VII SA/Wa 197/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński (spr.), Sędzia WSA Mirosława Pindelska, Sędzia WSA Paweł Groński, Protokolant st. ref. Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 września 2012 r. sprawy ze skargi W. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2011 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania skargę oddala Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] października 2011 r. na podstawie art. 149 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071, ze zm.) - zw. dalej k.p.a., po rozpoznaniu wniosku W. K. o wznowienie postępowania, w sprawie zakończonej decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2007 r., utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2007 r., znak: [...]- odmówił wznowienia postępowania. Organ wyjaśnił, iż decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2007 r., odmawiającą (na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.), uchylenia własnej ostatecznej decyzji z dnia [...] października 2000 r., utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] sierpnia 2000 r., nakazującą na podstawie art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229 z 1974 r., ze zm.), - zw. dalej Prawem budowlanym, B. K. oraz W. K. dokonać rozbiórki obiektu budowlanego o wymiarach 5,10 x 10,20m, wybudowanego bez pozwolenia na budowę na działce o nr geod. [...], w Z. Skarżący w piśmie z dnia 6 sierpnia 2011 r. stanowiącym odwołanie od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2011 r., przekazanym przez organ wojewódzki przy piśmie z dnia 12 września 2011 r., wniósł o wznowienie postępowania, zakończonego decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2007 r. Jako przesłanki wznowienia postępowania, skarżący wskazał nowe dowody w postaci oświadczeń R. S. z dnia 20 maja 2011 r. i W. S. z dnia 19 maja 2011 r. Wnosząc o wznowienie postępowania powołał się na swój wcześniejszy wniosek o wznowienie postępowania zawarty w piśmie z dnia 20 maja 2011 r. W ocenie organu brak było jednak podstaw do wznowienia postępowania, zakończonego ostateczną decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2007 r., ze względu na niedochowanie przez skarżącego ustawowego terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania. Jak stanowi art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczność stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Organ stwierdził, że pisma skarżącego z dnia 20 maja 2011 r. nie może traktować jako jego wniosku o wznowienie postępowania, w sprawie zakończonej decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2007 r., ponieważ z analizy pisma wynika, że skarżący żąda wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., w innej sprawie dotyczącej obiektu budowlanego, znajdującego się na działce o numerze geodezyjnym [...], w miejscowości Z. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wyprowadził powyższy wniosek po zwróceniu się o doprecyzowanie pisma z dnia 20 maja 2011 r., poprzez wskazanie w jakiej sprawie skarżący domaga się wznowienia postępowania. Skarżący w piśmie z dnia 15 czerwca 2011 r., wyjaśnił, że jego wniosek o wznowienie postępowania dotyczy decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] sierpnia 2009 r., a o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, dowiedział się zaś w dniu 20 maja 2011 r. od W. S. i R. S., wskazując na załączniki w postaci ich oświadczeń, dotyczących daty wybudowania obiektu budowlanego na działce o nr geod. [...]. Wobec powyższego oświadczenia organ stwierdził, że pismo z dnia 20 maja 2011 r. nie dotyczy decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2007 r. Zdaniem organu wniosek o wznowienie postępowania w sprawie tej ostatniej decyzji zawarty został dopiero w piśmie z dnia 6 sierpnia 2011 r. (nadanym w Placówce Pocztowej w dniu 6 września 2011 r.), a nie w piśmie z dnia 20 maja 2011 r., skoro z oświadczenia skarżącego z dnia 15 czerwca 2011 r., wynikało, że żąda wznowienia w sprawie decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] sierpnia 2009 r., a nie decyzji z dnia [...] stycznia 2007 r. Jak wynika z akt sprawy, o przesłankach wznowienia, które stanowiły oświadczenia W. S. i R. S., skarżący dowiedział się w dniu 20 maja 2011 r., zatem termin miesięczny do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie decyzji z [...] stycznia 2007 r., z przesłanki zawartej w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., nie został dotrzymany. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] listopada 2011 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku W. K. o ponowne rozpatrzenie sprawy - utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] października 2011 r. Ponownie rozpoznając sprawę organ odwoławczy podtrzymał argumentację zawartą w orzeczeniu pierwszoinstancyjnym. Analizując termin powzięcia przez skarżącego wiadomości o okolicznościach stanowiących przesłankę z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., organ ponownie wskazał, że skarżący wniosek z dnia 6 sierpnia 2011 r. oparł na oświadczeniach R. S. z dnia 20 maja 2011 r. i W. S. z dnia 19 maja 2011 r. Zdaniem organu o przesłankach wznowienia skarżący dowiedział się w dniu 20 maja 2011 r. w związku z powyższym należało stwierdzić, iż ustawowy termin jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania w przedmiotowej sprawie nie został zachowany. Skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył W. K. W skardze zarzucono, iż postanowienie rażąco narusza prawo, co skutkować winno stwierdzeniem jego nieważności. Skarżący wyjaśnił, iż w dniu 20 maja 2011 r. zażądał wznowienia postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Intencją wniesienia żądania był fakt mylnego przyjęcia przez organy administracji daty wzniesienia obiektu, tj.: 1987 r., a nie daty jego rzeczywistego powstania czyli roku 1986. Oświadczenia W. S. i R. S. w sposób jednoznaczny potwierdzają ten fakt i nie były znane wcześniej w toku postępowania. Pismem z dnia 26 maja 2011 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wezwał skarżącego do doprecyzowania wniosku z dnia 20 maja 2011 r., poprzez podanie kiedy dowiedział się o okolicznościach uzasadniających wznowienie postępowania oraz jakiej dokładnie decyzji dotyczy wniosek. Skarżący przyznał w treści skargi, iż w piśmie z dnia 15 czerwca 2011 r. podał zły numer decyzji, której dotyczył wniosek o wznowienie. Wyjaśnił, iż jego intencją było wskazanie ostatniej decyzji w sprawie, aby powiatowy inspektor nadzoru budowlanego dokonał powtórnej analizy całej sprawy dotyczącej obiektu budowlanego, a w szczególności wpływu błędnego przyjęcia roku 1987 r. jako terminu wzniesienia obiektu. Skarżący starał się sprostować błąd w piśmie z dnia 6 sierpnia 2011 r., które pismo to wskazuje właściwą decyzję, jest ono jedynie kontynuacją wniosku z dnia 20 maja 2011 r. Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie strony skarżącej, termin określony w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. zostały zachowany. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu skarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, t.j.), - zw. dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że Sąd rozpoznając skargę, ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Skarga podlega oddaleniu, bowiem zaskarżonemu postanowieniu nie można postawić zarzutu naruszenia prawa, a tylko w takim zakresie postanowienie podlega kontroli Sądu. Postępowanie wznowieniowe służy kontroli prawidłowości decyzji ostatecznej i składa się z dwóch podstawowych etapów, przy czym pierwszy obejmuje jedynie badanie formalnoprawnej dopuszczalności wznowienia postępowania administracyjnego. Złożenie wniosku o wznowienie postępowania powinno zakończyć się wydaniem rozstrzygnięcia przewidzianym w art. 149 § 1 lub § 3 k.p.a. Jeżeli wstępna weryfikacja tego wniosku pozwala na przyjęcie przez organ stanowiska o dopuszczalności wznowienia organ ten wydaje postanowienie wznawiając postępowanie. Dopiero po przeprowadzeniu wstępnego zbadania dopuszczalności wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną możliwe jest właściwe merytoryczne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją ostateczną. Art. 148 § 1 k.p.a. stanowi, że podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Organ zobowiązany jest zatem do zbadania dwóch podstawowych przesłanek dopuszczalności wznowienia postępowania, tj. czy we wniosku podano którąś z przesłanek wznowieniowych oraz ustalić czy zachowano termin określonego przedmiotowym przepisem. Dalsze badania, co do przyczyn wznowienia, a zatem czy wskazana we wniosku przesłanka rzeczywiście zachodzi, dokonywane są już w kolejnym etapie po wydaniu postanowienia. Podkreślić przy tym należy, że organ nie jest uprawniony w etapie wstępnym do oceny merytorycznej związanej z podaną przesłanką, nie miał zatem podstaw do oceny jakich to faktów dotyczą złożone oświadczenia. Jak wynika z akt administracyjnych, skarżący żądał wznowienia postępowania powołując się na przesłankę określoną w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Wskazał jako nowe okoliczności nieznane dotąd organowi oświadczenia R. S. z dnia 20 maja 2011 r. i W. S. z dnia 19 maja 2011 r., dotyczące daty powstania obiektu budowlanego objętego nakazem rozbiórki. Pismo skarżącego z dnia 20 maja 2011 r., w którym skarżący żądał wznowienia postępowania administracyjnego było sformułowane ogólnie, gdyż dotyczyło "obiektu budowlanego znajdującego się na działce o numerze geodezyjnym [...] w miejscowości Z. gmina G.". Ponieważ tego obiektu dotyczyło kilka innych postępowań, zasadnie zatem organ, do którego pismo wpłynęło, zwrócił się do wnioskodawcy o sprecyzowanie pisma, poprzez dokładne określenie orzeczenia, w stosunku do którego skierowany został wniosek o wznowienie. W odpowiedzi na wezwanie skarżący podał, iż wniosek z dnia 20 maja 2011 r. dotyczy decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2009 r. wskazując też numer tej sprawy. Organ administracji rozstrzygając sprawę miał zatem wszelkie podstawy do tego, aby przyjąć, że wniosek zawarty w piśmie z dnia 6 sierpnia 2011 r. (stanowiącym odwołanie od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2011 r.) i powołujący się na pismo z dnia 20 maja 2011 r. nie dotyczył wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r., skoro skarżący wyjaśnił, że jego pismo dotyczyło innej sprawy. W tej sytuacji organ administracji zasadnie ocenił, że wnioskiem o wznowienie postępowania jest pismo skarżącego z dnia 6 sierpnia 2011 r. Z przedmiotowego pisma (nadanego przez skarżącego w urzędzie pocztowym w dniu 6 września 2011 r.) stanowiącego odwołanie od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2011 r. wynika, iż wniosek o wznowienie dotyczy decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2007 r. (utrzymanej w mocy decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2007 r.). Prawidłowo zatem organ nie uznał jakoby pismo z dnia 6 sierpnia 2011 r. było kontynuacją wniosku o wznowienie z dnia 20 maja 2011 r. Skarżący bowiem precyzyjnie określił treść swego żądania w piśmie z dnia 15 czerwca 2011 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie organu skierowane do strony w trybie art. 64 § 2 k.p.a. Nie można zatem podzielić zarzutów skargi, że organ nieprawidłowo odczytał intencję skarżącego, ponieważ organ administracji dysponował jednoznacznym, co do przedmiotu wznowienia, oświadczeniem skarżącego. Nie kwestionuje on zresztą faktu, iż wskazał jako przedmiot wznowienia inną sprawę, zarzuca jednak organowi mylne odczytanie jego intencji i niechęć do uznania jego wyjaśnień za sprostowanie treści mylnie podanego przedmiotu sprawy, na co wskazywałaby, w ocenie skarżącego, treść dołączonych do pisma oświadczeń. Argument ten jest jednak chybiony, gdyż jak powiedziano wcześniej, na etapie wstępnym organ nie dokonuje ocen merytorycznych, nie bada więc treści oświadczeń, nie ma zatem obowiązku oceniać ich treści w kontekście merytorycznym sprawy. Odnosząc się do innych zarzutów skargi należy też dodać, że art. 64 § 2 k.p.a. wyznacza 7-dniowy termin, do uzupełnienia braków obliczany od dnia doręczenia wezwania wnoszącemu podanie. Termin ten wynika wprost z ustawy, nie może być zatem przez organ administracji ani skrócony, ani przedłużony (por. wyr. NSA z dnia 8 czerwca 1995 r., SA/Po 490/95, niepubl.). Stąd też, nie można zgodzić się z argumentami skarżącego, iż gdyby organ przedłużył termin na uzupełnienie braków, zgodnie z jego żądaniem, mógłby on zapoznać się z aktami i wskazać właściwą decyzję. Na organach administracji spoczywa obowiązek ustalenia rzeczywistej woli strony zawartej w podaniu, co w niniejszej sprawie uczyniono, a skarżący dokładnie określił decyzję, której dotyczył wniosek o wznowienie, poprzez wskazanie organu, który ją wydał, daty i numeru orzeczenia, stąd też organ administracji nie musiał podejmować dalszych czynności wyjaśniających. Na gruncie niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo zakwalifikował wniosek skarżącego, jako złożony z uchybieniem terminu i orzekł o odmowie wznowienia postępowania. Sąd badając zaskarżone postanowienie pod kątem wystąpienia ewentualnych uchybień nie dostrzegł naruszeń prawa materialnego lub przepisów postępowania, które stanowiłyby podstawę do wyeliminowania zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego. Kontrolowane postępowanie administracyjne zostało – w ocenie Sądu – przeprowadzone prawidłowo i z zachowaniem obowiązujących reguł określonych w k.p.a., w szczególności zgodnie z przepisami art. 7, 77 i 80 tej ustawy, zaś uzasadnienie zaskarżonego postanowienia odpowiada wymogom określonym w art. 107 § 3 k.p.a. Tym samym nie można uwzględnić zarzutu skargi, iż zaskarżone postanowienie zostało wydanie z naruszeniem prawa. Skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.