VII SA/Wa 1969/17

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła- Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 listopada 2017r. po rozpoznaniu wniosku J. B. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. B. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2017r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia: przyznać J. B. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w kwocie powyżej 100 złotych. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 26 września 2017r. wpłynął wniosek J. B. o przyznanie prawa pomocy uzupełniony na formularzu PPF w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych powyżej 100 złotych. Skarżący uzasadniając wniosek podniósł, że nie odrobił jeszcze strat w prowadzonym gospodarstwie rolnym powstałych w związku z odbytą internacją w okresie od [...] lutego 2006 r. do [...] marca 2007 r. oraz wymuszonym przez Prokuraturę Rejonową w B. leczeniem psychiatrycznym w warunkach oddziału zamkniętego w okresie od [...] stycznia do [...] lutego 2014 r., w dniach od [...] kwietnia do [...] maja 2015 r. oraz w okresie od [...] grudnia 2015r. do [...] stycznia 2016r. W szczególności nie został jeszcze wywieziony w pełni obornik, nie wykonano planowanych kapitalnych napraw maszyn i remontów budynków. Skutkuje to zwiększeniem wydatków na działania doraźne m.in. zakup plandek do przykrycia plonów zbóż, trzymanych tymczasowo w przydomowym sadzie, wypożyczenie unieruchomionych awarią maszyn. Dodatkowo organy władzy publicznej przenoszą na wnioskodawcę obowiązki ustawowe, które wiążą się z koniecznością ponoszenia kosztów. W konsekwencji skarżący zmuszony jest do zamrażania kapitału przeznaczonego np. na odrobienie strat spowodowanych internacją. Powstałych w ten sposób strat nie rekompensuje zwrot kosztów sądowych. Wnioskodawca wskazał również na niezacielenie krów na skutek internacji, które spowodowało, że zwierzęta te dają mało mleka oraz na utratę klientów na mleko. Pomimo, zastąpienia tych krów zwierzętami pełnowartościowymi osiągnięcie przez nie pełnej wydajności mlecznej wymaga czasu. Gmina S. zablokowała obrót nieruchomościami i z tego tytułu wnioskodawca również nie może pozyskać żadnych środków. Skarżący podkreślił, iż cierpi na nieuleczalną chorobę psychiczną. Jest trwale niezdolny do pracy, co w połączeniu z koniecznością zażywania lekarstw obniżających zdolność psychoruchową powoduje, że może pracować jedynie we własnym gospodarstwie rolnym i to na własne ryzyko oraz skutkuje koniecznością korzystania z pomocy osób trzecich. Podał, że utrzymuje się z renty inwalidzkiej w wysokości 176,51 złotych oraz sprzedaży mleka w wysokości 156,00 złotych, w sumie 332,51 złotych miesięcznie. Do ponoszonych wydatków zaliczył: woda – 27 zł (kwartalnie); energia elektryczna – 150 zł (miesięcznie); zajęcie pasa drogowego – 20 zł (rocznie); ubezpieczenie budynków i ubezpieczenie rolnicze – 519 zł (rocznie), opłata śmieciowa– 5 zł (miesięcznie); utrzymanie własne – 690 zł (miesięcznie); butla gazowa – 40 zł (miesięcznie); doładowanie telefonu – 50 zł (kwartalnie); doładowanie internetu – 25 zł (miesięcznie); OC ciągnika i przyczepy – 339 zł (rocznie), paliwo – 5.160 zł (rocznie); kombajn – 3.600 zł (rocznie); podatek rolny – 1.330 zł ( rocznie), pozostałe koszty utrzymania gospodarstwa rolnego – 8.000 zł (rocznie). Wnioskodawca posiada grunty rolne o pow. 21,11 ha użytków rolnych, w tym 2,06 dzierżawione od Gminy S., stanowiących 9,68 ha przeliczeniowych, budynki szt. 5 , dom mieszkalny o pow. 70 m ² (wartość 33.000 złotych), ciągnik (wartość 50 000 złotych), maszyny rolnicze mających średnio ok. 20 lat, (o łącznej wartości 24,500 złotych), 9 sztuk bydła (w tym dwie krowy). Wnioskodawca oświadczył, że nie posiada zgromadzonych oszczędności (poza środkami na niezbędne opłaty administracyjne oraz niezbędnymi do utrzymania siebie i gospodarstwa rolnego). W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z treścią art. 245 § 3 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r. poz. 1369), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W rozpatrywanej sprawie J. B. dowiódł, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w kwocie powyżej 100 złotych bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Ze złożonego oświadczenia wynika, że skarżący utrzymuje się z otrzymywanej renty inwalidzkiej w wysokości 176,51 zł oraz dochodu ze sprzedaży mleka w kwocie 156 zł, w sumie 332,51 złotych miesięcznie. Wnioskodawca posiada grunty rolne o pow. 21,11 ha, dom o pow. 70 m², maszyny rolnicze oraz 9 sztuk bydła. J. B. jest osobą schorowaną, cierpiącą na nieuleczalną chorobę psychiczną. Powyższe okoliczności, a przede wszystkim wysokość osiąganego dochodu w połączeniu z poważną chorobą wnioskodawcy pozwalają na stwierdzenie, że nie jest on w stanie ponosić kosztów sądowych w kwocie powyżej 100 złotych w niniejszej sprawie. Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.