VII SA/Wa 1973/12

WyrokWSA w Warszawie2013-05-21

Skład orzekający: Ewa Machlejd, Maria Tarnowska, Bożena Więch – Baranowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji architektoniczno-budowlanej ma podstawy do umorzenia postępowania w sprawie legalności budowy ogrodzenia międzysąsiedzkiego, które częściowo przekracza dopuszczalną wysokość 2,20 m, jeśli ocena techniczna nie wykazała zagrożenia dla bezpieczeństwa lub utrudnień w użytkowaniu sąsiedniej działki?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że zaskarżona decyzja umarzająca postępowanie w sprawie legalności budowy ogrodzenia międzysąsiedzkiego nie narusza prawa. Ogrodzenie międzysąsiedzkie poniżej 2,20 m nie podlega reglamentacji administracyjnej. W przypadku części ogrodzenia przekraczającej 2,20 m, organ prawidłowo nałożył obowiązek dostarczenia oceny technicznej, a po jej uzyskaniu, stwierdził brak podstaw do kwestionowania legalności budowy, gdyż nie stwierdzono zagrożenia dla bezpieczeństwa ani utrudnień w użytkowaniu sąsiedniej działki.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła legalności budowy ogrodzenia międzysąsiedzkiego, które częściowo przekraczało wysokość 2,20 m. Po wcześniejszych postępowaniach i uchyleniu decyzji przez WSA, organ administracji umorzył postępowanie, uznając, że ogrodzenie nie stanowi samowoli budowlanej, ponieważ jego część poniżej 2,20 m nie podlega reglamentacji, a część wyższa (2,60 m) nie stwarza zagrożenia ani utrudnień w użytkowaniu sąsiedniej działki, zgodnie z przedłożoną oceną techniczną. Skarżący zarzucił sprzeczność decyzji z przepisami i nieuwzględnienie wcześniejszego wyroku WSA.
Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.), Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska, Protokolant st. sekr. sąd. Dorota Wasiłek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 maja 2013 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego I. skargę oddala II. przyznaje ze środków Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. Z. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy). I. Stan sprawy 1. M. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania J. K. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie G. z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie legalności robót budowlanych na działce nr ew. [...] przy ul. K. [...] w G. dotyczące budowy ogrodzenia pomiędzy działkami nr ew. [...] i [...] przy ul. K. [...] i K. [...] w G. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Decyzja ta została wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (j.t. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623). 2. W uzasadnieniu decyzji M. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podał, że w dniu [...] maja 2008 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie G. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie legalności robót budowlanych prowadzonych na działce nr ew. [...] przy ul. K. [...] w G. , a w dniu 28 maja 2008 r. pracownicy PINB dokonali kontroli w sprawie ogrodzenia między posesjami nr [...] i [...] przy ul. K. Ustalono, iż w dniu oględzin nie trwały żadne prace budowlane, a pomiędzy działkami istnieje ogrodzenie o wysokości 1.6-1.93 m. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] umorzył postępowanie administracyjne dotyczące legalności robót budowlanych na działce nr ew. [...] przy ul. K. [...] w G., a M. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2008 r. nr [...] utrzymał w mocy tę decyzję, wskazując, iż ogrodzenie międzysąsiedzkie poniżej 2.20 m nie podlega reglamentacji administracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 4 sierpnia 2009 r. sygn. akt [VII] SA/Wa 2085/08 uchylił decyzję MWINB Nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję PINB wskazując, iż organy winny zbadać legalność wszystkich robót budowlanych wykonanych na przedmiotowej działce. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. nakazał R. i P. D. sporządzić i dostarczyć do PINB w Powiecie G. ocenę techniczną, o której mowa w art. 81 c ust. 2 Prawa budowlanego, dotyczącą ogrodzenia murowanego o wysokości przekraczającej 2.20 m pomiędzy działkami nr ew. [...] i [...] obr. [...] przy ul. K. w G., a następnie decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] umorzy! postępowanie administracyjne dotyczące legalności robót budowlanych. Po rozpatrzeniu odwołania J. K., MWINB decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] uchylił decyzję PINB w Powiecie G. nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, a PINB w Powiecie G. decyzją dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] umorzył postępowanie w sprawie legalności robót budowlanych na działce nr ew. [...] przy ul. K. [...] w G. dotyczące budowy ogrodzenia pomiędzy działkami nr ew. [...] i nr ew. [...] przy ul. K. [...] i K. [...] w G. 3. W uzasadnieniu decyzji M. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie G. dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego niniejszej sprawy. Z akt sprawy wynika, iż część wybudowanego ogrodzenia pomiędzy posesjami skarżącego oraz P. D. przy ul. K. nr [...] i [...] w Grodzisku M. ma wysokość nie przekraczającą 2.20 m, natomiast część ogrodzenia wybudowanego przy budynku garażowym ma wysokość 2.60 m. MWINB, powołując się na art. 30 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 29 ust. 1 pkt 23 Prawa budowlanego, stwierdził, że ogrodzenia wybudowane wewnątrz działki i ogrodzenia międzysąsiedzkie nie podlegają reglamentacji administracyjnej, chyba że posiadają wysokość powyżej 2.20 m lub mogą spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia. PINB postanowieniem z dnia [...] lutego 2010 r. nałożył na inwestorów obowiązek przedłożenia oceny technicznej części ogrodzenia, która przekracza wysokość 2.20 m; z dokumentacji tej wynika, że ogrodzenie jest w dobrym stanie technicznym i zostało pod względem technicznym i estetycznym wykonane poprawnie, nie powoduje zacienienia pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi na działce sąsiedniej i nie utrudnia użytkowania sąsiedniej działki. Reasumując organ stwierdził, że budowa części przedmiotowego ogrodzenia między działkami nie wymagała zgłoszenia właściwemu organowi administracji zamiaru budowy, a tym samym nie podlegała reglamentacji administracyjnej, co uniemożliwia stwierdzenie zaistnienia samowoli budowlanej. Natomiast część ogrodzenia o wysokości 2.60 m, jak wynika z opinii technicznej, nie stwarza zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia i jest wybudowana zgodnie ze sztuką budowlaną, a wobec powyższego organ powiatowy zasadnie umorzył postępowanie administracyjne dotyczące legalności ogrodzenia. MWINB podniósł, że argumenty przedstawione przez stronę skarżącą w odwołaniu nie wnoszą do sprawy istotnych elementów i w świetle Prawa budowlanego nic mogą skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji. W odpowiedzi na zarzuty zawarte w odwołaniu organ wskazał, że nie miał podstaw do kwestionowania dokumentacji wykonanej przez osoby o odpowiednim przygotowaniu zawodowym. Jeżeli strona nie zgadza się ze stwierdzeniami zawartymi w tej dokumentacji, winna zwrócić się do właściwego organu samorządu zawodowego o przeprowadzenie odpowiedniego postępowania dyscyplinarnego, lub zlecić opracowanie dokumentacji, która podważyłaby stwierdzenia zawarte w przedłożonej w toku postępowania dokumentacji. MWINB wskazał, że słusznie PINB w Powiecie G. zauważył, iż postępowanie administracyjne dotyczące legalności rozbudowy i przebudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego i budynku garażowego zostało zakończone ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie G. z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...], a tym samym organ powiatowy nie miał podstaw do zajmowania stanowiska w tej sprawie po raz drugi, natomiast kwestie dotyczące naruszenia prawa własności podlegają dochodzeniu drodze cywilnej. 4. Zdaniem Sądu, stan faktyczny przyjęty za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia nie budzi wątpliwości. II. Zarzuty podniesione w skardze i stanowiska pozostałych stron 1. Skargę na decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złoży J. K. i domagał się uchylenia decyzji w całości i ponownego rozpatrzenia sprawy przez organ pierwszej instancji. Skarżący podniósł, że pomimo wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 sierpnia 2009 r. sygn. akt VII SA/Wa 2085/08, M. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał kolejną decyzję umarzającą postępowanie, oraz zarzucił sprzeczność z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. 2. W odpowiedzi na skargę M. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. III. Podstawa prawna rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Przez prawo należy rozumieć prawo materialne oraz przepisy postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. 2. Zaskarżoną decyzją M. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie G. z dnia [...] sierpnia 2010 r. umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie legalności robót budowlanych na działce nr ew. [...] przy ul. K. [...] w G. dotyczące budowy ogrodzenia pomiędzy działkami nr ew. [...]i [...] przy ul. K. [...] i K. [...] w G. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zarówno zaskarżona jak również poprzedzająca decyzja nie naruszają przepisów prawa. Sąd podziela stanowisko organu przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. 3. Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 23 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (j.t. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz.1623 z późn. zm.), budowa ogrodzeń nie wymaga pozwolenia na budowę, natomiast z art. 30 ust. 1 pkt 3 tej ustawy wynika, że zgłoszenia właściwemu organowi wymaga budowa ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych oraz ogrodzeń o wysokości powyżej 2,20 m. Przepisy te wskazują, jak słusznie i zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 6 marca 2000 r. P 10/99 zauważył organ, ogrodzenie międzysąsiedzkie, czyli ogrodzenie pomiędzy nieruchomościami sąsiednimi nie wymaga ani pozwolenia na budowę ani zgłoszenia właściwemu organowi. Wykluczona zatem została wstępna kontrola organu nad planowanymi warunkami technicznymi ogrodzenia międzysąsiedzkiego nie przekraczającego wysokości 2,2 m. Ewentualne spory między sąsiadami, jako spory o charakterze cywilnoprawnym, nie powinny angażować organów administracji publicznej. Jeśli zaś ogrodzenie przekracza wysokość 2,2 m, co również miało miejsce w niniejszej sprawie - część ogrodzenia została wymurowana na długości 2,93 m od istniejącego garażu na wysokość 2,60 m - to budowa tej części ogrodzenia wymagała zgłoszenia właściwemu organowi, czego w niniejszej sprawie nie uczyniono. Słusznie zatem Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył na inwestora obowiązek dostarczenia oceny technicznej tego fragmentu ogrodzenia. Ze znajdującej się w aktach sprawy oceny technicznej wynika, że ogrodzenie jest w dobrym stanie technicznym, część ogrodzenia o wysokości powyżej 2,20 m nie powoduje zaciemniania pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi na działce sąsiedniej, nie utrudnia użytkowania sąsiedniej działki i poprawia bezpieczeństwo przeciwpożarowe, ponieważ na działce sąsiedniej znajduje się budynek w złym stanie technicznym. 4. Jak wynika również z akt sprawy, z prowadzonego postępowania dotyczącego legalności robót budowlanych na działce nr ewid. [...] wyodrębniono sprawę robót dotyczących rozbudowy i przebudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego i budynku garażowego obejmując je postępowaniem przeprowadzonym w trybie art. 51 Prawa Budowlanego. Postępowanie w tym zakresie zostało umorzone decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] lipca 2007 r. 5. Wskazać należy, że w niniejszej sprawie orzekał już Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który wyrokiem z dnia 4 sierpnia 2009 r. sygn. akt VII SA/Wa 2085/08 uchylił decyzję MWINB z dnia [...] października 2008 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji wskazując, iż organy winny zbadać legalność wszystkich robót budowlanych wykonanych na przedmiotowej działce. Będąca obecnie przedmiotem badania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie decyzja, jak również decyzja ją poprzedzająca zostały wydane po wyroku tego Sądu z dnia 4 sierpnia 2009 r. sygn. akt VII SA/Wa 2085/08, i są zgodne z tym wyrokiem. IV. Zdaniem Sądu postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone wnikliwie, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oceniony został właściwie, a mające zastosowanie w sprawie przepisy zostały prawidłowo zinterpretowane. Sąd nie doszukał się naruszeń przepisów prawa materialnego czy procesowego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. V. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło