VII SA/Wa 1969/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, , Sędzia WSA Leszek Kamiński, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), , Protokolant Mariusz Gąsiński-Goc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2007 roku sprawy ze skargi Spółdzielni Budownictwa Mieszkaniowego [...] na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania. skargę oddala Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W. postanowieniem z dnia [...] lutego 2006r, Nr [...] na podstawie art. 57 ust 7 w związku z art. 59 f ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r- Prawo budowlane ( tekst jednolity – Dz. U. z 2003r, Nr 207, poz. 2016 ze zm.) wymierzył inwestorowi Spółdzielni Budownictwa Mieszkaniowego [...] karę pieniężną w wysokości 200.000 zł za nielegalne użytkowanie budynku mieszkalnego wielorodzinnego i garażu w podziemiu budynku zlokalizowanego na terenie nieruchomości przy ul. W. w W.. W uzasadnieniu podał, iż w wyniku czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu [...].10. 2005r stwierdził użytkowanie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażami pod budynkiem bez wymaganego pozwolenia na użytkowanie. Organ wymierzył karę 50.000 zł dla budynku mieszkalnego wielorodzinnego której wysokość obliczył według wzoru: 500 zł (s- stawka opłaty) x 4 (k- współczynnik kategorii obiektu) x 2,5 (współczynnik wielkości obiektu) x 10 = 50.000 zł kwalifikując obiekt do kategorii XIII której współczynnik k=4, a współczynnik wielkości obiektu w =2,5. Z tytułu nielegalnego użytkowania garażu organ wymierzył karę w wysokości 150.000 zł według takiego samego wzoru kwalifikując garaż do kategorii XVII, której współczynnik kategorii obiektu k = 15, a współczynnik wielkości obiektu w = 2. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu zażalenia inwestora Spółdzielni Budownictwa Mieszkaniowego [...] z siedzibą w W. postanowieniem Nr [...] z dnia [...] lipca 2006r na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Zdaniem organu odwoławczego, organ pierwszej instancji dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego oraz właściwie wyliczył kwotę opłaty z tytułu nielegalnego użytkowania. Zdaniem organu odwoławczego stosowanie art. 54 Prawa budowlanego jest "wyłączone faktem, iż zgodnie z art. 55 Prawa budowlanego przedmiotowe obiekty dla prawidłowego użytkowania wymagają ostatecznej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie". Organ stwierdził ponadto, iż argumenty podniesione w zażaleniu w świetle przepisów Prawa budowlanego nie zasługują na uwzględnienie. W ocenie organu "fakt przeprowadzenia kontroli, która stwierdza, iż obiekt może być użytkowany nie może być traktowane jako udzielenie takiej decyzji. Natomiast brak sprzeciwu organu do użytkowania obiektu w terminie 21 dni od daty przeprowadzonej kontroli obowiązkowej również nie uprawnia inwestora do użytkowania przedmiotowych obiektów". Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł inwestor. Skarżący domaga się uchylenia zaskarżonego postanowienia zarzucając naruszenie art. 54 w związku z art. 57 Prawa budowlanego oraz przepisów art. 35 i 36 kpa. Zdaniem skarżącego "aktualnie w decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ w razie potrzeby zamieszcza jedynie informację o obowiązkach i warunkach wynikających z art. 54 lub 55 prawa budowlanego, a nie jak to było poprzednio nakłada obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie (...). Zgodnie z zasadą bezpośredniego stosowania ustawy nowej – w niniejszej sprawie znajduje zastosowanie nowe brzmienie ustawy, a zatem inwestor obowiązany jest spełnić wymagania wynikające z tych powołanych przepisów, co też zostało uczynione". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest niezasadna. W sprawie bezspornym jest, iż inwestor został zobowiązany do uzyskania pozwolenia na użytkowanie, co wynika z treści pkt 7 decyzji Burmistrza Gminy W. Nr [...] z dnia [...] grudnia 20001r zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego o sześciu kondygnacjach mieszkalnych z garażem podziemnym wielostanowiskowym na 50 miejsc postojowych na terenie działki ew. [...] położonej w Gminie W. ul. H.. W związku z nałożonym na inwestora obowiązkiem uzyskania pozwolenia na użytkowanie w rozpoznawanej sprawie ma zastosowanie przepis art. 55 prawa budowlanego zobowiązujący inwestora przed przystąpieniem do użytkowania do uzyskania pozwolenia na użytkowanie. Przepis art. 55 Prawa budowlanego wyłącza stosowanie art. 54 Prawa budowlanego wyrażającego zasadę, że do użytkowania obiektu budowlanego na którego wzniesienie jest wymagane pozwolenie na budowę można przystąpić po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli ten organ w terminie 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji. Nie można podzielić stanowiska skarżącego z którego wynika, że w świetle nowych uregulowań wprowadzonych z dniem 31 maja 2004r ustawą z dnia 16 kwietnia 2004r (Dz. U. 04.93.888.) inwestor jest zwolniony z obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie. Podkreślenia wymaga fakt, iż zgodnie z nowym brzmieniem art. 55 Prawa budowlanego przed przystąpieniem do użytkowania obiektu budowlanego należy uzyskać ostateczną decyzję o pozwoleniu na użytkowanie, jeżeli na wzniesienie obiektu budowlanego jest wymagane pozwolenie na budowę i jest on zaliczony do kategorii m.in. IX-XVII. W rozstrzyganej sprawie budowa przedmiotowej inwestycji wymagała uzyskania pozwolenia na budowę, a rodzaj obiektu budowlanego zaliczony jest do kategorii XIII (pozostałe budynki mieszkalne ) o których mowa w załączniku do ustawy. W związku z powyższym również w świetle nowych uregulowań prawnych inwestor przed przystąpieniem do użytkowania miał obowiązek uzyskać ostateczną decyzję o pozwoleniu na użytkowanie. W sprawie bezspornym jest, iż inwestor przystąpił do użytkowania pomimo braku takiej decyzji. W związku z powyższym, organy nadzoru budowlanego w sposób prawidłowy stwierdziły nielegalne użytkowanie obiektu budowlanego wymierzając inwestorowi z tego tytułu karę pieniężną w wysokości 200.000 zł. Wysokość kary jest uregulowana przepisami prawa budowlanego i brak jest w tym zakresie możliwości uznania administracyjnego. Zgodnie z art. 57 ust 7 prawa budowlanego do kary stosuje się odpowiednio przepisy z art. 59 f ust 1, z tym że stawka opłaty podlega dziesięciokrotnemu podwyższeniu. W art. 59 f ust 1 prawa budowlanego podany jest sposób obliczania kary, która stanowi iloczyn stawki opłaty 500 zł, współczynnika kategorii obiektu budowlanego i współczynnika wielkości obiektu. Organy nadzoru budowlanego prawidłowo zakwalifikowały budynek mieszkalny wielorodzinny do kategorii XIII, a garaż podziemny wielostanowiskowy na 50 miejsc postojowych do kategorii XVII według załącznika do ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Właściwie również została wyliczona kwota opłaty z tytułu nielegalnego użytkowania budynku mieszkalnego wielorodzinnego i garażu podziemnego. W świetle powyższych wywodów, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa, a zatem stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę oddalił.