VII SA/Wa 1969/08

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi W. P. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] nr [...] w przedmiocie : umorzenia postępowania w sprawie zwrotu kosztów transportu sanitarnego postanawia : przyznać W. P. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. W dniu 16 stycznia 2009r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez W. P. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu. Ze względu na ustawowe zwolnienie skarżącej od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniosek rozpoznano w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Przepisy ww. ustawy, zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie ustanowienia pełnomocnika z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ww. ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z konstrukcji powołanego przepisu wynika, że ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie. W niniejszej sprawie wnioskodawczyni wykazała, że znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej ją do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 761,97 złotych brutto miesięcznie, w wysokości której mieści się dodatek pielęgnacyjny wynoszący 163,15 złotych. Wnioskodawczyni wskazała, że z uzyskiwanego dochodu ponosi koszty związane z utrzymaniem mieszkania, tj. czynsz w wysokości 142,00 złotych, opłaty za energię elektryczną w wysokości 71,81 złotych, gaz w wysokości 85,19 złotych, telefon w wysokości 118,13 złotych, kosztami opiekunki społecznej w wysokości około 70,00 złotych, co łącznie daje kwotę w wysokości 487,13 złotych. Skarżąca dodała, że pozostałą po odjęciu ww. wydatków kwotę przeznacza na bieżące potrzeby życia codziennego oraz na zakup lekarstw, na które wydaje około 60,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawczyni oświadczyła, że oprócz wskazanego dochodu nie uzyskuje żadnych innych dochodów oraz nie posiada przedmiotów wartościowych o wartości powyżej 3.000 euro. Do wniosku skarżąca dołączyła kserokopię odcinka emerytury za miesiąc grudzień 2008r. potwierdzającą wysokość uzyskiwanej emerytury, odcinek opłat za czynsz i opłaty należne od właściciela lokalu w wysokości 100,00 złotych, kserokopię rachunku za gaz w wysokości 85,19 złotych z terminem płatności do 27 lutego 2009r., za energię elektryczną w wysokości 71,81 złotych z terminem płatności do 30 marca 2009r. oraz kserokopię rachunku za telefon i internet w wysokości 118,31 złotych, które w sumie wynoszą 375,31 złotych miesięcznie. Wnioskodawczyni dołączyła także kserokopię zawiadomienia o wszczęciu postępowania przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w K. z dnia 31 grudnia 2008r. w związku ze zmianą kosztu jednej godziny usług opiekuńczych, pielęgnacyjnych i gospodarczych z dniem 1 stycznia 2009r. Biorąc pod uwagę sytuację finansową wnioskodawczyni i ponoszone przez nią miesięczne wydatki uznano, że nie jest ona w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z wyboru bez spowodowania uszczerbku we własnym utrzymaniu koniecznym. Ze względu na zakreślenie przez wnioskodawczynię w formularzu, że wnosi zarówno o ustanowienie adwokata jak i radcy prawnego z urzędu dokonano wyboru pełnomocnika i przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Wniosku nie rozpoznano w kwestii zwolnienia od kosztów sądowych, ze względu na ustawowe zwolnienie skarżącej od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W świetle powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.