VII SA/Wa 1960/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu J. S. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 15 lutego 2016 r. w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2015r., znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia: odrzucić sprzeciw. Postanowieniem z 15 lutego 2016 r., referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej – J. S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, natomiast w pozostałym zakresie wniosek oddalił. Odpis powyższego postanowienia wraz z pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia oraz o terminie i sposobie jego wniesienia, został doręczony nieprofesjonalnemu pełnomocnikowi skarżącej w 24 lutego 2016r. W dniu 14 kwietnia 2016 r. Okręgowa Rada Adwokacka ustanowiła dla skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata P. F. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "ppsa", od postanowień, m.in. co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2 ppsa). Postanowienie referendarza sądowego z dnia 15 lutego 2016 r. zostało doręczone nieprofesjonalnemu pełnomocnikowi skarżącej w dniu 24 lutego 2016 r., a zatem 7 dniowy termin na złożenie sprzeciwu od ww. orzeczenia upływał w dniu 2 marca 2016 r. Natomiast wyznaczony w dniu 14 kwietnia 2016 r., przez Okręgową Radę Adwokacką, profesjonalny pełnomocnik wniósł sprzeciw w dniu 25 kwietnia 2016 r., zatem po terminie o którym mowa w art. 259 § 1 ppsa. W tym miejscu wskazania wymaga, że dla skuteczności wniesienia sprzeciwu nie jest wymagane sporządzenie go przez adwokata (tzw. przymus adwokacki). A zatem strona niezadowolona z zakresu przyznanego prawa pomocy mogła więc samodzielnie wnieść sprzeciw w terminie, o jakim mowa w art. 259 § 1 ppsa. W związku z powyższym, na podstawie art. 259 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.