VII SA/Wa 1967/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. D. na działanie Naczelnej Rady Lekarskiej postanawia: ` odrzucić skargę. W dniu 26 czerwca 2013r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga S. D. na działalność Naczelnej Izby Lekarskiej i Okręgowej Izby Lekarskiej. Skarżący w skardze kwestionował działalność ww. organów. Wskazał, że domaga się uzyskania prawa do zawodu na Polskę i rekompensaty finansowej za poświadczanie nieprawdy. W pismach uzupełniających skargę z dnia 8 października 2013 r. oraz z dnia 21 października 2013 r. skarżący podtrzymał żądania zawarte w skardze. Nadto domagał się wyłączenia Okręgowej Izby Lekarskiej w W. z postępowania. Wskazał, że ww. organ wprowadza Sąd w błąd i działa na szkodę mieszkańców W. i niekorzyść skarżącego. Skarżący dodał, że organ nie respektuje prawa europejskiego i krajowego. W odpowiedzi na skargę Prezes Naczelnej Rady Lekarskiej wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu odpowiedzi organ przedstawił relację z postępowania w sprawie S. D. w przedmiocie niezdolności do wykonywania zawodu ze względu na stan zdrowia. Wyszczególnił wydawane uchwały oraz wydany w sprawie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 marca 2007 r. Przedmiotem niniejszego postępowania jest skarga S. D. na działalność Naczelnej Rady Lekarskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : W myśl art. 175 Konstytucji RP, sądy administracyjne, podobnie jak Sąd Najwyższy, sądy powszechne i sądy wojskowe sprawują wymiar sprawiedliwości. Granice właściwości sądów administracyjnych oraz istota wymiaru sprawiedliwości sprawowanego przez te sądy, zostały określone wprost w art. 184 Konstytucji RP. Z przepisu tego wynika, że sądy administracyjne sprawują w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje również orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego i aktów normatywnych organów administracji rządowej. Granice właściwości rzeczowej sądów administracyjnych określono w art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1269 ze zm.). Szczegółowe natomiast unormowanie właściwości rzeczowej sądów administracyjnych zawierają przepisy art. 3 § 2 i § 3 oraz 4 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Stosownie do treści art. 3 p.p.s.a sądy administracyjne zostały powołane do sprawowania kontroli nad działalnością administracji publicznej, która obejmować ma orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zgodnie z przywołanym przepisem sądy te orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach. Ponadto stosownie do treści art. 4 p.p.s.a do zadań sądów administracyjnych należy również rozstrzyganie sporów o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, jak również sporów kompetencyjnych między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Podkreślić należy, iż powyższe wyliczenie ma charakter zupełny, a co za tym idzie sąd administracyjny nie jest właściwy do zajmowania się sprawami, które nie zostały wyraźnie wskazane w przywołanych wyżej przepisach. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy zauważyć, że treść wniesionej przez S. D. do Sądu skargi oraz pism uzupełniających skargę wskazuje, że nie dotyczy ona spraw wyszczególnionych w powołanym wyżej przepisie. Z pism skarżącego nie wynika, że skarży konkretną uchwałę organu, bądź też jego bezczynność. To z kolei oznacza, że wniesienie skargi do sądu w sprawie niniejszej jest niedopuszczalne. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z tych też względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.