VII SA/Wa 1964/08

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi M. i S. P., L. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : nakazu rozbiórki postanawia : I. przyznać M. P. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w części od wpisu sądowego od skargi w wysokości 500,00 złotych, II. w pozostałym zakresie wniosek oddalić. W dniu 15 grudnia 2008r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez wnioskodawców formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnoszą o zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 29 grudnia 2008r. wezwano S. P. do podpisania nadesłanego w dniu 15 grudnia 2008r. (data stempla biura podawczego) formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF) lub do nadesłania nowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy uzupełnionego i podpisanego przez skarżącego. Wyjaśniono, że w nadesłanym do Sądu formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy w rubryce 2.1. wskazano jako wnioskodawców M. i S. P. natomiast w rubryce 15. (podpis osoby wnoszącej) podpis złożyła tylko M. P. Poinformowano, że w przypadku nie podpisania nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF) lub nie nadesłania nowego wniosku uzupełnionego i podpisanego przez S. P., złożony wniosek będzie rozpoznany tylko wobec osoby która go podpisała, tj. M. P. Pomimo otrzymania wezwania i upływu wyznaczonego terminu S. P. nie podpisał nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF) jak również nie nadesłał nowego uzupełnionego i podpisanego formularza. Z tego względu wniosek został rozpoznany wobec osoby która go podpisała, tj. M. P. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że we wspólnym gospodarstwie domowym z wnioskodawczynią pozostaje maż i dwoje dzieci. Wnioskodawczyni oświadczyła, że dzieci nie zamieszkują z nią na stałe i utrzymują się samodzielnie. Córka studiuje na Prywatnej Uczelni w W. i utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego z tytułu zatrudnienia w wysokości 2.300,00 złotych brutto miesięcznie. Syn uzyskuje natomiast dochód z tytułu zatrudnienia w wysokości 1.300,00 złotych brutto miesięcznie. Wnioskodawczyni zaś z mężem utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego przez wnioskodawczynię z tytułu emerytury w wysokości 818,64 złotych miesięcznie. Wnioskodawczyni podała, że mąż prowadzi gospodarstwo i nie uzyskuje żadnego dochodu, gdyż wskutek wypadków w pracy nie może fizycznie pracować. Wnioskodawczyni podkreśliła, że gdyby nie pomoc od dzieci nie byłaby w stanie wraz z mężem przeżyć. Wnioskodawczyni podała, że jest użytkownikiem domu o powierzchni 99 m ² oraz dwóch budynków gospodarczych : obory i stodoły, których właścicielem jest jej ojciec. Dodała, że posiada nieruchomość rolną o powierzchni 1,12 ha. Wnioskodawczyni oświadczyła, że z uzyskiwanych dochodów ponosi koszty stałe związane z zakupem opału na zimę, opłatami za energię elektryczną, wodę oraz zakupem lekarstw. Mając na uwadze powyższe dane stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie wnioskodawczyni wykazała, że nie jest w stanie samodzielnie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego samodzielnie bez spowodowania uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i rodziny. Biorąc pod uwagę wysokość uzyskiwanych przez wnioskodawczynię dochodów oraz wysokość wpisu sądowego, który w niniejszej sprawie wynosi 500,00 złotych uznano, że nie jest ona w stanie jednorazowo uiścić wpisu sądowego od wniesionej skargi. Z tego względu przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500,00 zł. Jednocześnie oceniono, że brak jest podstaw do przyjęcia, iż wnioskodawczyni nie może ponieść pozostałych kosztów sądowych. Uznano, że przy ograniczeniu wydatków nie będących niezbędnymi wnioskodawczyni będzie w stanie ponieść ewentualne pozostałe koszty sądowe samodzielnie i nie spowoduje to utraty jej płynności finansowej oraz uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym oraz rodziny. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.