VII SA/Wa 1960/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska,, Sędziowie sędzia WSA Bogusław Cieśla, (spr.), sędzia WSA Krystyna Tomaszewska,, Protokolant spec. Agnieszka Wrzodak., po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej skargę oddala Sygnatura akt VII SA/Wa 1960/14 UZASADNIENIE Państwowy Powiatowy Inspektor w [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014r. na podstawie art. 61a w zw. z art. 113 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013r. poz. 267 ze zm.), po rozpoznaniu wniosku Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. [...] i [...] w [...] - odmówił wszczęcia postępowania w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...].02.2004r. znak [...]. W uzasadnieniu organ podał, że w dniu 19.05.2014r. wpłynął wniosek P. Z. - pełnomocnika Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. [...] i [...], o sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...].02.2004r. Sprostowanie miało polegać na zmianie zapisu "klub muzyczny i galeria" na "lokal gastronomiczny- kawiarnia". Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny odnosząc się do żądania wskazał, iż wydał przedmiotową decyzję z dnia [...].02.2004r. na wniosek podmiotu działającego na rynku spożywczym – Ł. K.. W chwili obecnej prawa i obowiązki wynikające z decyzji wykonuje - w niezmienionym zakresie – [...] Sp. z o.o. W ocenie organu, zarówno status wnioskodawcy jak i istota jego żądania, nie dają podstaw do rozpoznania wniosku. Przedmiotem sprostowania mogą być bowiem wyłącznie błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki. Nie jest dopuszczalne takie sprostowanie, które prowadziłoby do zmiany zakresu praw i obowiązków wynikających z rozstrzygnięcia (ingerujące w osnowę decyzji). Kodeks postępowania administracyjnego, w odniesieniu do decyzji ostatecznych, dla takich zmian przewiduje tryby nadzwyczajne - uchylenie bądź zmianę decyzji w następstwie wznowienia postępowania, ewentualnie stwierdzenie nieważności decyzji. Dalej organ wywodził, że zakres zatwierdzenia lokalu gastronomicznego - Klub "[...]" przy ul. [...] w [...] w brzmieniu wskazanym (po sprostowaniu) w postanowieniu z dnia [...].04.2008 r. jest w pełni zgodny z prowadzoną w nim działalnością. Odpowiada zarówno żądaniu podmiotu działającego na rynku spożywczym, jak i woli organu administracji co do użycia konkretnych zwrotów. Wspólnota Mieszkaniowa Nieruchomości przy ul. [...] i [...] nie była stroną postępowania w przedmiocie zatwierdzenia ww. zakładu i tym samym nie ma prawa domagać się od organu administracji ingerencji w jej istotne zapisy. Jakkolwiek przepis art. 113 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego dopuszcza dokonanie sprostowania decyzji bez wniosku strony, w następstwie działania podjętego z urzędu (np. w następstwie otrzymania od podmiotu trzeciego informacji o zauważonej omyłce), jednak mechanizm ten nie może być wykorzystany do wprowadzania zmian w istotne treści decyzji. Wspólnota Mieszkaniowa przy ulicy [...] i [...] w [...] wniosła zażalenie na postanowienie Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 28 kpa poprzez uznanie, że Wspólnota Mieszkaniowa nie posiada legitymacji do wszczęcia postępowania, naruszenie art. 113 § 1 kpa poprzez uznanie, że nie jest możliwe sprostowanie treści decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] lutego 2004 r. W uzasadnieniu Wspólnota Mieszkaniowa wskazała, że posiada interes prawny w niniejszej sprawie, albowiem sposób użytkowania lokalu [...], którego dotyczy decyzja Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] lutego 2004 r. bezpośrednio wpływa na korzystanie z lokali wchodzących w skład Wspólnoty, a tym samym na jakość życia jej członków. Lokal [...] graniczy przez ścianę z lokalami Wspólnoty, przez co członkowie Wspólnoty mają interes prawny w sprawie dotyczącej tego, czy lokal ten może być kawiarnią czy klubem muzycznym. Wspólnota swoje uprawnienie wywodzi z norm prawa cywilnego dotyczących własności oraz zakazu nadmiernych immisji. W dalszej części zażalenia wskazano na błędy, które zdaniem skarżącej istnieją w decyzji objętej wnioskiem o sprostowanie. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] postanowieniem z dnia [...] lipca 2014r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U z 2013r., poz. 269), art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tekst jednolity Dz. U. z 2011 r. nr 212, poz. 1263), po rozpatrzeniu zażalenia, Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. [...] i [...] w [...] na postanowienie z dnia [...].06.2014r. odmawiające wszczęcia postępowania w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że nie dopatrzył się naruszenia art. 28 k.p.a., gdyż we wniosku nie zostały zawarte żadne przesłanki pozwalające uznać Wspólnotę Mieszkaniową Nieruchomości przy ul. [...] i ul. [...] w [...] za stronę. Przesłanką uznania danego podmiotu za stronę postępowania administracyjnego jest to, czy legitymuje się interesem prawnym lub obowiązkiem, ze względu na który może żądać od organu administracji publicznej podjęcia postępowania. Posiadanie interesu prawnego wynika z konkretnego stanu faktycznego, z którym związana jest określona norma prawa materialnego przyznająca to uprawnienie. Mieć interes prawny w postępowaniu administracyjnym oznacza ustalić taki przepis prawa powszechnie obowiązującego, na podstawie, którego można żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby lub zaprzestania czynności organu, która jest sprzeczna z potrzebami jakiejś osoby. W niniejszej sprawie nie wykazano interesu prawnego, a jedynie faktyczny. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny słusznie bowiem zauważył, iż przedmiotem sprostowania mogą być jedynie błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki. Nie jest dopuszczalne takie sprostowanie, które prowadziłoby do zmiany zakresu praw i obowiązków wynikających z rozstrzygnięcia tj. ingerujące w osnowę decyzji. Zdaniem organu wojewódzkiego, organ I instancji zasadnie zwrócił uwagę, iż zakres zatwierdzenia lokalu gastronomicznego - klub "[...]" ul. [...] w [...] w brzmieniu uwzględniającym zapis postanowienia w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki z dnia [...].04.2008r., jest w pełni zgodny z prowadzoną tam działalnością oraz odpowiada zarówno żądaniu podmiotu działającego na rynku spożywczym jak i woli organu administracji co do użytych zwrotów. Wspólnota Mieszkaniowa Nieruchomości przy ul. [...] i ul. [...] w [...] nigdy nie była stroną w postępowaniu w przedmiocie zatwierdzania zakładu, zatem nie ma prawa domagać się od organu administracji ingerencji w jej istotne zapisy. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] ponowił stwierdzenie, że choć przepis art. 113 § 1 kpa dopuszcza dokonanie sprostowania decyzji bez wniosku strony, w następstwie działania podjętego z urzędu, to jednak mechanizm ten nie może być wykorzystany do wprowadzenia zmian w istotne zapisy decyzji. Zatem zdaniem organu zaistniała sytuacja odpowiadająca dyspozycji art. 61 a kpa, zgodnie z którym "gdy żądanie (...) zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania". Wspólnota Mieszkaniowa [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] lipca 2014r. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie: 1. przepisów prawa materialnego tj. art. 28 kpa poprzez uznanie, że Wspólnota Mieszkaniowa, ani jej członkowie nie posiadają legitymacji do wszczęcia postępowania, 2. naruszenie przepisów postępowania które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 113 § 1 kpa poprzez uznanie, że nie jest możliwe sprostowanie treści decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] lutego 2004 r., 3. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 7, 8, 15, 77 § 1, 80 i 107 § 3 kpa poprzez zaniechanie ustalenia wszystkich okoliczności relewantnych dla sprawy, a tym samym niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy. Domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji. W uzasadnieniu skargi wskazano między innymi, że argumentacja rozstrzygnięcia nie oddaje w wystarczający sposób istoty sprawy. Wspólnota Mieszkaniowa [...] wskazała, że decyzja organu sanitarnego z dnia [...] lutego 2004 r. mogła być wydana w wyniku przestępstwa. Ponadto domagała się powołania biegłego, który mógłby określić czy decyzja organu sanitarnego była wydana prawidłowo, była zgodna z prawem i czy powinna trafić do obrotu prawnego. Dalej skarżąca wywodziła, że kwestionowana decyzja wydana została na wniosek Ł. K. dla lokalu gastronomicznego "[...]" ( poprawna pisownia [...]) - dyskoteka z dwoma salami konsumenckimi o powierzchni 264m2. Natomiast w uzasadnieniu decyzji jest zapis niezgodny z prawdą i stanem faktycznym. Mimo tych wad organ powiatowy z niezrozumiałych powodów nie dokonał sprostowania decyzji w sposób przedstawiony przez Wspólnotę. Treść decyzji z [...] lutego 2004 r. odbiega od treści przewidzianej ustawą, a ta rozbieżność była umyślnym działaniem pracowników organu przygotowujących dokument legalizujący działalność muzyczną. Organ sanitarny przyczynił się do założenia dyskoteki/klubu muzycznego [...], który do dziś narusza prawa Wspólny. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014r., poz.1647), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. Skarga jest bezzasadna. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] decyzją z dnia [...].02.2004r. znak [...] zatwierdził w zakresie wymagań sanitarno-higienicznych działalność gastronomiczną w lokalu "[...]" w [...] przy [...] polegającą na podawaniu napojów gorących, zimnych i alkoholowych oraz sprzedaży art. spożywczych opakowanych jednostkowo, tj orzeszki, chipsy, paluszki. Organ sanitarny wydał przedmiotową decyzję na wniosek podmiotu działającego na rynku spożywczym – Ł. K.. W chwili obecnej prawa i obowiązki wynikające z decyzji wykonuje - w niezmienionym zakresie - Sp. z o.o. [...]. W ocenie Wspólnoty Mieszkaniowej ulica [...] i [...] w [...] sprostowanie miałoby polegać na zmianie zapisu z "klub muzyczny i galeria" na "lokal gastronomiczny- kawiarnia". Przesłanką uznania skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości przy ulicy [...] w [...] za stronę postępowania administracyjnego była możliwość wylegitymowania się interesem prawnym, czyli wykazaniem iż może żądać od organu administracji publicznej podjęcia postępowania. Posiadanie interesu prawnego wynika z konkretnego stanu faktycznego, z którym związana jest określona norma prawa materialnego przyznająca to uprawnienie. Mieć interes prawny w postępowaniu administracyjnym oznacza ustalić taki przepis prawa powszechnie obowiązującego, na podstawie, którego można żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby lub zaprzestania czynności organu, która jest sprzeczna z potrzebami jakiejś osoby. W słusznej ocenie organów w niniejszej sprawie skarżąca Wspólnota nie wykazała interesu prawnego, a jedynie faktyczny. Wspólnota Mieszkaniowa Nieruchomości przy ul. [...] w [...] nie była stroną w postępowaniu w przedmiocie zatwierdzania zakładu, także i obecnie nie ma prawa domagać się od organu administracji ingerencji w jej istotne zapisy. Organ właściwe zastosował dyspozycję art. 61 a § 1 kpa, zgodnie z którym "gdy żądanie (...) zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania". Oprócz tego słusznie organy sanitarne przypomniały, że przedmiotem sprostowania mogą być jedynie błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki. Nie jest dopuszczalne takie sprostowanie, które prowadziłoby do zmiany zakresu praw i obowiązków wynikających z rozstrzygnięcia tj. ingerujące w osnowę decyzji. Należy bowiem zwrócić uwagę, iż organy uznały, że zakres zatwierdzenia lokalu gastronomicznego - klub "[...]" ul. [...] w [...] w brzmieniu uwzględniającym zapis postanowienia w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki z dnia [...].04.2008r., jest w pełni zgodny z prowadzoną tam działalnością oraz odpowiada zarówno żądaniu podmiotu działającego na rynku spożywczym jak i woli organu administracji, co do użytych zwrotów. Z przepisu art. 113 § 1 k.p.a wynika, że oczywistość błędu pisarskiego, rachunkowego czy też innego wynikać powinna bądź z natury samego błędu, bądź z porównania rozstrzygnięcia z uzasadnieniem, z treścią wniosku czy też innymi okolicznościami. Oczywista omyłka w rozumieniu wyżej wymienionego przepisu to widoczne, niezgodne z zamierzonym, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia czy też opuszczenie względnie dodanie jakiegoś wyrazu. Wszystkie ewentualne nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty. W świetle powyższych argumentów wniosek strony nie mógł być rozpoznany merytorycznie z uwagi na brak interesu prawnego oraz z uwagi na to, iż w istocie nie dotyczył sprostowania oczywistej omyłki ale zmierzał do merytorycznej weryfikacji decyzji ostatecznej. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2012r., poz. 270, ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.