprostował z urzędu oczywistą omyłkę w ww. własnym postanowieniu z dnia [...] marca 2017 r., w ten sposób, że: - w wierszach nr 7 i 10 na stronie 1, w wierszach 21, 35, 40 na stronie 1, w wierszach 2 i 28 na stronie 2 zamiast: zamiast: B. Spółka z o.o., Spółka komandytowa powinno być: B. Spółka z o.o. Spółka komandytowa Na powyższe postanowienie [...] WINB z dnia [...] maja 2017 r., w ustawowym terminie zażalenie złożyła B. Sp. z o.o. Spółka komandytowa podnosząc zarzut naruszenia art. 113 § 1 Kpa. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego opisanym na wstępie postanowieniem zgodził się ze stanowiskiem organu I instancji, co do oczywistości niezamierzonej omyłki, która polegała na wstawieniu w nazwie firmy znaku interpunkcyjnego "przecinka". Organ odwoławczy dodał, że powyższa omyłka nie wprowadza wątpliwości, co do strony postepowania tj. B. Sp. z o.o. Spółka komandytowa, do której skierowano postanowienie [...] WINB z dnia [...] marca 2017 r. o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] lutego 2017 r. W ocenie organu odwoławczego oczywista omyłka nie ma wpływu na treść rozstrzygnięcia organu wojewódzkiego z dnia [...] marca 2017 r. Skargę na postanowienie GINB z dnia [...] lipca 2017 r. wniosła B. Sp. z o.o. Spółka komandytowa (dalej jako: "skarżąca spółka") zarzucając naruszenie art. 113 § 1 Kpa poprzez jego zastosowanie w sprawie, z uwagi na brak przesłanki w postaci wystąpienia błędu pisarskiego lub innej oczywistej omyłki w postanowieniu, którego dotyczyło sprostowanie. W uzasadnieniu skargi spółka podniosła, że z akt sprawy nie wynika, by "B. spółka z ograniczona odpowiedzialnością" była stroną tego postępowania. Tymczasem w komparycji sprostowanego postanowienia [...] WINB - utrzymanego następnie w mocy zaskarżonym postanowieniem GINB, a także w jego uzasadnieniu (kilkukrotnie) oraz w tzw. rozdzielniku - figuruje nazwa (firma) "B. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością", po której organ postawił "przecinek" i dodał wyrazy "spółka komandytowa" bliżej nie precyzując o jaki drugi podmiot chodzi, względnie który to podmiot ma być tą "spółką komandytową" po przecinku. W tym stanie rzeczy zdaniem skarżącej spółki, sprostowane postanowienie skierowano niewątpliwie do podmiotu lub podmiotów nie będących stroną lub stronami w sprawie. Skarżąca podkreśliła, że jej firma nie zawiera żadnych przecinków w swoim składzie, a znak ten jest prawnie dopuszczalny w zakresie potencjalnych składników firmy spółki. Ponadto bardzo znamiennym jest fakt, że organ użył tego sformułowania wielokrotnie w sprostowanym postanowieniu - co wprost sugeruje, że najprawdopodobniej miał od samego początku zamiar skierować postanowienie do "podmiotu/ów niebędącego/ych stroną/ami" w sprawie, a sam fakt umiejscowienia przecinka w firmie skarżącej był zamierzony i spowodował skierowanie aktu administracyjnego do podmiotu nie będącego stroną w sprawie. W ocenie skarżącej nie sposób przyjąć, że omyłka była czysto pisarska i niezamierzona, bowiem wielokrotne użycie przecinka świadczy o działaniu z rozmysłem - bez jakiegokolwiek wpływu przypadkowości. Niewątpliwie sprostowanie spowodowało, że postanowienie prostowane zamiast konkretyzować prawa i komplementariusza skarżącej (który nie powinien być strona w sprawie, ale odpowiada subsydiarnie za zobowiązania skarżącej), zostało skierowane bezpośrednio do skarżącej, jako spółki komandytowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.). Stosownie do tego przepisu sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 p.p.s.a., sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 Kpa lub innych przepisach. W ramach kontroli legalności sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135pP.p.s.a.). Po zbadaniu sprawy w powyższych aspektach Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Analiza akt postępowania w tym elektronicznego wydruku z KRS nie pozostawia wątpliwości co do tego, że wbrew twierdzeniom skarżącej, stroną postępowania dotyczącego decyzji PINB w [...] z dnia [...] lutego 2017 r. o nakazie rozbiórki obiektu budowlanego - czerpni wody do zewnętrznego gaszenia pożaru, na działce nr [...] w P., gmina [...] prawy brzeg rzeki [...] w km [...]+[...], w terenie prawnie chronionym NATURA 2000, była B. Sp. z o.o. Spółka komandytowa z siedzibą w P. i w stosunku do tej strony postepowania zostało wydane postanowienie [...] WINB z dnia [...] marca 2017 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od wymienionej decyzji. Omyłkowe użycie przecinka w nazwie firmy, nie było w ocenie Sądu zamierzone przez organ, jak sugeruje skarżąca i nie spowodowało skierowania aktu administracyjnego do podmiotu nie będącego stroną postępowania. Nie może zatem budzić wątpliwości, że umieszczenie zarówno w decyzji PINB w [...] z dnia [...] lutego 2017 r. jak i postanowieniu [...] WINB z dnia [...] marca 2017 r. przecinka w nazwie firmy oddzielającego dwa podmioty tj. Sp. z o.o. i Spółkę komandytową było oczywista omyłką pisarską, podlegająca sprostowaniu w trybie art. 113 § 1 Kpa. Zgodnie z tym przepisem organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony sprostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Oczywistość błędu czy omyłki polega na widocznej w świetle akt sprawy rozbieżności między myślą (zamierzeniem) wyrażoną przez organ administracji, a doborem poszczególnych słów, cyfr, czy znaków interpunkcyjnych, dla określenia nie budzących wątpliwości faktów. W istocie faktów tych nie kwestionuje sama skarżąca podnosząc w skardze, że jej firma "nie zawiera żadnych przecinków w swoim składzie, a znak ten jest prawne dopuszczalny w zakresie potencjalnych składników firmy spółki". Skoro stroną postępowania w sprawie była B. Sp. z o.o. Spółka komandytowa z siedzibą w P. oznaczenie jej z użyciem przecinka w nazwie w świetle załączonych dokumentów i przywołanych unormowań prawnych w ocenie Sądu kwalifikowało się jako oczywista omyłka, stąd zasadnie podlegało sprostowaniu. Z wymienionych wyżej względów skarga na podstawie art. 151 p.p.s.a. podlegała oddaleniu.